امام حسن عسکری علیه‌السلام
۳۰۱ حدیث در۵۹ کتاب
احادیثی که از «امام حسن عسکری علیه‌السلام» نقل شده‌اند
الإمام العسكريّ عليه السلام:حُسنُ الصّورَةِ جَمالٌ ظاهِرٌ، حُسنُ العَقلِ جَمالٌ باطِنٌ. ۱
امام عسكرى عليه السلام:زيبايى اندام، زيبايىِ ظاهرى است و زيبايى خرد، زيبايىِ باطنى.
۱.الدرّة الباهرة: ص 43، نزهة الناظر: ص 145 ح 9، أعلام الدين: ص 313، غرر الحكم: ح 4805 و 4807 نحوه، بحار الأنوار: ج 1 ص 95 ح 27.
الإمام العسكريّ عليه السلام:قَلبُ الأَحمَقِ في فَمِهِ، وفَمُ الحَكيمِ في قَلبِهِ ۱.
امام عسكرى عليه السلام:دل احمق در دهانش و دهان حكيم در دلش است.
۱.تحف العقول: 489، نهج البلاغة: الحكمة 41؛ المناقب للخوارزمي: 376 / 395 نقلاً عن الجاحظ وكلاهما عن الإمام عليّ عليه السلاموفيهما «لسان العاقل» بدل «فم الحكيم».
الإمام العسكريّ عليه السلام:اللّهُ هُوَ الَّذي يَتَأَلَّهُ إلَيهِ عِندَ الحَوائِجِ والشَّدائِدِ كُلُّ مَخلوقٍ عِندَ انقِطاعِ الرَّجاءِ مِن كُلِّ مَن هُوَ دونَهُ، وتَقَطُّعِ الأَسبابِ مِن جَميعِ ما سِواهُ ۱.
امام عسكرى عليه السلام:خداوند است كه در نيازها و سختيها، هر آفريده اى به سويش روى مى آورد؛ آن گاه كه از هركس جز او قطع اميد و اسباب و وسايل از غير او گسسته مى شود.
۱.التوحيد: 231 / 5 عن يوسف بن محمّد بن زياد وعليّ بن محمّد بن سيّار.
الإمام العسكري عليه السلام:ذُكِرَ عِندَ الصّادِقِ عليه السلام الجِدالُ فِي الدّينِ، وأنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آلهوَالأَئِمَّةَ عليهم السلام قَد نَهَوا عَنهُ. فَقالَ الصّادِقُ عليه السلام: لَم يُنهَ عَنهُ مُطلَقا، ولكِنَّهُ نُهِيَ عَنِ الجِدالِ بِغَيرِ الَّتي هِيَ أحسَنُ، أما تَسمَعونَ اللّهَ عَزَّوجَلَّ يَقولُ: «وَ لاَ تُجَـدِلُواْ أَهْلَ الْكِتَـبِ إِلاَّ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ۱ وقَولَهُ: «ادْعُ إِلَى سَبِيلِ» «رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جَـدِلْهُم بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ. ۲» فَالجِدالُ بِالَّتي هِيَ أحسَنُ قَد قَرَنَهُ العُلَماءُ بِالدّينِ، وَالجِدالُ بِغَيرِ الَّتي هِيَ أحسَنُ مُحَرَّمٌ، حَرَّمَهُ اللّهُ عَلى شيعَتِنا، وكَيفَ يُحَرِّمُ اللّهُ
امام عسكرى عليه السلام:در محضر امام صادق عليه السلام از جدال در دين سخن به ميان آمد و اين كه رسول خدا و امامان عليه السلام از اين كار نهى كرده اند. امام صادق عليه السلامفرمود: «به طور مطلق از آن نهى نشده؛ ولى از جدال به غير روش نيكو نهى شده است. مگر نشنيده ايد كه خداى ـ عزّوجلّ ـ مى فرمايد: و با اهل كتاب، جز به [شيوه اى] كه بهتر است، مجادله مكنيد و در جاى ديگر فرموده: با اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به [شيوه اى] كه نيكوتر است، مجادله نما. بنابراين، جدال به روش نيكو را دانشوران با دين همراه ساختند و جدال به غير روش احسن، حرام است. خدا آن را بر پيروان ما حرام ساخته است. چگونه خدا جدال را به طور كلّى حرام كرده است، در حالى كه مى فرمايد: وگفتند: هرگز كسى به بهشت در نيايد، مگر
الإمام العسكري عليه السلام:قُلتُ لِأَبي عَلِيِّ بنِ مُحَمَّدٍ عليهماالسلام: هَل كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهيُناظِرُ اليَهودَ وَالمُشرِكينَ إذا عاتَبوهُ ويُحاجُّهُم [إذا حاجّوهُ]؟ قالَ: بَلى مِرارا كَثيرةً، مِنها ما حَكَى اللّهُ مِن قَولِهِم: «وَ قَالُواْ مَالِ هَـذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَ يَمْشِى فِى الْأَسْوَاقِ لَوْلاَ أُنزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ» إلى قَولِهِ ـ: «رَجُلاً مَّسْحُورًا. ۱»«وَ قَالُواْ لَوْلاَ نُزِّلَ هَـذَا الْقُرْءَانُ عَلَى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ. ۲» وقَولُهُ عَزَّوجَلَّ: «وَ قَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنمـبُوعًا» ـ إلى قَولِهِ ـ: «كِتَـبًا نَّقْرَؤُهُو. ۳» ثُمَّ قيلَ لَهُ في آخِرِ ذلِكَ: لَو
امام عسكرى عليه السلام:به پدرم امام هادى عليه السلام گفتم: آيا رسول خدا با يهوديان و مشركان، زمانى كه وى را مورد عتاب قرار مى دادند، مناظره مى كرد و آيا [هنگامى كه آنان محاجّه مى كردند] با آنان محاجّه مى نمود؟ فرمود: «بلى، بارها و بارها! از جمله آنها همانى است كه خدا از قول مشركان نقل كرده است: و گفتند: اين چه پيامبرى است كه غذا مى خورد و در بازارها راه مى رود. چرا فرشته اى به سوى او نازل نشده؟ تا آن جا كه مى فرمايد: مردى افسون شده؛ و گفتند: چرا اين قرآن، مردى بزرگ از [آن] دو شهر، فرود نيامده است. و نيز قول خداوند ـ عزّوجل ـ كه مى فرمايد: و گفتند: تا از زمين، چشمه اى بر ما نجوشانى، هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد… تا آن جا كه مى فرمايد: كتابى بخوانيم آن را….
و در پايان به وى گفته شد:
۱.الفرقان: 7 و 8.
۲.الزخرف: 31.
۳.الإسراء: 90 ـ 93.
۴.استفحل أمر العدوّ: إذا قوي واشتدّ (لسان العرب: 11 / 517).
۵.الطور: 44.
۶.العلق: 6 و 7.
۷.الفرقان: 7 و 8.
۸.الإسراء: 48.
۹.الفرقان: 10.
۱۰.هود: 12.
۱۱.الأنعام: 8 و 9.
۱۲.الكهف: 110.
۱۳.الفرقان: 9.
۱۴.اللازب: الثابت الشديد الثبوت، ويعبّر باللازب عن الواجب، فيقال: ضربة لازب (المفردات: 739)، وفي بعض النسخ «ضريبة» بدل «ضربة».
۱۵.الزخرف: 31
۱۶.الزخرف: 32.
۱۷.في بحار الأنوار «أنفَذتُم».
۱۸.الإسراء: 93.
۱۹.الاحتجاج: 1/47 ـ 64/22، التفسيرالمنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام: 500/314، بحارالأنوار: 9 / 269 / 2.
۲۰.الفرقان: 7 و 8.
۲۱.استفحل أمر العدوّ: وقتى كه دشمن قوى و شديد گردد (لسان العرب، ج 11، ص 517).
۲۲.الازب: بسيار پايدار، و گاه از واجب، با تعبير لازب، ياد مى شود و به ضربه چسبنده، ضربه لازب مى گويند (مفردات، ص 449).
الكافي عن حمزة بن محمّد:كَتَبتُ إلى أبي مُحَمَّدٍ [العَسكَرِيِّ عليه السلام]: لِمَ فَرَضَ اللّهُ الصَّومَ؟ فَوَرَدَ الجَوابُ:
«لِيَجِدَ الغَنِيُّ مَضَضَ الجَوعِ فَيَحِنَّ عَلى الفَقيرِ». ۱
الكافى ـ به نقل از حمزة بن محمّد ـ:به امام عسكرى عليه السلام نوشتم: چرا خداوند، روزه را واجب ساخته است؟
چنين جواب آمد: «تا ثروتمند، سختى گرسنگى را دريابد و بر نيازمند، دلسوزى كند».
۱.الكافي: 4 / 181 / 6، كتاب من لا يحضره الفقيه: 2 / 73 / 1768، الأمالي للصدوق: 97 / 75 وفيهما «مسّ الجوع فيَمُنّ على الفقير».
تهذيب الأحكام عن محمّد بن الفضل البغدادي:كَتَبتُ إلى أبِي الحَسَنِ العَسكَرِيِّ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ! يَدخُلُ شَهرُ رَمَضانَ عَلَى الرَّجُلِ فَيَقَعُ بِقَلبِهِ زِيارَةُ الحُسَينِ عليه السلاموزِيارَةُ أبيكَ بِبَغدادَ، فَيُقيمُ في مَنزِلِهِ حَتّى يَخرُجَ عَنهُ شَهرُ رَمَضانَ ثُمَّ يَزورَهُم، أو يَخرُجُ في شَهرِ رَمَضانَ ويُفطِرُ؟
فَكَتَبَ عليه السلام: «لِشَهرِ رَمَضانَ مِنَ الفَضلِ وَالأَجرِ ما لَيسَ لِغَيرِهِ مِنَ الشُّهورِ، فَإِذا دَخَلَ فَهُوَ المَأثورُ». ۱
تهذيب الأحكام ـ به نقل از محمّد بن فضل بغدادى ـ:به امام عسكرى عليه السلامنامه نوشتم كه: فدايت شوم! ماه رمضان بر كسى وارد مى شود. از دلش مى گذرد كه به زيارت امام حسين عليه السلام و زيارت پدرت در بغداد برود. آيا در خانه اش بماند تا پس از پايان يافتن ماه رمضان به زيارت آنان برود، يا در ماه رمضان به مسافرت برود و روزه اش را افطار كند؟
امام عليه السلام چنين نوشت: «براى ماه رمضان، فضيلت و پاداشى است كه ماه هاى ديگر ندارند. پس وقتى وارد شد، همان برگزيده مى شود». ۲
۱.تهذيب الأحكام: 6 / 110 / 198، بحار الأنوار: 100 / 115 / 23.
۲.علاّمه مجلسى در ذيل اين دو حديث مى گويد: «اين دو روايت، دلالت دارد كه خوردن روزه به خاطر زيارت آنان، مطلوب نيست، در حالى كه رواياتى در ترغيب به افطار براى آنچه كم فضيلت تر از آن است، وارد شده است، مثل: تشييع مؤمن يا استقبال از او. از سوى ديگر، به زيارت امام حسين عليه السلام در شب هاى قدر و شب هاى ديگر اين ماه، تشويق شده و اين زيارت براى بيشتر مردم جز با افطار روزه، عملى نيست و بعيد نيست كه بشود آن دو روايت را بر تقيّه حمل كرد و خدا داناتر است» (ر. ك: بحار الأنوار: 100 / 116).
الإمام العسكريّ عليه السلام:إِلهي مَسَّني وأَهلِيَ الضُّرُّ، وأَنتَ أَرحَمُ الرّاحِمينَ، وأَرأَفُ الأَرأَفينَ. ۱
امام عسكرى عليه السلام:اى خداى من! بر من و خانواده ام تنگى و سختى رسيده و تو مهربان ترينِ مهربانان و مهرورزترينِ مهرورزانى.
۱.بحار الأنوار: ج 102 ص 238 ح 5 نقلاً عن الكتاب العتيق الغروي عن عبد اللّه بن جعفر الحميري.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر
الإمام العسكري عليه السلامـ فِي التَّفَسيرِ المَنسوبِ إِلَيهِ ـ: الرَّحمنُ العاطِفُ عَلى خَلقِهِ بِالرِّزقِ، لا يَقطَعُ عَنُهم مَوادَّ رِزقِهِ وإِنِ انقَطَعوا عَن طاعَتِهِ. الرَّحيمُ بِعِبادِهِ المُؤمِنينَ في تخَفيفِهِ عَلَيهِم طاعاتِهِ، وبِعِبادِهِ الكافِرينَ فِي الرِّفقِ بِهِم في دُعائِهِم إِلى موافَقَتِهِ.
قالَ: وإِنَّ أَميرَالمُؤمِنينَ عليه السلام قالَ: الرَّحمنُ هُوَ العاطِفُ عَلى خَلقِهِ بِالرِّزقِ. ۱
امام عسكرى عليه السلامـ در تفسير منسوب به ايشان ـ: رحمتگرِ عطوفت كننده به آفريدگانش با روزى، كه موادّ روزىِ خود را از آنان قطع نمى كند، گرچه ايشان از طاعت او باز ايستند. مهربان است به بندگان مؤمنش در سبك كردن تكليف هاى خود بر ايشان، و به بندگان كافرش در مدارا با ايشان در فراخواندنشان به سازش [با] او.
امير مؤمنان فرمود: «رحمان، همان عطوفت كننده بر آفريدگان با روزى است».
۱.التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام: ص 34 ح 12، بحار الأنوار: ج 92 ص 248 ح 48.
الإمام العسكري عليه السلامـ فِي التَّفسيرِ المَنسوبِ إِلَيهِ ـ: قالَ اللّهُ تَعالى: يا موسى، أَتَدري ما بَلَغَت رَحمَتي ۱ إِيّاكَ؟
فَقالَ موسى: أَنتَ أَرحَمُ بي مِن أَبي وأُمّي.
قالَ اللّهُ تَعالى: يا موسى، وإِنَّما رَحِمَتكَ أُمُّكَ لِفَضلِ رَحمَتي؛ فَأَنَا الَّذي رَقَّقتُها عَلَيكَ، وَطَيَّبتُ قَلبَها لِتَترُكَ طَيِّبَ وَسَنِها ۲ لِتَربِيَتِكَ، ولَو لَم أَفعَل ذلِكَ بِها لَكانَت هِيَ وسائِرُ النِّساءِ سَواءً. ۳
امام عسكرى عليه السلامـ در تفسير منسوب به ايشان ـ: خداى متعال فرمود: «اى موسى! آيا مى دانى كه چه قدر به تو مهربانم؟».
موسى گفت: تو از پدرم و مادرم به من مهربان ترى.
خداى متعال فرمود: «اى موسى! مادرت از زيادىِ (سرريزِ) رحمت من، بر تو رحمت آورْد. من هستم كه او را بر تو مهربان ساختم و دلِ او را خوشايند ساختم تا خوابِ خوش خود را براى پرورش تو رها كند، و اگر آن كار را با او نمى كردم، او و ساير زنان، [براى تو]يكسان بودند.
امام عسكرى عليه السلام:خداوندا! با ميل خود، به سوى تو روى آوردم و دست خواهشم، دروازه بخشش تو را كوبيد و دلم با افتادگىِ بيچارگى، با تو راز و نياز كرد و خودِ تو را براى من، بهترين شفاعتگر به سويت يافت.
امام عسكرى عليه السلامـ در دعا ـ: اى بر انگيزنده كسانى كه در گورها هستند، اى شفابخش سينه ها!
۱.المصباح للكفعمي: ص 113، العُدد القويّة: ص 206 من دون إسنادٍ إلى المعصوم، بحار الأنوار: ج 86 ص 175 ح 45 نقلاً عن مصباح المتهجّد.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر
امام عسكرى عليه السلامـ در دعا ـ: جز تو خدايى نيست؛ آفريدگارِ آنچه ديده مى شود و آنچه ديده نمى شود، دانا به همه چيز، بى آموزش دادن [ِ ديگرى]. از تو درخواست مى كنم به موهبت ها و نعمت هايت (/ به نعمت هاى آشكار و نهانت)، به اين كه تو خداىِ پروردگارِ يگانه اى.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +3 مورد دیگر
الإمام العسكريّ عليه السلامـ في شَرحِ «الم» ـ: الأَلِفُ حَرفٌ مِن حُروفِ قَولِ اللّهِ، دَلَّ بِـ «الأَلف» عَلى قَولِكَ اللّهُ، ودَلَّ بـ «اللاّم» عَلى قَولِكَ المَلِكِ العَظيمِ القاهِرِ لِلخَلقِ أَجمَعينَ، ودَلَّ بِـ «الميم» عَلى أَنَّهُ المَجيدُ المَحمودُ في كُلِّ أَفعالِهِ. ۱
امام عسكرى عليه السلامـ در تفسير آيه: «الم» ـ: الف، حرفى از حروف سخن خداست. با «الف»، بر گفتار تو: «اللّه»، دلالت كرد. با «لام»، بر گفتار تو: «فرمان رواى سترگِ چيره بر همه آفريدگان» دلالت كرد و با «ميم»، بر ارجمند و ستوده بودنش در همه كارهايش دلالت كرد.
۱.معاني الأخبار: ص 25 ح 4 عن محمّد بن زياد ومحمّد بن سيّار، التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام: ص 63 ح 33 عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 10 ص 15 ح 7.
الإمام العسكري عليه السلام:بِاسمِ اللّهِ العَلِيِّ العَظيمِ الحَليمِ الكَريمِ، القَديمِ الَّذي لا يَزولُ. ۱
امام عسكرى عليه السلام:به نام خداى بلندپايه سترگِ بردبارِ كريمِ ديرينه اى كه زوال نمى پذيرد.
۱.الدعوات: ص 201 ح 554، بحار الأنوار: ج 95 ص 151 ح 12.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر
التوحيد عن سهل بن زياد:كَتَبتُ إِلى أَبي مُحَمَّدٍ عليه السلام سَنَةَ خَمسٍ وخَمسينَ ومِئَتَينِ: قَدِ اختَلَفَ يا سَيِّدي أَصحابُنا فِي التَّوحيدِ؛ مِنهُم مَن يَقولُ: هُوَ جِسمٌ، ومِنهُم مَن يَقولُ: هُوَ صَورَةٌ، فَإِن رَأَيتَ يا سَيِّدي أن تُعَلِّمَني مِن ذلِكَ ما أَقِفُ عَلَيهِ ولا أَجوزُهُ فَعَلتَ مُتَطَوِّلاً عَلى عَبدِكَ فَوَقَّعَ بِخَطِّهِ عليه السلام:
سَأَلتَ عَنِ التَّوحيدِ وهذا عَنكُم مَعزولٌ، اللّهُ تَعالى واحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ، لَم يَلِد ولَم يُولَد، ولَم يَكُن لَهُ كُفُوا أَحَدٌ.
خالِقٌ ولَيسَ بِمَخلوقٍ، يَخلُقُ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ ما يَشاءُ مِنَ الأَجسامِ وغَيرِ ذلِكَ، ويُصَوِّرُ ما يَشاءُ، ولَيسَ بِمُصَوَّرٍ، جَلَّ ثَناؤُهُ وتَقَدَّسَت أَسماؤُهُ، وتَعالى عَن أَن يَكونَ
التوحيدـ به نقل از سهل بن زياد ـ: در سال 255 به امام حسن عسكرى عليه السلامنوشتم: اى آقاى من! ياران ما درباره توحيد، اختلاف كرده اند. برخى از آنان مى گويند: خدا، جسم است. برخى ديگر مى گويند: او صورت و شكل است. اى آقاى من! اگر صلاح مى دانيد، در اين باره مطلبى به من ياد دهيد تا بر آن، پايدار بمانم و از آن فراتر نروم، كه در اين صورت، بر بنده تان منّت نهاده ايد.
امام عليه السلام به خطّ خويش، چنين پاسخ داد: «درباره توحيد پرسيدى، درحالى كه اين تكليف (تعمّق در ذات خدا و اين كه كيفيتش جسم است يا صورت)، از شما برداشته شده است. خداى والا، يگانه بى همتا و بى نياز است. نزاده است و زاده نشده و كسى همتاى او نيست.
آفريدگار است و آفريده شده نيست. آنچه خداى والا و بلندْ مرتبه بخواهد، مى آفريند؛ از اجسام
۱.التوحيد: ص 101 ح 14، بحار الأنوار: ج 3 ص 260 ح 10.
معاني الأخبار عن محمّد بن عيسى بن عبيد:سَأَلتُ أَبَا الحَسَنِ عَلِيَّ بنَ مُحَمَّدٍ العَسكَرِيَّ عليهماالسلام عَن قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَ السَّمَـوَ تُ مَطْوِيَّـتُ بِيَمِينِهِ» ، فَقالَ: ذلِكَ تَعييرُ اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لِمنَ شَبَّهَهُ بِخَلقِهِ، أَلا تَرى أَنَّهُ قالَ: «وَ مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَ السَّمَـوَ تُ مَطْوِيَّـتُ بِيَمِينِهِ» كَما قالَ عز و جل «وَ مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالَواْ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِّن شَىْ ءٍ» ۱ ثُمَّ نَزَّهَ عز و جلنَفَسَهُ عَنِ القَبضَةِ وَاليَمينِ، فَقالَ: «سُبْحَـنَهُ وَ تَعَــلَى عَمَّا
معانى الأخبارـ به نقل از محمّد بن عيسى بن عبيد ـ: از امام عسكرى عليه السلامدر مورد اين سخن خداى بزرگ: «و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت]اوست و آسمان ها به دست راست او پيچيده مى شوند» پرسيدم. امام عليه السلام فرمود: «اين جمله، بيانگر توبيخ خداى متعال، نسبت به كسى است كه او را به آفريده اش همانند مى سازد. آيا نمى بينى كه خدا مى فرمايد: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت]اوست و آسمان ها به دست راست او پيچيده مى شوند» ، همان طور كه خداى بزرگ فرمود: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، آن گاه كه گفتند: خدا، بر هيچ آدمى هيچ چيز فرو نفرستاد» ، آن گاه، خدا خودش را از [داشتن] قبضه و دست راست پيراسته كرد و فرمود: «پاك است او، و برتر است
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
الإمام العسكري عليه السلامـ من دُعاءٍ عَلَّمَهُ لِمَسجونٍ ـ: اللّهُمَّ أنتَ غِياثي وعِمادي، وأنتَ عِصمَتي ورَجائي، ما لي أمَلٌ سِواكَ ولا رَجاءٌغَيرَكَ. ۱
امام عسكرى عليه السلامـ از دعايى كه به يك زندانى آموخت ـ: بار خدايا! تويى فريادرس و تكيه گاه من، و تويى نگهدار و اميد من. مرا آرزويى جز تو و اميدى جز تو نيست.
۱.بحار الأنوار: ج 102 ص 239 ح 5 نقلاً عن الكتاب العتيق الغروي عن عبد اللّه بن جعفر الحميري، المقنعة: ص 136 نحوه من دون إسنادٍ إلى المعصوم.
كشف الغمّة عن أبي سهل البلخي:كَتَبَ رَجُلٌ إلى أبي مُحَمَّدٍ عليه السلام، يَسأَلُهُ الدُّعاءَ لِوالِدَيهِ، وكانَتِ الاُمُّ غالِيَةً وَالأَبُ مُؤمِنا، فَوَقَّعَ: رَحِمَ اللّهُ والِدَكَ.
وكَتَبَ آخَرُ يَسأَلُ الدُّعاءَ لِوالِدَيهِ، وكانَتِ الاُمُّ مُؤمِنَةً وَالأَبُ ثَنَوِيّا ۱، فَوَقَّعَ: رَحِمَ اللّهُ والِدَتَكَ. ۲
كشف الغمّةـ به نقل از ابوسهل بلخى ـ: مردى به امام عسكرى عليه السلام نامه اى نوشت و از ايشان براى پدر و مادرش درخواست دعا كرد. مادرش از غُلات و پدرش مؤمن بود. امام عليه السلام مرقوم فرمود: «خداوند، پدرت را رحمت كند!».
مرد ديگرى نيز در نامه اى از ايشان براى پدر و مادرش ملتمسِ دعا شد. مادر [او]، مؤمن بود و پدر او، دوگانه پرست. ۳ امام عليه السلام مرقوم فرمود: «خداوند، مادرت را رحمت كند!».
۱.الثَّنَويَّة: من يُثبتُ مع القديم قديما غيره. قيل: وهم فِرق المجوس يثبتون مبدأين: مبدأ للخير ومبدأ للشرّ، وهما النور والظلمة. (مجمع البحرين: ج 1 ص 257 «ثنى»).
۲.كشف الغمّة: ج 3 ص 216، بحار الأنوار: ج 50 ص 294 ح 69.
۳.ثَنَويه يا دوگانه پرستان، كسانى هستند كه به دو موجود قديم قائل اند. به قولى، فرقه هايى از مجوس اند كه به دو مبدأ باور دارند: مبدأ خير و مبدأ شرّ، كه عبارت اند از: نور و ظلمت. (مجمع البحرين: ج 1 ص 257: «ثنى»).
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
الخرائج والجرائح عن جعفر بن الشريف الجرجاني:حَجَجتُ سَنَةً فَدخَلتُ عَلى أبي مُحَمَّدٍ عليه السلام بِسُرَّ مَن رَأى. فَقُلتُ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ، إنَّ إبراهيمَ بنَ إسماعيلَ الجُرجانِيَ ـ وهُوَ مِن شيعَتِكَ ـ كَثيرُ المَعروفِ إلى أولِيائِكَ، يُخرِجُ إلَيهِم فِي السَّنَةِ مِن مالِهِ أكثَرَ مِن مِئَةِ ألفِ دِرهَمٍ، وهُوَ أحَدُ المُتَقَلِّبينَ في نِعَمِ اللّهِ بِجُرجانَ.
فَقالَ: شَكَرَ اللّهُ لِأَبي إسحاقَ إبراهيمَ بنِ إسماعيلَ صَنيعَتَهُ إلى شِيعَتِنا، وغَفَرَ لَهُ ذُنوبَهُ، ورَزَقَهُ ذَكَرا سَوِيّا قائِلاً بِالحَقِّ، فَقُل لَهُ: يَقولُ لَكَ الحَسَنُ بنُ عَلِيٍّ: سَمِّ ابنَكَ أحمَدَ. ۱
الخرائج والجرائحـ به نقل از جعفر بن شريف جرجانى ـ: سالى ره سپار حج شدم و در سامرّا، خدمت ابو محمّد (امام عسكرى) عليه السلام رسيدم. گفتم: اى پسر پيامبر خدا! ابراهيم بن اسماعيل جرجانى ـ كه از شيعيان شماست ـ به دوستداران شما كمك بسيار مى كند. در سال، بيش از يكصد هزار درهم از دارايىِ خود را به آنها مى دهد. او يكى از جرجانيانى است كه در نعمت هاى خدا، غوطه ور است.
فرمود: «خداوند، به ابواسحاق ابراهيم بن اسماعيل براى كمكش به شيعيان ما پاداش دهد و گناهانش را بيامرزد و او را فرزندى سالم و معتقد به حق، روزى فرمايد. به او بگو: حسن بن على مى گويد كه نام فرزندت را «احمد» بگذار.
۱.الخرائج والجرائح: ج 1 ص 424 ح 4، الثاقب في المناقب: ص 214 ح 189 وفيه «إنّ إبراهيم بن إسماعيل الخلنجي»، كشف الغمّة: ج 3 ص 217 وفيه «إنّ إبراهيم بن إسماعيل الجلختي»، بحار الأنوار: ج 50 ص 262 ح 22.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۳۰۱