حضرت عزیر علیه‌السلام

بحار الأنوار:خداوند متعال به عُزير عليه السلام وحى فرمود:. هرگاه از جانب من به تو رزقى رسيد، به مقدارِ اندكِ آن نگاه مكن، بلكه به كسى بنگر كه آن را به تو ارزانى داشته است.

قصص الأنبياء:عُزَير عليه السلام عرض كرد: پروردگارا! من در تمام كارهاى تو و استوارىِ آنها انديشيدم و با خِردم به عدالت تو پى بردم، اما يك موضوع هست كه نمى توانم آن را بفهمم و آن اين است كه تو بر سزامندانِ بلا خشم مى گيرى ولى عذاب خود را شامل همگان از جمله كودكان آنها نيز مى گردانى [چرا]؟. گفته شد: اى عزير! هرگاه مردمى سزاوار عذاب من شوند، فرود آمدن آن را در زمانى مقدّر مى كنم كه عمر كودكان نيز به سر آمده باشد. در نتيجه، كودكان بر اثر سر آمدن عمرشان مى ميرند و گنهكاران بر اثر عذاب من. ۲

مستدرك الوسائل:خداوند عزّ و جلّ به عُزَير عليه السلام وحى فرمود: هرگاه بلايى به تو رسيد، پيش آفريدگانم شِكوه مكن، همان گونه كه من، وقتى بدى ها و رسوايى هايت فراز مى آيد، از تو پيش فرشتگانم شكوه نمى كنم.