حضرت داوود علیهالسلام
۱۰۵ حدیث
احادیثی که از «حضرت داوود علیهالسلام» نقل شدهاند
الدرّ المنثور عن ابن عبّاس:أوحَى اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى إلى داوُدَ عليه السلام:. اُنظُر إلَى ابنِكَ فَاسأَلهُ عَن أربَعَ عَشرَةَ كَلِمَةً، فَإِن أخبَرَكَ فَوَرِّثهُ العِلمَ وَالنُّبُوَّةَ. فَقالَ داوُدُ
لِسُلَيمانَ عليه السلام: أخبِرني يا بُنَيَّ أينَ مَوضِعُ العَقلِ مِنكَ؟ قالَ: الدِّماغُ. ۱
الدرّ المنثورـ به نقل از ابن عبّاس ـ: خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرستاد: «. به فرزندت بنگر و از چهارده چيز از او پرسش كن. اگر پاسخ گفت، دانش و نبوّت را برايش به ارث گذار».
آن گاه، داوود عليه السلام به سليمان عليه السلام گفت: فرزندم! به من بگو جايگاه عقل تو در كجاست؟
سليمان گفت: در مغز.
۱.الدرّ المنثور: ج 7 ص 176؛ بحار الأنوار: ج 61 ص 331 ح 32.
داوود عليه السلام:قُل لِصاحِبِ العِلمِ يَتَّخِذ عَصًا مِن حَديدٍ ونَعلَينِ مِن حَديدٍ، ويَطلُبُ العِلمَ حَتّى تَنكَسِرَ العَصا وتَنخَرِقَ النَّعلانِ. ۱
داوود عليه السلام:به دانشمند بگو كه عصا و كفشى آهنين بر گزيند و در جستجوى دانش حركت كند تا عصايش بشكند و كفش هايش پاره شود.
۱.سنن الدارمي: ج 1 ص 147 ح 571 عن عبداللّه بن عبدالرحمن التستري، الفردوس: ج 1 ص 140 ح 497 عن أبيبكرة نحوه.
الاختصاص: قالَ اللّهُ لِداوُدَ عليهالسلام: يا داودُ، اِحذَرِ القُلوبَ المُعَلَّقَةَ بِشَهَواتِ الدُّنيا، عُقولُها مَحجوبَةٌ عَنّي. ۱
الاختصاص: خداوند به داوود عليهالسلام فرمود: «اى داوود! از دلهاى وابسته به شهوات دنيايى برحذر باش كه خِردشان از [شناخت] من، در حجاب است».
۱.الاختصاص: ص 335، بحار الأنوار: ج 14 ص 39 ح 19.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتموانع معرفت +1 مورد دیگر
سليمان بن داود عليه السلامـ لاِبنِهِـ: دَعِ المِراءَ! فَإِنَّ نَفعَهُ قَليلٌ، وهُوَ يُهَيِّجُ العَداوَةَ بَينَ الإِخوانِ. ۱
سليمان بن داوود عليه السلامـ به پسرشـ: جدالگرى را رها كن، چون سودش كم است و دشمنى بين دوستان را برمى افروزد.
۱.سنن الدارمي: 1 / 96 / 308؛ تنبيه الخواطر: 2 / 12 وفيه «يا بُنيَّ إيّاك والمراء، فإنّه ليست فيه منفعة وهو.».
مسكِّن الفؤاد ـ في أخبارِ داودَ عليه السلام ـ:يا داودُ، أبلِغ أهلَ أرضي أنّي حَبيبُ مَن أحَبَّني، وجَليسُ مَن جالَسَني، ومُؤنِسٌ لِمَن أنِسَ بِذِكري، وصاحِبٌ لِمَن صاحَبَني، ومُختارٌ لِمَنِ اختارَني، ومُطيعٌ لِمَن أطاعَني.
ما أحَبَّني أحَدٌ أعلَمُ ذلِكَ يَقينا مِن قَلبِهِ إلاّ قَبِلتُهُ لِنَفسي، وأحبَبتُهُ حُبّا لايَتَقَدَّمُهُ أحَدٌ مِن خَلقي.مَن طَلَبَني بِالحَقِّ وَجَدَني، ومَن طَلَبَ غَيري لَم يَجِدني. فَارفُضوا ـ يا أهلَ الأَرضِ ـ ما أنتُم عَلَيهِ مِن غُرورِها، وهَلُمّوا إلى كَرامَتي ومُصاحَبَتي ومُجالَسَتي ومُؤانَسَتي، وأنَسوا بي اُؤانِسكُم واُسارِع إلى مَحَبَّتِكُم. ۱
مسكّن الفؤاد ـ در اخبار داوود عليه السلام آمده ـ:اى داوود! به اهل زمينِ من خبر ده كه من، دوستدار كسى هستم كه دوستم بدارد، و همنشينِ كسى هستم كه با من، همنشينى كند، و مونس كسى هستم كه با ياد من، انس گيرد، و همراه كسى هستم كه با من، همراهى كند. برگزيننده كسى هستم كه مرا برگزيند، و مطيع كسى هستم كه از من، اطاعت كند.
هر كه به يقين بدانم كه دوستم مى دارد، او را مى پذيرم و چنان دوستش خواهم داشت كه هيچ يك از خلقم بر او پيشى نخواهند گرفت. هر كه مرا به حق بجويد، مرا خواهد يافت و هر كه جز مرا بجويد، مرا نخواهد يافت. اى زمينيان! اين غرورى را كه برآنيد ترك كنيد و به سوى كرامت، مصاحبت، همنشينى و همدمى من بشتابيد و با من انس گيريد، تا با شما انس گيرم و به دوستى شما بشتابم.
۱.مسكّن الفؤاد: 27، المحجّه البيضاء: 8 / 58، بحار الأنوار: 70 / 26 / 28.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
الزهد لابن مبارك عن فضالة بن عبيد:إنَّ داودَ عليه السلام سَأَلَ رَبَّهُ عَزَّوجَلَّ:. يا رَبِّ، أخبِرني بِأَحِبّائِكَ مِن خَلقِكَ اُحِبَّهُم لَكَ؟
قالَ: ذو سُلطانٍ يَرحَمُ النّاسَ، ويَحكُمُ لِلنّاسِ كَما يَحكُمُ لِنَفسِهِ، ورَجُلٌ آتاهُ اللّهُ مالاً فَهُوَ يُنفِقُ مِنهُ ابتِغاءَ وَجهِ اللّهِ وفي طاعَةِ اللّهِ عَزَّوجَلَّ، ورَجُلٌ يُفني شَبابَهُ وقُوَّتَهُ في طاعَةِ اللّهِ عَزَّوجَلَّ،
ورَجُلٌ كانَ قَلبُهُ مُعَلَّقا فِي المَساجِدِ مِن حُبِّهِ إيّاها، ورَجُلٌ لَقِيَ امرَأَةً حَسناءَفَأَمكَنَتهُ مِن نَفسِها فَتَرَكَها مِن خَشيَةِ اللّهِ، ورَجُلٌ حَيثٌ كانَ يَعلَمُ أنَّ اللّهَ تَعالى مَعَهُ، نَقِيَّةٌ قُلوبُهُم، طَيِّبٌ كَسبُهُم، يَتَحابّونَ بِجَلالي، اُذكَرُ بِهِم، ويُذكَرونَ بِذِكري.
الزهد، ابن مبارك به نقل از فضالة بن عبيد:داوود عليه السلاماز پروردگارش ـ عزّ وجلّ ـ پرسيد: «. پروردگارا! مرا از محبوب ترين بندگانت باخبر ساز».
فرمود: «قدرتمندى كه به مردم رحم مى كند و چنان براى مردم حكم مى كند كه براى خودش حكم مى كند؛ و كسى كه خداوند به او مالى بخشيده است. پس او در جهت رضايت خداوند و در راه فرمانبرىِ خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، از آن خرج مى نمايد؛ و كسى كه جوانى و نيرويش را در راه فرمانبرى از خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، صرف مى كند؛ و كسى كه به دليل
علاقه اش به مسجد همواره دلش آنجا است و مردى كه زنى زيبا را ببيند كه خود را در اختيارش گذاشته است، امّا از ترس خدا او را واگذارد؛ و كسى كه هرجا باشد، مى داند خدا با اوست. اينان، دل هايشان پاك، و كسب و كارشان پاكيزه است و به سبب جلال و عظمت
۱.الزهد لابن المبارك: 161 / 471.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
حلية الأولياء عن وهب بن منبّه:قالَ داودُ عليه السلام: يا رَبِّ، أيُّ عِبادِكَ أحَبُّ إلَيكَ؟ قالَ: مُؤمِنٌ حَسَنُ الصَّلاةِ. قالَ: يا رَبِّ، أيُّ عِبادِكَ أبغَضُ إلَيكَ؟ قالَ: كافِرٌ حَسَنُ الصّورَةِ؛ كَفَرَ هذا وشَكَرَ هذا. ۱
حلية الاولياء به نقل از وهب بن منبّه:داوود عليه السلام گفت: «پروردگارا! كدام يك از بندگانت نزدت محبوب تر است؟».
فرمود: «مؤمنِ خوش نماز».
پرسيد: «پروردگارا! كدام يك از بندگانت را بيشتر دشمن مى دارى؟».
فرمود: «كافرِ خوش چهره؛ اين يك، كفر ورزيده است و آن يك، سپاس گزارده است».
۱.حلية الأولياء: 4 / 55.
مسكّن الفؤاد:في أخبارِ داودَ عليه السلام: ما لِأَولِيائي وَالهَمِّ بِالدُّنيا؟! إنَّ الهَمَّ يُذهِبُ حَلاوَةَ مُناجاتي في قُلوبِهِم. يا داودُ، إنَّ مَحَبَّتي مِن أولِيائي أن يَكونوا روحانِيِّينَ لا يَغتَمّونَ. ۱
مسكّن الفؤاد:در اخبار داوود عليه السلام [از زبان خداوند]آمده است: دوستانم را با انديشه دنيا چه كار؟ اين انديشه، شيرينىِ مناجاتم را از دل هايشان مى زدايد. اى داوود! محبّت دوستانم به من، در گرو آن است كه اهل معنويت باشند و [براى دنيا]غمگين نباشند.
۱.مسكّن الفؤاد: 80، بحار الأنوار: 82 / 143 / 26.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
المحجّة البيضاء:في أخبارِ داودَ عليه السلام: إنَّ اللّهَ عَزَّوجَلَّ أوحى إلَيهِ: يا داودُ، إلى كَم تَذكُرُ الجَنَّةَ ولا تَسأَلُنِي الشَّوقَ إلَيَّ؟!
قالَ: يا رَبِّ، مَنِ المُشتاقونَ إلَيكَ؟
قالَ: إنَّ الُمشتاقينَ إلَيَّ الَّذينَ صَفَّيتُهُم مِن كُلِّ كَدَرٍ، وأنبَهتُهُم بِالحَذَرِ، وخَرَقتُ مِن قُلوبِهِم إلَيَّ خَرقا يَنظُرونَ إلَيَّ.
يا داودُ، إنّي خَلَقتُ قُلوبَ المُشتاقينَ مِن رِضواني، ونَعَّمتُها بِنورِ وَجهي، وَاتَّخَذتُهُم لِنَفسي مُحَدَّثينَ، وجَعَلتُ أبدانَهُم
مَوضِعَ نَظَري إلَى الأَرضِ، وقَطَعتُ مِن قلُوبِهِم طَريقا يَنظُرونَ بِهِ إلَيَّ، يَزدادونَ في كُلِّ يَومٍ شَوقا. ۱
محجة البيضاء:در اخبار داوود عليه السلام آمده است: خداوند عزّوجل به او وحى كرد: اى داوود! تا كى از بهشت ياد مى كنى و شوق ديدار مرا درخواست نمى كنى؟
گفت: پروردگارا! مشتاقانت كيانند؟
فرمود: مشتاقانم كسانى هستند كه آنان را از هر غبار كدورتى پيراسته ام و با پرهيزْ هشيارشان ساخته ام و حجاب از برابر دل هايشان چنان برداشته ام كه به من مى نگرند.
اى داوود! من دل هاى مشتاقان را از رضوان و خشنودى خود آفريده ام و با نور رخسارم پروريده ام و متنعم ساخته ام و آنان را چونان سخنگويانى براى خود برگزيده ام و پيكرهايشان را جايگاه نگاهم به زمين ساخته ام و از دل هايشان راهى به
سوى خود گشوده ام كه از آن به من مى نگرند و هر روز بر شوقشان افزوده مى شود.
۱.المحجّة البيضاء: 8 / 59.
إرشاد القلوب:كانَ مِمّا ناجى بِهِ الباري تَعالى داوودَ عليه السلام:. يا داوودُ! إذا جَنَّ عَلَيكَ اللَّيلُ فَانظُر إلَى ارتِفاعِ النُّجومِ فِي السَّماءِ، وسَبِّحني وأكثِر مِن ذِكري، حَتّى أذكُرَكَ. ۱
إرشاد القلوب:از جمله سخنانى كه آفريدگار متعال در گفتگويش با داوود عليه السلام فرمود، اين بود كه: «. اى داوود! چون شب بر تو فرا رسد، به برآمدن ستارگان در آسمان، بنگر و مرا به پاكى بستاى و فراوان، مرا ياد كن تا من نيز تو را ياد كنم».
۱.إرشاد القلوب: ص 86.
إحياء علوم الدين:في أخبارِ داوودَ عليه السلام: إنَّ اللّهَ تَعالى قالَ: يا داوودُ، أبلِغ أهلَ أرضي أنّي حَبيبٌ لِمَن أحَبَّني، وجَليسٌ لِمَن جالَسَني، ومُؤنِسٌ لِمَن أنِسَ بِذِكري، وصاحِبٌ لِمَن صاحَبَني، ومُختارٌ لِمَنِ اختارَني، ومُطيعٌ لِمَن أطاعَني. ۱
إحياء علوم الدين:در خبرهاى داوود عليه السلام آمده است: خداى متعال فرمود: «اى داوود! به اهل زمينم برسان كه من، دوستدار كسى هستم كه دوستم بدارد، و همنشين كسى هستم كه با من همنشينى كند، و مونس كسى هستم كه با ياد من، انس گيرد، و يار كسى هستم كه يار من باشد، و برگزيننده كسى هستم كه مرا برگزيند، و فرمان بُردار كسى هستم كه از من فرمان بَرَد».
۱.إحياء علوم الدين: ج 4 ص 469، مسكّن الفؤاد: ص 27، بحار الأنوار: ج 70 ص 26 ح 28.
إرشاد القلوب:از جمله نجواهاى آفريدگار بزرگ با داوود عليه السلام اين بود كه: «. اى داوود! عارفان، چشمان خود را با ميلِ شب زنده دارى، سرمه مى كشند و شب هايشان را نمى خوابند و با اين كار، خشنودى مرا مى طلبند».
سعد السعود:از زبور داوود عليه السلام. است كه: «اگر در باره درشتى خاك [گور] و تنهايى و تاريكى قبر مى انديشيديد، بى گمان، كمتر سخن مى گفتيد و بيشتر مرا ياد مى كرديد و به من سرگرم مى شديد».
عدّة الداعي:أوحَى اللّهُ إلى داوودَ عليه السلام: إنَّ أهوَنَ ما أنَا صانِعٌ بِعَبدٍ غَيرِ عامِلٍ بِعِلمِهِ، مِن سَبعينَ عُقوبَةً باطِنِيَّةً؛ أن اُخرِجَ مِن قَلبِهِ حَلاوَةَ ذِكري. ۱
عدّة الداعى:خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «از ميان هفتاد كيفر درونى، كمترين كارى كه با بنده عمل نكننده به علمش مى كنم، اين است كه شيرينى يادم را از دلش بيرون مى برم».
۱.عدّة الداعي: ص 69، مصباح الشريعة: ص 345 عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 2 ص 32 ح 25.
الزهد للحسين بن سعيد عن زيد بن عليّ:أوحَى اللّهُ عز و جل إلى نَبِيِّهِ داوودَ عليه السلام: إذا ذَكَرَني عَبدي حينَ يَغضَبُ، ذَكَرتُهُ يَومَ القِيامَةِ في جَميعِ خَلقي، ولا أمحَقُهُ فيما أمحَقُ. ۱
الزهد، حسين بن سعيدـ ـ به نقل از زيد بن على ـ: خداوند عز و جل به پيامبرش داوود عليه السلام وحى فرمود: «هر گاه بنده ام، در آن هنگام كه خشمگين مى شود، مرا ياد كند، من به روز رستاخيز در ميان همه آفريدگانم از او ياد مى كنم و با آنان كه هلاكشان مى كنم، وى را به هلاكت نمى رسانم».
۱.الزهد للحسين بن سعيد: ص 28 ح 67، بحار الأنوار: ج 73 ص 266 ح 18.
إحياء علوم الدين:في أخبارِ داوودَ عليه السلام: إنَّ اللّه تَعالى أوحى إلَيهِ.: يا داوودُ! إنّي خَلَقتُ قُلوبَ المُشتاقينَ مِن رِضواني، ونَعَّمتُها بِنورِ وَجهي.
فَقالَ داوودُ عليه السلام: يا رَبِّ! بِمَ نالوا هذا مِنكَ؟
قالَ: بِحُسنِ الظَّنِّ، وَالكَفِّ عَنِ الدُّنيا وأهلِها، وَالخَلَواتِ بي، ومُناجاتِهِم لي. وإنَّ هذا مَنزِلٌ لا يَنالُهُ إلّا مَن رَفَضَ الدُّنيا وأهلَها، ولَم يَشتَغِل بِشَيءٍ مِن ذِكرِها، وفَرَّغَ قَلبَهُ لي، وَاختارَني عَلى جَميعِ خَلقي، فَعِندَ ذلِكَ أعطِفُ عَلَيهِ واُفرِغُ نَفسَهُ، وأكشِفُ الحِجابَ فيما بَيني وبَينَهُ؛ حَتّى يَنظُرَ إلَيَّ نَظَرَ النّاظِرِ بِعَينِهِ إلَى الشَّيءِ. ۱
إحياء علوم الدين:در اخبار داوود عليه السلام آمده است: خداى متعال به او وحى فرمود كه.: «اى داوود! من، دل هاى مشتاقان را از خشنودى خود آفريدم، و آنها را از نور چهره ام برخوردار كردم.».
داوود عليه السلام گفت: بار پروردگارا! از چه رو، بدين مقام از تو دست يافتند؟
فرمود: «از نيك گمانى، و دست شستن از دنيا و دنياخواهان، و خلوت ها و راز و نيازهايشان با من. اين، منزلتى است كه بدان نمى رسد، مگر كسى كه دنيا و دنياخواهان را رها كند و هيچ ياد آن نكند و دلش را براى من، خالى گرداند و مرا بر همه آفريدگانم برگزيند. در اين صورت است كه بدو روى مى كنم و جانش را [از ماسواى خود]تهى مى سازم و پرده ميان خود و او را برمى دارم تا مرا چنان [عيان]بيند كه بيننده با چشم خود، چيزى را ببيند».
۱.إحياء علوم الدين: ج 4 ص 470؛ المحجّة البيضاء: ج 8 ص 59.
داوود عليه السلامـ في مُناجاتِهِ ـ: إذا رَأَيتَني اُجاوِزُ مَجالِسَ الذّاكِرينَ إلى مَجالِسِ الغافِلينَ فَاكسِر رِجلي؛ فَإِنَّها نِعمَةٌ تُنعِمُ بِها عَلَيَّ. ۱
داوود عليه السلامـ در مناجاتش ـ: هر گاه مرا ديدى كه از مجالس ياد كنندگان [خدا]به مجالس غافلان [از ياد خدا]رفتم، پايم را بشكن؛ زيرا اين كار، لطفى است كه به من مى كنى.
۱.ربيع الأبرار: ج 2 ص 247.
عدّة الداعيـ فيما يُحكى عَن سُلَيمانَ بنِ داوودَ عليهماالسلام ـ: إنَّهُ مَرَّ بِحَرّاثٍ فَقالَ: لَقَد اُوتِيَ ابنُ داوودَ مُلكا عَظيما! فَأَلقاهُ الرّيحُ في اُذُنِهِ، فَنَزَلَ ومَشى إلَى الحَرّاثِ وقالَ: إنَّما مَشَيتُ إلَيكَ لِئَلّا تَتَمَنّى ما لا تَقدِرُ عَلَيهِ. ثُمَّ قالَ: لَتَسبيحَةٌ واحِدَةٌ يَقبَلُهَا اللّهُ تَعالى خَيرٌ مِمّا اُوتِيَ آلُ داوودَ.
وفي حَديثٍ آخَرَ: لِأَنَّ ثَوابَ التَّسبيحَةِ يَبقى، ومُلكَ سُلَيمانَ يَفنى. ۱
عدّة الداعى:مى گويند سليمان بن داوود عليه السلام بر كشتگرى گذشت. كشتگر [با خود]گفت: چه سلطنت باشكوهى به پسر داوود داده شده است!
باد، سخن او را به گوش سليمان رساند. سليمان، پياده شد و به نزد كشتگر رفت و گفت: «به نزد تو آمدم تا [بگويم:] چيزى را كه از توان تو بيرون است، آرزو نكنى».
سپس گفت: «گفتن يك تسبيح كه خداى متعال آن را بپذيرد، از هر آنچه به خاندان داوود داده شده، بهتر است».
و در حديثى ديگر آمده است [كه گفت]: «زيرا ثواب تسبيح، باقى مى ماند و مُلك سليمان از ميان مى رود».
۱.عدّة الداعي: ص 246، بحار الأنوار: ج 93 ص 184 ح 26.
سعد السعود:از زبور داوود عليه السلام. است كه: «اگر در باره درشتى خاك [گور] و تنهايى و تاريكى قبر مى انديشيديد، بى گمان، كمتر سخن مى گفتيد و بيشتر مرا ياد مى كرديد و به من سرگرم مى شديد».
عدّة الداعي:أوحَى اللّهُ إلى داوودَ عليه السلام: إنَّ أهوَنَ ما أنَا صانِعٌ بِعَبدٍ غَيرِ عامِلٍ بِعِلمِهِ، مِن سَبعينَ عُقوبَةً باطِنِيَّةً؛ أن اُخرِجَ مِن قَلبِهِ حَلاوَةَ ذِكري. ۱
عدّة الداعى:خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «از ميان هفتاد كيفر درونى، كمترين كارى كه با بنده عمل نكننده به علمش مى كنم، اين است كه شيرينى يادم را از دلش بيرون مى برم».
۱.عدّة الداعي: ص 69، مصباح الشريعة: ص 345، بحار الأنوار: ج 2 ص 32 ح 25.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۱۰۵