امام هادی علیه‌السلام

امام هادى عليه السلام:حكمت در طبيعتهاى فاسد، سودى نمى بخشد.

امام هادى عليه السلام:دانشمند و دانشجو در هدايت شريك اند.

امام هادى عليه السلام:جدالگرى، دوستى ديرپا را نابود مى كند و پيمان هاى استوار را از هم مى گسلد و كمترين نتيجه آن، پيروزى برطرف مقابل است و پيروزى، سبب اصلى جدايى است.

الكافى ـ به نقل از على بن محمّد نوفلى ـ :به امام هادى عليه السلام گفتم: من روز عيد فطر با انجير و خرما افطار كردم. به من فرمود: «بركت و استحباب را با هم جمع كرده اى!».

امام هادى عليه السلام:آن گاه كه خداوند با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى گفت: پروردگارا! پاداش آن كه به خاطر پاداش و رضاى تو ماه رمضان را روزه بگيرد، چيست؟ فرمود: «اى موسى! روز قيامت، او را جايگاهى مى دهم كه در آن جا بيمى نداشته باشد». گفت: خدايا! پس پاداش آن كه ماه رمضان را به خاطر مردم، روزه بگيرد، چيست؟ فرمود: «اى موسى! پاداش او، همچون پاداش كسى است كه آن ماه را روزه نگرفته باشد».

امام هادى عليه السلام ـ در زيارت جامعه براى همه امامان عليهم السلامـ: سلام بر دعوتگران به سوى خدا و راهنمايان به سوى خشنودى خدا! آنان كه به فرمان خدا پايدارند و در دوستى خدا، به كمال رسيده اند.

امام هادى عليه السلام ـ در زيارت جامعه ـ:هركه شما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است، و هركه شما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.

امام هادى عليه السلام:همانا جسم، نو پديد است و خداوند، پديد آورنده آن و تجسّم دهنده به آن است.

امام هادى عليه السلام:اى نيكى كننده، اى بسيار پيوند كننده، اى گواه هر نهان و اى نزديكِ نا دور دست و اى چيره شكست ناپذير!

امام هادى عليه السلام:همه اشيا در دانش و توانايى و فرمان روايى و فراگيرى [اش به آنها]، براى او يكسان اند.

امام هادى عليه السلامـ در دعا ـ: شناخت تو به آنچه پنهان مى كنيم، چون شناخت تو به چيزى است كه آشكار مى كنيم، و چيزى از امور ما از تو پنهان نمى مانَد.

امام هادى عليه السلامـ هنگامى كه از ايشان درباره توحيد، پرسش شد و به ايشان گفته شد: [آيا چنين است كه]خدا هماره يكتا بود و هيچ چيزى با او نبود و سپس اشيا را به نوآورى آفريد و براى خود، نام ها را برگزيد و هماره نام ها و حروفِ او به ديرينگىِ اوست؟ ـ: خدا هميشه موجود بود. سپس آنچه را خواست، به وجود آورد.

امام هادى عليه السلامـ آن گاه كه به ايشان گفته شد: براى ما روايت شده كه خدا در جايى هست و در جايى نيست ـ: بدان كه خداوند، چون در آسمان دنيا هست، همان سان بر عرش نيز هست و همه اشيا به يك اندازه در دانايى و توانايى و فرمان روايى و احاطه او قرار دارند.

امام هادى عليه السلام:پاك است آن كه اندازه دار نمى شود و توصيف نمى گردد. چيزى همانند او نيست.

امام هادى عليه السلام:بى نيازى و توانگرى، در اين است كه تمنّايت اندك باشد و به آنچه تو را بسنده كند، خرسند باشى.

الخرائج و الجرائح:روايت شده است كه ابو هاشم جعفرى، پس از امام جواد و امام رضا عليهماالسلام، در خدمت فرزندشان امام هادى عليه السلام بود. يك بار به ايشان گفت كه هر گاه از نزد ايشان به بغداد باز مى گردد، غم فراقش او را سخت مى آزارد. سپس گفت: سَرورم! برايم دعا كنيد؛ زيرا گاه، به خاطر ترس از حركت كِشتى بر خلاف جريان آب [دجله] و ديرتر رسيدن، خدمت شما نمى توانم از راهِ آب بيايم و [به ناچار]با چارپا مى آيم و چارپايى هم جز همين بِرذَون ۴ ضعيفم ندارم. پس، دعا كنيد كه خداوند، مرا براى زيارت شما قوّت دهد. ايشان فرمود: «خدا به تو ـ اى ابو هاشم ـ و بِزذَونت قوّت دهد!».

مكارم الأخلاقـ به نقل از حمران ـ: به ابو الحسن ثالث (امام هادى) عليه السلام نوشتم: قربانت گردم! در ولايت ما، مردى از دوستان شماست كه مبتلا به بند آمدن بول است و از شما درخواست دارد كه دعا كنيد تا خداوند عز و جل بر او لباس عافيت بپوشاند. نامش، نفيس خادم است. ايشان در پاسخ نوشت: «خداوند، رنج را از تو بزدايد و ناخوشى هاى دنيا و آخرت را از تو دور گرداند! او را به قرآن سفارش نماى كه به خواست خداوند بزرگ، شفا خواهد يافت».

رجال الكشّىـ به نقل از محمّد بن فرج ـ: در نامه اى به امام هادى عليه السلام از ايشان درباره ابو على (ابن راشد) و عيسى بن جعفر بن عاصم و ابن بند، پرسيدم. در جوابم نوشت: «از ابن راشد ياد كرده اى. خدايش رحمت كناد كه سعادتمند زيست و شهيد مُرد!» و براى ابن بند و عاصمى نيز دعا كرد. ابن بند، با ضربه عمود به قتل رسيد و ابو جعفر را سيصد تازيانه زدند و او را در دجله افكندند.

امام هادى عليه السلامـ از نامه ايشان درباره فارِس بن حاتم ـ: او را دروغزن شماريد و هتكش كنيد. خدا او را [از رحمت خود]دور گردانَد و رسوايش كند! همه ادّعاها و گفته هاى او دروغ است؛ امّا شما از بحث و گفتگو در باره آنها خوددارى ورزيد و از رايزنى با او بپرهيزيد و راه را براى شرطلبى هاى او باز نكنيد. خدا زحمت او و امثال او را از ما كم كند!

رجال الكشّىـ به نقل از محمّد بن عيسى بن عبيد ـ: ابو الحسن عسكرى (امام هادى) عليه السلام دستور به كشتن فارِس بن حاتم قزوينى داد و براى قاتلش بهشت را تضمين كرد و جُنَيد، او را به قتل رساند. فارِس، اغواگرى بود كه مردم را مى فريفت و به بدعت فرا مى خواند. اين مرقومه از امام هادى عليه السلام صادر شد: «ابن فارِس ـ كه خدايش لعنت كناد ـ به نام من، اغواگرى مى كند و به بدعت فرا مى خواند. ريختن خون او براى هر كس كه وى را بكشد، رواست. كيست كه مرا از شرّ او آسوده سازد و او را بكشد؟ من براى چنين كسى در نزد خداوند، بهشت را ضمانت مى كنم».