إرشاد القلوب:كانَ مِمّا ناجى بِهِ الباري تَعالى داوودَ عليه السلام:. يا داوودُ، إِنَّ العارِفينَ كَحَلوا أَعيُنَهُم بِمروَدِ ۱ السَّهَرِ، وقاموا لَيلَهُم يَسهَرونَ يَطلُبونَ بِذلِكَ مَرضاتي. ۲
إرشاد القلوب:از جمله نجواهاى آفريدگار بزرگ با داوود عليه السلام اين بود كه: «. اى داوود! عارفان، چشمان خود را با ميلِ شب زنده دارى، سرمه مى كشند و شب هايشان را نمى خوابند و با اين كار، خشنودى مرا مى طلبند».
۱.المِرْوَد: المِيل الّذي يُكتحل به (تاج العروس: ج 4 ص 466 «رود»).
