توضيح آنچه گمان تشبيه مى آورد
14 حدیث
التوحيد عن محمّد ابن الحنفيّة:حَدَّثَني أَميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام أنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آلهيَومَ القِيامَةِ آخِذٌ بِحُجزَةِ اللّهِ، ونَحنُ آخِذونَ بِحُجزَةِ نَبِيِّنا، وشيعَتُنا آخِذونَ بِحُجزَتِنا؛
قُلتُ: يا أَميرَ المُؤمِنينَ، ومَا الحُجزَةُ؟
قالَ: اللّهُ أَعظَمُ مِن أن يُوصَفَ بالحُجزَةِ أَو غَيرِ ذلِكَ، ولكِن رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهآخِذٌ بِأَمرِ اللّهِ، ونَحنُ آلُ مُحَمَّدٍ آخِذونَ بِأَمرِ نَبِيِّنا وشيعَتُنا آخِذونَ بِأَمرِنا. ۱
التوحيدـ به نقل از محمّد بن حنفيه ـ: امير مؤمنان به من فرمود: «در روز قيامت، پيامبر خدا، دامان خدا را مى گيرد و ما، دامان پيامبرمان را مى گيريم و پيروان ما، دامان ما را مى گيرند».
گفتم: اى امير مؤمنان! مقصود از دامان چيست؟
فرمود: «خدا، بزرگ تر از آن است كه با دامان و جز آن، وصف شود؛ بلكه پيامبر خدا، امر ۲ خدا را مى گيرد و ما خاندان محمّد، امر پيامبرمان را مى گيريم و پيروان ما، امر ما را مى گيرند».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
الإمام الباقر عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «يَـإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ» ۱ ـ: اليَدُ في كَلامِ العَرَبِ القُوَّةُ وَالنِّعمَةُ؛ قالَ: «وَ اذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُدَ ذَا الْأَيْدِ» ۲ وقالَ: «وَ السَّمَاءَ بَنَيْنَـهَا بِأَيْيْدٍ» ۳ أَي بِقُوَّةٍ، وقالَ: «وَ أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ» ۴ أَي قَوّاهُم، ويُقالُ: لِفُلانٍ عِندي أَيادي كثيرةٌ أي فَواضِلُ وإحسانٌ، وَلَهُ عِندي يَدٌ بَيضاءُ؛ أَي نِعمَةٌ. ۵
امام باقر عليه السلامـ در مورد اين سخن خداى متعال: «اى ابليس! تو را چه باز داشت از سجده كردن در برابر آنچه با دو دستم آفريدم؟» ـ: دست، در سخن عرب، به معناى نيرو و نعمت است. خدا فرمود: «و بنده ما داوود نيرومند را ياد كن» و فرمود: «و آسمان را با نيرو برافراشتيم» ، يعنى با نيرو، و فرمود: «و ايشان را به روحى از نزد خويش، نيرومند گردانيده است» ، يعنى آنان را نيرومند گردانيده است، و گفته مى شود: فلانى نزد من، دستان زيادى دارد، يعنى فزون بخشى ها و نيكى دارد و [گفته مى شود:]فلانى نزد من، دست تابانى دارد، يعنى نعمت دارد.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
امام باقر عليه السلامـ در مورد سخن خداى بزرگ: «از روح خويش در او دميدم» ـ: روحى است كه خدا آن را انتخاب كرده و برگزيده و آفريده و به خودش نسبت داده است و آن را بر همه روح ها برترى بخشيده است. پس از آن، فرمان داده تا از آن در آدم عليه السلام دميده شود.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
امام صادق عليه السلام در مورد سخن خداى عز و جل: «خداى رحمتگر بر عرش استوا يافته است» ـ: خدا نسبت به همه چيز، مساوى است [و بر همه چيز به يكسان استيلا دارد]. در نتيجه، چيزى نسبت به چيز ديگر به خدا نزديك تر نيست.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيد عن محمّد بن عليّ الحلبيّ عن الإمام الصادق عليه السلامـ في قَولِهِ عز و جل: «يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ» ۱ ـقالَ: تَبارَكَ الجَبّارُ، ثُمَّ أَشارَ إِلى ساقِهِ فَكَشَفَ عَنَها الإِزارَ. ۲ قالَ: «وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلاَ يَسْتَطِيعُونَ» ۳، قالَ: أُفحِمَ القَومُ، ودخَلَتهُمُ الهَيبَةُ، وشَخَصَتِ الأَبصارُ، وبَلَغَتِ القُلوبُ الحَناجِرَ، خاشِعَةً أَبصارُهمُ، تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ، وقَد كانوا يُدعَونَ إِلَى السُّجودِ وهُم سالِمونَ. ۴۵
التوحيد از محمّد بن على حلبى و او از امام صادق عليه السلامچنين نقل مى كند ـ در مورد اين سخن خداى بزرگ كه: «روزى كه دامن از ساق برگرفته شود» ـ ۶] امام عليه السلام [فرمود: «خداى چيره، والاتر از اين است». پس به ساقش اشاره كرد و دامن از آن برگرفت. ۷ خداوند فرمود: «و آنان به سجود خوانده مى شوند، ولى نمى توانند» . امام عليه السلامفرمود: «مردم (اهل جهنّم) مبهوت مى شوند و زبانشان بند مى آيد، و بيم و ترس در آنان پديد مى آيد و چشم ها خيره مى شود، ارواح به حنجره ها مى رسند]و مردم در آستانه تهى كردن قالب، قرار مى گيرند]، چشم هايشان ترسان مى گردد، خوارى آنها را فرا مى گيرد و در حالت سلامت، به سجود خوانده مى شوند.
۱.القلم: 42.
۲.قالَ الصدوق رحمه الله: قوله عليه السلام: «تبارك الجبّار وأشار إلى ساقه فكشف عنها الإزار» يعني به: تبارك الجبّار أن يوصف بالساق الّذي هذا صفته.
۳.القلم: 42.
۴.التوحيد: ص 154 ح 2، بحار الأنوار: ج 4 ص 7 ح 15 وراجع التوحيد: ص 154 ح 1 و ص 155 ح 3.
۵.القلم: 42.
۶.كنايه از دشوارى كار در روز قيامت است.
۷.يعنى: خدا والاتر از اين نوع ساق است كه من به آن اشاره كردم.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيد عن سليمان بن مهران:سَأَلتُ أَبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَن قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ» ۱. فَقالَ: يَعني مَلَكَهُ لا يَملِكُها مَعَهُ أَحَدٌ، وَالقَبضُ مِنَ اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ في مَوضِعٍ آخَرَ المَنعُ، وَالبَسطُ مِنهُ الإِعطاءُ وَالتَّوسيعُ، كَما قالَ عز و جل: «وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُـطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ» ۲ يَعني يُعطي ويُوسِّعُ ويَمنَعُ ويُضَيِّقُ، والقَبضُ مِنهُ عز و جل في وَجهٍ آخَرَ الأَخذُ، وَالأَخذُ في وَجهِ القَبولِ منهُ، كَما قالَ: «وَ يأْخُذُ الصَّدَقَـتِ» ۳ أَي يَقبَلُها مِن أَهلِها ويُثيبُ عَلَيها.
قُلتُ: فَقَولُهُ عز و جل «وَ السَّمَـوَ تُ مَطْوِيَّـتُ بِيَمِينِهِ» ۴؟ قالَ: اليَمينُ اليَدُ،
التوحيدـ به نقل از سليمان بن مهران ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداى بزرگ «و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت]اوست» پرسيدم. امام عليه السلام پاسخ داد: «يعنى خداوند، مالك و فرمان رواى زمين بوده است و كسى مالكيت و فرمان روايى ندارد، و قبض خداى والا و بلند مرتبه، در جاى ديگر به معناى تنگ گرفتن است و بسط خدا، بخشش و گشايش است، همان طور كه خداى بزرگ فرمود: «و خداوند، تنگ مى گيرد و بخشش و گشايش مى كند و به سوى او باز گردانده مى شويد» . يعنى، خدا مى بخشد و مى گشايد و باز مى دارد و تنگ مى كند، و قبض خداوند عز و جل از جهت ديگر گرفتن است و مقصود از گرفتن، پذيرفتن خداست، همان طور كه خداوند فرمود: «و صدقه ها را مى پذيرد» ، يعنى از اهل صدقه دادن مى پذيرد و به خاطر آن، پاداش مى
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
كفاية الأثر عن يونس بن ظبيان:دَخَلتُ عَلَى الصّادِقِ عليه السلام فَقُلتُ: يَا ابنَ رَسولِ اللّهِ، إِنّي دَخَلتُ عَلى مالِكٍ وأَصحابِهِ فَسَمِعتُ بَعضَهُم يَقولُ: إِنَّ اللّهَ لَهُ وجَهٌ كَالوُجوهِ، وبَعضُهُم يَقولُ: لَهُ يَدانِ، وَاحتَجّوا لِذلِكَ بِقَولِ ۱ اللّهِ تَعالى: «بِيَدَىَّ أَسْتَكْبَرْتَ» ۲ وبَعضُهُم يَقولُ: هُوَ كَالشّابِّ مِن أَبناءِ ثَلاثينَ سَنَةً، فَما عِندَكَ في هذا يَا ابنَ رَسولِ اللّهِ؟
قالَ: فَكانَ مُتَّكِئاً فَاستَوى جالِسا، وقالَ: اللّهُمَّ عَفوَكَ عَفوَكَ!
ثُمَّ قالَ: يا يونُسُ، مَن زَعَمَ أَنَّ للّهِ وَجها كَالوُجوهِ فَقَد أَشرَكَ، ومَن زَعَمَ أَنَّ للّهِ جَوارِحَ ۳ كَجَوارِحِ المَخلوقينَ فَهُوَ كافِرٌ بِاللّهِ، فَلا تَقبَلوا شَهادَتُهُ ولا تَأَكُلوا ذَبيحَتَهُ،
كفاية الأثرـ به نقل از يونس بن ظبيان ـ: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! بر مالك [بن انس]و يارانش وارد شدم و از برخى از آنها شنيدم كه مى گفتند: خداوند، صورتى همچون صورت ها دارد، و برخى از آنها مى گفتند: خداوند، دو دست دارد و به اين سخن خداى متعال استدلال مى كردند كه: «[اى ابليس! تو را چه بازداشت از سجده كردن در برابر آنچه]با دو دستم [آفريدم؟]. آيا خود را بزرگ ديدى [يا از برترى جويان بودى]؟» ، و برخى از آنها مى گفتند: خداوند، همچون جوانى سى ساله است. اى فرزند پيامبر خدا! سخن تو در اين باره چيست؟
امام عليه السلام تكيه داده بود [؛ امّا وقتى اين سخنان را شنيد]، راست نشست و گفت: «خدايا! ببخشا، ببخشا!».
پس از اين فرمود: «اى يونس! آن كه گمان كند خدا، صورتى همچون
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيد عن هشام بن الحكم:إنّ رَجُلاً سَألَ أَبا عبدِ اللّهِ عليه السلام عَن اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لَهُ رِضا وسَخَطٌ؟ فَقالَ: نَعَم، ولَيسَ ذلِكَ عَلى ما يوجَدُ مِن المَخلوقينَ، وذلِكَ أَنَّ الرِّضا وَالغَضَبَ دِخالٌ يَدخُلُ عَلَيهِ، فَيَنقُلُهُ مِن حالٍ إِلى حالِ، مُعتَمَلٌ، مُرَكَّبٌ، لِلأَشياءِ فيهِ مَدخَلٌ وخالِقُنا لا مَدخَلَ لِلأَشياءِ فيهِ، واحِدٌ، أَحَدِيُّ الذَّاتِ، وأَحَدَيُّ المَعنى، فَرِضاهُ ثَوابُهُ، وسَخَطُهُ عِقابُهُ، مِن غَيرِ شَيءٍ يَتَداخَلُهُ فَيُهيجُهُ ويَنقُلُهُ مِن حالٍ إِلى حالٍ؛ فَإِنَّ ذلِكَ صِفَةُ المَخلوقينَ العاجِزينَ المُحتاجينَ، وهُوَ تَبارَكَ وتَعالى القَوِيُّ العَزيزُ الَّذي لا حاجَةَ بِهِ إِلى شَيءٍ مِمّا خَلَقَ، وخَلقُهُ جَميعا مُحتاجونَ إِلَيهِ،
التوحيد ـ به نقل از هشام بن حكم ـ:مردى از امام صادق عليه السلام در مورد خداى متعال پرسيد و گفت: آيا خدا، خشنودى و ناخشنودى دارد؟
فرمود: «بله، امّا نه مثل آنچه در آفريدگان يافت مى شود، به اين معنا كه خشنودى و خشم چيزى است كه در او (آفريده) وارد مى شود (حالتى در او پديد مى آيد) و او را از حالتى به حالت ديگر در مى آورد، و او متأثّر است و مركّب از اجزاست و چيزها در او محلّ ورود خواهند داشت، در حالى كه در آفريدگار ما، محلّ ورودى براى چيزها نيست. او يكتاست و ذات و حقيقتش يگانه [و بسيط]است. پس خشنودى خدا، پاداش اوست، و ناخشنودى او كيفر اوست، بدون اين كه چيزى در او وارد شود و او را برانگيزد و از حالتى به حالت ديگر درآورد؛ چرا كه اينها ويژگى هاى آفريدگانِ ناتوان و نيازمند است و خداى متعال، نيرومند
۱.التوحيد: ص 169 ح 3، معاني الأخبار: ص 20 ح 3، بحار الأنوار: ج 4 ص 66 ح 7 وراجع الكافي: ج 1 ص 110 ح 6.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيد عن محمّد بن عمارة:سَأَلتُ الصّادِقَ جَعفَرَ بنَ مُحَمّدٍ عليهماالسلام؛ فَقُلتُ لَهُ: يَا ابنَ رَسولِ اللّهِ أَخبِرني عَنِ اللّهِ عز و جل هَل لَهُ رِضا وسَخَطٌ؟
فَقالَ: نَعَم، ولَيسَ ذلِكَ عَلى ما يوجَدُ مِنَ المَخلوقينَ، ولكِن غَضَبُ اللّهِ عِقابُهُ، ورِضاهُ ثَوابُهُ. ۱
التوحيدـ به نقل از محمّد بن عماره ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم و گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! درباره خدا آگاهم كن كه آيا او خشنودى و ناخشنودى دارد؟
فرمود: «بله؛ امّا نه مثل آنچه در آفريدگان يافت مى شود، بلكه خشم خدا كيفر اوست، و خشنودى خدا، پاداش اوست».
۱.التوحيد: ص 170 ح 4، الأمالي للصدوق: ص 353 ح 429، روضة الواعظين: ص 44، بحار الأنوار: ج 4 ص 63 ح 3.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
الإمام الرضا عليه السلامـ لَمّا سُئِلَ عَن قَولِ اللّه عز و جل: «نَسُواْ اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ» ۱ ـ: إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لا يَنسى ولا يَسهو، وإِنَّما يَنسى ويَسهُو المَخلوقُ المُحدَث، أَلا تَسمَعُهُ عز و جليَقولُ: «وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا» ۲ وإِنَّما يُجازي مَن نَسيَهُ ونَسِيَ لِقاءَ يَومِهِ بِأَن يُنسِيَهُم أَنفُسَهُم، كَما قالَ عز و جل: «وَ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ» ۳ وقَولُهُ عز و جل: «فَالْيَوْمَ نَنسَاهُمْ كَمَا نَسُواْ لِقَاءَ يَوْمِهِمْ هَـذَا» ۴ أَي نَترُكُهُم كَما تَرَكُوا الاِستِعدادَ لِلِقاءِ يَومِهِم هذا. ۵
امام رضا عليه السلامـ آن گاه كه از معناى اين سخن خداى بزرگ پرسش شد: «خدا را فراموش كردند. پس خدا نيز آنان را به فراموشى سپرد» ـ: خداى متعال، فراموش نمى كند و اشتباه نمى كند؛ بلكه آفريده و پديد آمده، فراموش و اشتباه مى كند. آيا نشنيده اى كه خداوند عز و جلمى فرمايد: «و پروردگار تو فراموشكار نيست» ؟ در واقع، خدا كسى را كه او و ديدار روز رستاخيزش را فراموش كرده است، كيفر مى دهد و كيفر او اين است كه خدا، خودشان را فراموششان ساخت، همان طور كه فرمود: «و مانند كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا، خودشان را فراموششان ساخت. اينان اند نافرمان ها» . و اين سخن خدا: «پس امروز، آنها را از ياد مى بريم، به سزاى آن كه آنها ديدار امروزشان را از ياد بردند» ، به اين معناست كه خدا، آنها را رها مى كند،
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيد عن الحسين بن خالد:قُلتُ لِلرِّضا عليه السلام: يَا ابنَ رَسولِ اللّهِ، إِنَّ النّاسَ يَروونَ أَنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: إِنَّ اللّهَ خَلَقَ آدَمَ عَلى صورَتِهِ.
فَقالَ: قاتَلَهُمُ اللّهُ، لَقَد حَذَفوا أَوَّلَ الحَديثِ، إِنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله مرَّ بِرَجُلَينِ يَتَسابّانِ، فَسَمِعَ أَحَدَهُما يَقولُ لِصاحِبِهِ: قَبَّحَ اللّهَ وَجهَكَ ووَجهَ مَن يُشبِهُكَ! فَقالَ صلى الله عليه و آله: يا عَبدَ اللّهِ، لا تَقُل هذا لِأَخيكَ؛ فَإِنَّ اللّهَ عز و جل خَلَقَ آدَمَ عَلَى صورَتِهِ. ۱
التوحيدـ به نقل از حسين بن خالد ـ: به امام رضا عليه السلام گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! مردم از پيامبر خدا روايت مى كنند كه فرمود: «خداوند، آدم را به صورت خود آفريد».
امام عليه السلام فرمود: «خدا مرگشان بدهد كه ابتداى حديث را حذف كرده اند! پيامبر خدا، بر دو مردى كه به هم دشنام مى دادند، گذشت و شنيد كه يكى به همراهش مى گويد: خدا، چهره تو را و آن را كه شبيه توست، زشت كند!
پس ايشان فرمود: «اى بنده خدا! اين سخن را به برادرت نگو؛ چرا كه خدا، آدم عليه السلام را به صورت او آفريده است».
۱.التوحيد: ص 153 ح 11، عيون أخبار الرضا: ج 1 ص 119 ح 12، الاحتجاج: ج 2 ص 385 ح 292، بحار الأنوار: ج 4 ص 11 ح 1.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
التوحيدـ به نقل از عبد اللّه بن قيس ـ: از امام رضا عليه السلام شنيدم كه فرمود: «بلكه دو دست او گشوده است» .
پس به امام عليه السلام گفتم: آيا خدا، دستانى اين چنين دارد؟ ـ و با دستم به دست امام اشاره كردم ـ.
امام عليه السلامفرمود: «خير. اگر اين چنين بود، خدا آفريده مى شد».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
معاني الأخبار عن محمّد بن عيسى بن عبيد:سَأَلتُ أَبَا الحَسَنِ عَلِيَّ بنَ مُحَمَّدٍ العَسكَرِيَّ عليهماالسلام عَن قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَ السَّمَـوَ تُ مَطْوِيَّـتُ بِيَمِينِهِ» ، فَقالَ: ذلِكَ تَعييرُ اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لِمنَ شَبَّهَهُ بِخَلقِهِ، أَلا تَرى أَنَّهُ قالَ: «وَ مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَ السَّمَـوَ تُ مَطْوِيَّـتُ بِيَمِينِهِ» كَما قالَ عز و جل «وَ مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالَواْ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِّن شَىْ ءٍ» ۱ ثُمَّ نَزَّهَ عز و جلنَفَسَهُ عَنِ القَبضَةِ وَاليَمينِ، فَقالَ: «سُبْحَـنَهُ وَ تَعَــلَى عَمَّا
معانى الأخبارـ به نقل از محمّد بن عيسى بن عبيد ـ: از امام عسكرى عليه السلامدر مورد اين سخن خداى بزرگ: «و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت]اوست و آسمان ها به دست راست او پيچيده مى شوند» پرسيدم. امام عليه السلام فرمود: «اين جمله، بيانگر توبيخ خداى متعال، نسبت به كسى است كه او را به آفريده اش همانند مى سازد. آيا نمى بينى كه خدا مى فرمايد: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت]اوست و آسمان ها به دست راست او پيچيده مى شوند» ، همان طور كه خداى بزرگ فرمود: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، آن گاه كه گفتند: خدا، بر هيچ آدمى هيچ چيز فرو نفرستاد» ، آن گاه، خدا خودش را از [داشتن] قبضه و دست راست پيراسته كرد و فرمود: «پاك است او، و برتر است
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر
الإمام المهدي عليه السلامـ في تَوقيعِهِ لِمُحَمَّدِ بنِ عُثمانَ العَمرِيِّ ـ: إِنَّ اللّهَ تَعالى هُوَ الَّذي خَلَقَ الأَجسامَ، وقَسَّمَ الأَرزاقَ؛ لِأنَّهُ لَيسَ بِجِسمٍ ولا حالٍّ في جِسمٍ، لَيسَ كَمِثلِهِ شَيءٌ وهُوَ السَّميعُ العَليمُ، وأَمَّا الأَئِمَّةُ عليهم السلام فَإِنَّهُم يَسأَلونَ اللّهَ تَعالى فَيَخلُقُ، ويَسأَلونَهُ فَيَرزُقُ، إِيجابا لِمَسأَلَتِهِم، وإِعظاما لِحَقِّهِم. ۱
امام مهدى عليه السلامـ در دست نوشته اش به محمّد بن عثمان عَمرى ـ: خداى متعال، همان است كه جسم ها را آفريد و روزى ها را تقسيم كرد؛ زيرا خدا، نه جسم است و نه در جسم وارد شده است، چيزى همانند او نيست، و او شنوا و داناست؛ امّا امامان عليه السلام اين گونه اند كه از خداى متعال، چيزى را مى خواهند و خدا، آن را مى آفريند، و از خدا مى خواهند و او روزى مى دهد، به خاطر اين كه به خواستِ آنها پاسخ دهد و مقام آنان را ارج بگزارد.
۱.الغيبة للطوسي: ص 294 ح 248 عن محمّد بن عليّ بن الحسين بن موسى بن بابويه أو أبي الحسن عليّ بن أحمد الدلاّل القمّي، الاحتجاج: ج 2 ص 546 ح 345 وفيه «البصير» بدل «العليم»، بحار الأنوار: ج 25 ص 329 ح 4.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت صفت های سلبی +2 مورد دیگر