عبدالعظيم بن عبداللّه حسنى:بر سرورم على بن محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السلاموارد شدم. چون مرا ديد فرمود: اى ابا القاسم! خوش آمدى، تو به راستى دوستدار مايى. عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! مى خواهم دينم را بر شما عرضه كنم تا اگر پسنديده است تا هنگام ديدار خداوند عز و جل، بر آن پايدارى ورزم. امام عليه السلامفرمود: عرضه كن اى ابو القاسم. عرض كردم: من اعتقاد دارم: خداوند متعال يكى است و چيزى مانند او وجود ندارد و از دو حدّ ابطال و تشبيه بيرون است، نه جسمى دارد و نه صورتى و نه عَرَضى و نه جوهرى. بلكه اوست كه به اجسام، جسميّت و به صورتها، تصوير مى بخشد و اَعراض و جواهر را مى آفريند و پروردگار و مالك و آفريننده و پديد آورنده هر پديده اى است و اين

مهج الدعوات:از مولايمان امام حسين عليه السلام دعايى روايت شده كه به «دعاى جوانِ گرفتار به گناهش» معروف است و از گروهى روايت شده كه حديث را به امام حسين عليه السلام مى رسانند كه ايشان، چنين فرمود: من با [پدرم] على بن ابى طالب عليه السلام در طواف بودم. شبى ظلمانى و كم نور بود و طواف، خلوت بود و زائران در خواب و چشم ها فرو خفته بودند. در اين هنگام، صداى كمك خواهى پناهجو و جوياى رحمت را شنيد كه با آوايى غمناك و اندوهگين و دلى دردمند مى گفت: اى كه دعاى گرفتار در تاريكى ها را اجابت مى كنىاى گشاينده گرفتارى و بلا و بيمارى! ميهمانان تو در گِرد خانه [ى كعبه] خوابيدند و بيدار شدنددعا مى كنند و ـ اى برپا دارنده ـ چشم تو نخوابيد. به بخششت، گناهم را به من ببخشاى كه مردم در حرم به او اشاره مى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، براى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، نود و نُه نام است؛ صد نام بِجز يكى. هر كس آنها را به شماره در آورَد، به بهشت در خواهد آمد. آنها اين نام هايند: اللّه (خداوندگار)، اِله (خدا)، واحد (يكتا)، احد (يگانه)، صمد (بى نياز)، ۷ اوّل (نخستين)، آخِر (واپسين)، سميع (شنوا)، بصير (بينا)، قدير (توانا)، قاهر (چيره)، علىّ (والا)، اعلى (برترين)، باقى (پاينده)، بديع (نوآور)، بارئ (آغازگر)، اكرم (گرامى ترين)، ظاهر (پيدا)، باطن (نهان)، حى (زنده)، حكيم (فرزانه)، عليم (دانا)، حليم (بردبار)، حفيظ (نگاهدار)، حق، حسيب (حسابگر)، حميد (ستوده)، حَفىّ (عنايتگر)، ربّ (پروردگار)، رحمان (بخشاينده)، رحيم (بخشنده)، ذارئ (آفريننده)، رزّاق (روزى رسان)، رقيب (مراقب)، رئوف، رائى (بيننده)،

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش معروف به «اسماءِ الحُسنى» ـ: از تو مى خواهم و تو را مى خوانم به نامت كه رگ ها را بدان از استخوان جدا مى كنى و سپس به اراده ات، بر آنها گوشت مى رويانى، بى آن كه سرِ سوزنى از آنها كم آيد. اى خدا! تو را به اين نام بزرگت، به قدرتت مى خوانم و از تو مى خواهم به اسمى كه بدان مى دانى چه چيزى در آسمان و زمين و زِهدان هاست، و خداوندا! اينها را كسى جز تو نمى داند. از تو مى خواهم به آن نامت كه روح ها را بِدان در كالبدها مى دَمى و به عظمتِ آن، هر روحى به درون جسدش مى رود و خداوندا! جز تو كسى از اين روح هايى كه در اجسادشان تنيده و در تاريكى هاى اندرون نام گذارى شده اند، آگاهى ندارد. از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، هر چه را در قبرهاست، مى دانى و آنچه را در

البلد الأمين:«دعاى مجير (پناه دهنده)»، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده [كه چنين است]: به نام خداوند مهرگستر مهربان. منزّهى تو، اى خداوند! والايى تو، اى بخشنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى مهربان! والايى تو، اى بزرگوار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى فرمان روا! والايى تو، اى مالك! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بى عيب! والايى تو، اى سلام! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ايمنى بخش! والايى تو، اى حاكم بر همه چيز! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شكست ناپذير! والايى تو، اى چيره! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب بزرگى! والايى تو، اى صاحب

المصباح، كفعمى:دعاى «جوشن كبير»، ۱۳ از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است و صد بخش است و در هر بخشى ده نام آمده است ۱۴ و در آخر هر بخش آن، مى گويى: «منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده». يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى خوانم: اى اللّه، اى بخشايشگر، اى مهربان، اى بزرگوار، اى بر پا دارنده، اى بزرگ، اى ديرين، اى دانا، اى بردبار، اى حكيم!». دوم. «اى سَرور سَروران، اى اجابت كننده دعاها، اى بالابَرَنده رتبه ها، اى سرپرست نيكى ها، اى آمرزنده خطاها، اى برآورنده خواسته ها، اى پذيرنده توبه ها، اى شنواى صداها، اى داناى نهان ها، اى زداينده بلاها!». سوم. «اى بهترينِ آمرزندگان، اى بهترينِ گشايندگان، اى بهترينِ ياوران، اى بهترينِ