امام هادی علیه‌السلام

امام هادى عليه السلامـ در زيارت «جامعه كبيره» ـ: و پليدى را از شما زدود و پاكِ پاكتان نمود. پس شما نيز در برابر مقام پُرشكوه او تعظيم كرديد و منزلتش را بزرگ داشتيد و بزرگوارى اش را ارج نهاديد و پيوسته، به ياد او پرداختيد.

امام هادى عليه السلام:آن گاه كه خداوند عز و جل با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى گفت: معبودا! پاداش كسى كه با زبان و دلش تو را ياد كند، چيست؟ فرمود: «اى موسى! روز قيامت، او را در سايه عرشم در مى آورم و در پناه خويش مى گيرم».

امام هادى عليه السلامـ در دعا ـ: اى آن كه گِره هاى ناملايمات با نام هاى او باز مى شوند! اى آن كه تيزى سختى ها با ياد او كُند مى شود! و اى آن كه با خواندن نام هاى بزرگش از تنگنا به گشايش، راه بُرده مى شود!

تحف العقولـ به نقل از داوود صرمى ـ: سَروَرم [امام هادى عليه السلام] دستورهاى بسيارى به من داد كه انجام بدهم. سپس به من فرمود: «بگو كه چه مى گويى؟». ولى من عين آنچه را به من فرموده بود، به ياد نداشتم. لذا دوات را برداشت و نوشت: «به نام خداوند مهرْ گستر مهربان. به خواست خدا، به يادم خواهد ماند و كارها در دست خداست». من لبخندى زدم. ايشان فرمود: «چه شد؟». گفتم: خير است. فرمود: «به من بگو». گفتم: فدايت شوم! به ياد حديثى افتادم كه مردى از يارانمان، از جدّ شما امام رضا عليه السلام برايم گفت و آن اين كه هر گاه دستور كارى را مى داد، مى نوشت: «به نام خداوند مهرْ گستر مهربان. به خواست خدا، يادم خواهد ماند». لذا لبخند زدم.

رجال الكشّى ـ به نقل از محمّد بن عيسى بن عبيد ـ:امام هادى عليه السلام، فرمان قتل فارس بن حاتم قزوينى را داد و براى كسى كه او را بكشد، ضمانت بهشت كرد و جُنَيد، او را كشت.

امام هادى عليه السلام:هر كه آفريدگار را فرمان برَد، از خشم و ناخشنودى آفريده، پروايى به دل راه ندهد.

امام هادى عليه السلام:از كسى كه مكدّرش كرده اى صفا مجوى و از كسى كه تير بدگمانى ات را به او نشانه رفته اى خيرخواهى و صداقت مخواه؛ زيرا دل ديگرى با تو همچون دل توست با او.

امام هادى عليه السلام:شب زنده دارى، خواب را دلنشين تر و گرسنگى، غذا را لذتبخش تر مى كند.

امام هادى عليه السلام:امام پس از من، حسن است و پس از حسن فرزندش قائم؛ همو كه زمين را پر از عدل و داد مى كند، همچنان كه از بيدادگرى و ستم پر شده است.

امام هادى عليه السلام:بخل، نكوهيده ترين خوى است.

امام هادى عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از توبه نصوح ـفرمود: توبه نصوح اين است كه باطن، همچون ظاهر، و بهتر از آن شود.

امام هادى عليه السلام:نادان، اسير زبان خود است.

امام هادى عليه السلام:سرزنش كردن بهتر است از كينه به دل گرفتن.

امام هادى عليه السلام:حكمت در جانهاى فاسد مؤثر نمى افتد.

امام هادى عليه السلام:هر كه از خدا پروا كند، از او پروا شود.

امام هادى عليه السلام:از خوبى بهتر، كسى است كه خوبى مى كند و از زيبايى زيباتر، كسى است كه زيبا مى گويد، و از علم برتر كسى است كه دارنده آن است.

امام هادى عليه السلام:آن گاه كه خداى عز و جل با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى عرض كرد: پاداش كسى كه صله رحم كند چيست؟ خداوند فرمود: اى موسى! مرگ او را به تأخير مى اندازم و سختيهاى جان كندن را بر او آسان مى كنم.

امام هادىـ در پاسخ به ابراهيم بن عقبه كه از ايشان درباره زيارت ابى عبداللّه الحسين و ابو الحسن امام كاظم و ابوجعفر امام جواد عليهم السلام سؤال كرد ـفرمود: زيارت امام حسين مقدّم است اما اين جامعتر و ثوابش بيشتر است.

ثواب الأعمالـ به نقل از محمّد بن يحيى ـ: يكى از اهالى رى گفت: خدمت امام هادى عليه السلام مشرّف شدم. حضرت پرسيد: كجا بودى؟ عرض كردم: به زيارت حسين عليه السلام رفته بودم. حضرت فرمود: بدان كه اگر قبر عبدالعظيم در شهر خودتان را زيارت كنى، همچون كسى باشى كه حسين بن على عليهماالسلام را زيارت كرده باشد.

امام هادى عليه السلام:خوشبختىِ شكرگزارى براى شاكر، بيشتر از خوشبختى او به نعمتى است كه موجب شكر شده است؛ زيرا نعمت متاعى [فانى]است اما شكر، نعمت و عاقبت است.