روز نیروی انتظامی

يا أيُّهَا الَّذينَ آمَنوا كوُنُوا قَوّامِينَ لِلّهِ شُهَداءَ بِالقِسطِ

اى مؤمنان! براى خدا به داد برخيزيد [و] به عدالت شهادت دهيد.

نِعمَتانِ مَكفُورَتانِ: الأمنُ والعافِيَةُ؛

دو نعمت است كه شكر آنها گزارده نمى شود: امنيّت و سلامتى.

يا عليُّ! لاخَيرَ في. الوَطَنِ إلاّ مَعَ الأَمنِ وَ السُّرورِ؛

اى على! خيرى نيست در. وطن مگر با امنيّت و دل خوشى.

شَرُّ الأوطانِ ما لَم يَأمَن فيهِ القُطّانُ؛

بدترين وطن، وطنى است كه ساكنانش در آن ايمن نباشند.

الجُنُوُد بِإذنِ اللّهِ حُصُونُ الرَّعيَّةِ وَ زَينُ الوُلاةِ وَ عِزُّالدِّينِ وَ سُبُلُ الأَمنِ وَ لَيسَ تَقُومُ الرَّعِيِّةُ إلاّ بِهِم؛

سربازان، به اذن خداوند، دژ مردم، زينت زمامداران، مايه عزّت دين و امنيّت اند و كار شهروندان، جز به آنان استوار نمى شود.

شَرُّ البِلادِ بَلَدٌ لا أمنَ فِيهِ؛

بدترين شهرها، شهرى است كه در آن ايمنى نباشد.

ثَلاثَةُ أشياءَ يَحتَاجُ النّاسُ إلَيها: الأمنُ وَ العَدلُ و الخِصبُ.

سه چيز است كه مردم به آنها نيازدارند: امنيّت، عدالت و رفاه.

إنَّ المَعصِيَةَ إذا عَمِلَ بِهَا العَبدُ سِرّا لَم تَضُرَّ إلاّ عامِلَها و إذا عَمِلَ بِها عَلانِيَةً و لَم يُغَيَّر عَلَيهِ أضَرَّت بِالعامَّةِ؛

هرگاه بنده، پنهانى گناه كند، تنها به خود زيان مى رساند، و هرگاه آشكارا گناه كند و بر اين كار غيرت نورزد، آن گناه به همه مردم آسيب خواهد رساند.

أمَرَنا رَسوُلُ اللّه صلى الله عليه و آله أن نُلقِىَ أهلَ المَعاصِيَ بِوُجُوهٍ مُكَفَّرَةٍ؛

رسول خدا صلى الله عليه و آله به ما فرمان داد كه با اهل گناه با چهره اى درهم كشيده روبه رو شويم.

لايَحِلُّ لِعَينٍ مُؤمِنَةٍ تَرَى اللّهَ يُعصى فَتَطرِفَ حَتّى تَغَيِّرَهُ؛

بر هيچ چشم مؤمنى روا نيست كه ببيند خدا نافرمانى مى شود و چشم خود را فرو بندد، مگر آن كه آن وضع را تغيير دهد.

خ وَالسّارِقُ وَ السّارِقَةُ فَاقطَعُوا أيدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا نَكالاً مِنَ اللّهِ وَ اللّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ

دست مرد و زن دزد را، به سزاى آنچه كرده اند، به عنوان كيفرى از جانب خدا ببريد و خدا عزيز و حكيم است.

إنَّ أميرَالمُؤمِنينَ عليه السلام اُتِىَ بِرَجُلٍ اختَلَسَ دُرَّةً مِن اُذُنِ جارِيَةٍ فقالَ: هذِهِ الدُّغارَةُ المُعلِنَةُ فَضَرَبَهُ و حَبَسَهُ؛

مردى را كه مرواريدى از گوش دخترى ربوده بود به محضر اميرالمؤمنين عليه السلامآوردند؛ حضرت فرمود: «اين ربودنى آشكار است.» او را (تازيانه) زد و به زندان افكند.