روز دندانپزشکی

طَهِّروا أفواهَكُم؛

دهان خويش را پاكيزه كنيد.

شُربُ الماءِ البارِدِ عَقيبَ الشَّى ءِ الحارِّ أوِ الحَلاوةُ يَذهَبُ بِالأسنانِ؛

نوشيدن آب سرد، پس از خوردن چيز گرم، يا [خوردن] شيرينى دندان ها را از بين مى برد.

لَولا أن أشُقَّ عَلى اُمَّتي لَأَمَرتُهُم بِالسِّواكِ مَعَ كُلِّ صَلاةٍ؛

اگر بر امّت من دشوار نبود، هر آينه به آنها فرمان مى دادم كه با هر نماز مسواك بزنند.

عَلَيكُم بِالسِّواك فَنِعمَ الشَّى ءُ السِّواك يَشُدُّ اللَّثَةَ و يَذهَبُ بِالبَخرِ و يُصلِحُ المِعدَةَ و يَزيدُ في دَرَجاتِ الجَنَّةِ و يُسخِطُ الشَّيطانَ؛

بر شما باد به مسواك كردن! مسواك كردن چه كار خوبى است؛ لثه را محكم مى كند، بوى ناخوشايند دهان را مى زدايد، معده را اصلاح مى كند، بر درجات بهشتى مى افزايد و شيطان را به خشم مى آورد.

اِستاكُوا عَرضَا و لاتَستاكُوا طُولاً؛

دندان هايتان را از عرض (عمودى) مسواك بزنيد نه از طول (افقى).

مالي أراكُم قَلِحا، مالَكُم لاتَستاكونَ؟؛

چرا شما را با دندان هاى زرد مى بينم؟ چرا مسواك نمى زنيد؟

السِّواكُ يَجلُو البَصَرَ؛

مسواك كردن مايه روشنايى ديدگان است.

مِن أخلاقِ الأنبِياءِ السِّواكُ؛

مسواك كردن از اخلاق پيامبران است.

تَخَلَّلُوا عَلى إثرِ الطَّعامِ فَإِنَّهُ مَصِحَّةٌ لِلفَمِ و النَّواجِذِ و يَجلُبُ الرِّزقَ عَلَى العَبدِ؛

پس از خوردن غذا خلال كنيد كه مايه سلامتى دهان و دندان هاى آسيا است و روزى را بر بنده فرو مى ريزد.

تَخَلَّلُوا عَلى إثرِ الطَّعامِ و تَمَضمَضُوا فَإنَّهُما مَصِحَّةُ النّابِ و النَّواجذِ؛

پس از خوردن غذا دندان هايتان را خلال كنيد و آب در دهان بگردانيد كه اين دو كار مايه سلامتى دندان هاى نيش و آسيا است.

تَخَلَّلُوا فَإنَّهُ مِنَ النّظافَةِ؛

(دندان هايتان را) خلال كنيد كه بخشى از پاكيزگى است.

إنَّ رَسولَ اللّهِ كانَ يَتَخَلَّلُ و هو يُطَيِّبُ الفَمَ؛

رسول خدا دندان هايش را خلال مى كرد و خلال كردن، دهان را خوش بو مى كند.