روز شوراها

و أمرُ هُم شُورى بَينَهُم؛

و كسانى كه. كارشان در ميانشان مشورت است.

و شاوِرهُم فِي الأمرِ فَإذا عَزَمتَ فَتَوَكَّل عَلَى اللّهِ؛

اى پيامبر! در كارها با ايشان مشورت كن، و آن گاه كه تصميم گرفتى بر خدا توكّل كن.

يا عَليُّ لاتُشاوِر جَبانا فَإنَّهُ يُضَيِّقُ عَلَيكَ المَخرَجَ و لاتُشاوِرِ البَخيلَ فَإنَّهُ يَقصُرُ بِكَ عَن غايَتِكَ ولاتُشاوِر حَريصا فَإنَّهُ يُزَيِّنُ لَكَ شَرَها؛

اى على! با ترسو مشورت مكن؛ زيرا راه حلّ مشكل را بر تو تنگ مى كند، و با بخيل مشورت مكن؛ زيرا تو را از هدف باز مى دارد، و با حريص مشورت مكن؛ زيرا آزمندى را در نظرت زينت مى دهد.

لا مُظاهَرَةَ أوثَقُ مِنَ المُشاوَرَةِ؛

هيچ پشتيبانى اطمينان بخش تر از مشورت نيست.

اِستَشِر عَدُوَّكَ العاقِلَ وَاحْذَر رَأىَ صَديقِكَ الجاهِلِ؛

با دشمن خردمندت مشورت كن، ولى از رأى دوست نادان خود بيمناك باش.

خَيرُ مَن شاوَرتَ ذَوُوالنُّهى وَالعِلمِ و اُولُو التَّجارِبِ و الحَزمِ؛

بهترين كسان براى مشورت، صاحبان خرد و دانش و افراد با تجربه و دورانديش اند.

شاوِر قَبلَ أن تَعزِمَ و فَكِّر قَبلَ أن تُقدِمَ؛

پيش از تصميم گيرى، مشورت كن و پيش از عمل بينديش.

عَلَى المُشيرِ الاِجتِهادُ فِي الرَّأىِ و لَيسَ عَلَيهِ ضَمانُ النُّجحِ؛

مشورت دهنده بايد در ارائه نظرش كوشا باشد، و ضمانت پيروزى بر عهده او نيست.

أفضَلُ النّاسِ رَأيا مَن لايَستَغني عَن رَأىِ مُشيرٍ؛

رأى و نظر كسى برتر است كه خود را از رأى مشاور بى نياز نداند.

ما تَشاوَرَ قَومٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشدِهِم؛

هيچ قومى با يكديگر مشورت نكردند مگر آن كه به راه پيشرفت خود رهنمون شدند.

مَنِ اسْتَشارَ لَم يَعدَم عِندَ الصَّوابِ مادِحَا و عِندَ الخَطَإِ عاذِرا؛

كسى كه مشورت كند، اگر كارش را درست انجام دهد، مردم او را بستايند و اگر به خطا رود، معذورش دارند.