روز سلامتی (روز جهانی بهداشت)

مِنَ السُّنَّةِ تَقلِيمُ الأظفارِ؛

گرفتن ناخن از سنّت پيامبر است.

مَنِ اتَّخَذَ ثَوبا فَلْيُنَظِّفهُ؛

هر كه جامه اى مى پوشد، بايد پاكيزه اش نگه دارد.

النَّظيفُ مِنَ الثِّيابِ يُذهِبُ الهَمَّ و الحُزنَ؛

لباس پاكيزه اندوه را مى زدايد.

اِلبَس مالاتُشتَهَرُ بِهِ ولايُزري بِكَ؛

نه لباس شهرت بپوش و نه لباسى كه تو را بى مقدار جلوه دهد.

الثَّوبُ النَقيُّ يَكبِتُ العَدُوَّ؛

جامه پاكيزه دشمن را خوار مى كند.

الشَّعرُ الحَسَنُ مِن كِسوَةِ اللّهِ فَأكرِمُوهُ؛

موى نيكو از پوشش هاى خدادادى است؛ آن را گرامى بداريد.

مَنِ اتَّخَذَ شَعرا فَليُحسِنْ وِلايَتَهُ أو لِيَجُزَّهُ؛

هر كس موى سر را بلند كند، يا بايد به آن خوب رسيدگى كند يا كوتاهش كند.

در تفسير آيه خُذُوا زِينَتَكُم عِندَ كُلِّ مَسجِدٍ ؛ يعنى: به هنگام عبادت زيورهاى شايسته به خود برگيريد، فرمودند: المِشطُ، فَإنَّ المِشطَ يُحَسِّنُ الشَّعرَ؛

منظور شانه كردن است؛ زيرا شانه كردن مو را زيبا مى كند.

كانَ رَسَولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَغسِلُ رَأسَهُ بِالسِّدرِ؛

پيامبر خدا سرش را با سدر مى شست.

غَسلُ الرَّأسِ بِالخَطمِيِّ نُشرَةٌ؛

شستن سر با خطمى موجب شادابى است.

لا تَتَسَرَّحْ فِي الحَمّامِ فَإنَّهُ يُرِقُّ الشَّعرَ؛

در حمّام شانه نزنيد كه موى را سست مى كند.

اِلبَسُوا مِن ثِيابِكُم البَياضَ، فَإنَّها مِن خَيرِ ثيابِكُم؛

لباس هاى سفيد بر تن كنيد كه از بهترين جامه هاى شما است.

إنَّما قُصّوا الأظفارَ لأِنَّها مَقيلُ الشَّيطانِ؛

ناخن ها را كوتاه كنيد؛ زيرا جايگاه شيطان (و ميكرب) است.

قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِلرِّجالِ: قُصُّوا أظافيرَ كُم و لِلنّساءِ: اُترُكنَ مِن أظفارِكُنَّ؛ فَإنَّهُ أزيَنُ لَكُنَّ؛

پيامبر به مردان فرمودند: ناخن هايتان را كوتاه كنيد، و به زنان فرمودند: ناخن هايتان را بلند بگذاريد؛ زيرا براى شما زينت بخش تر است.

نَهى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَن تَقليمِ الأظفارِ بِالأَسنانِ؛

پيامبر خدا از كوتاه كردن ناخن با دندان نهى فرمودند.

تَنَظَّفُوا بِالماءِ مِنَ النَّتِنِ الرِّيحِ الَّذي يُتَأذّى مِنهُ؛

خود را با آب از بوى ناخوشايند، كه ديگران را مى آزارد، پاك كنيد.

الدُّهنُ يُلَيِّنُ البَشَرَةَ و يَزيدُ فِي الدِّماغِ و يُسَهِّلُ مَجارِيَ الماءِ و يُذهِب القَشَفَ و يُسفِرُ اللَّونَ؛

روغن [ماليدن به پوست] آن را نرم و عقل را زياد مى كند؛ روزنه هاى پوست را پاك مى كند و آلودگى تن را از بين مى برد و رنگ پوست را روشنى مى بخشد.

و مَساكِنَ تَرضَونَها؛

و مسكن هايى كه بدان ها دل خوش هستيد.

لاتُبَيِّتُوا القُمامَةَ في بُيوتِكُم و أخرِجُوها نَهارا؛

خاكروبه را شب در خانه نگذاريد و آن را در روز از خانه خارج كنيد.

نَظِّفُوا بُيُوتَكُم من حَوكِ العَنكَبوتِ؛

خانه هايتان را از تار عنكبوت پاك كنيد.

كَنسُ البَيتِ يَنفِي الفَقرَ؛

جاروب كردن خانه، فقر را از بين مى برد.

مِن سَعادَةِ المَرءِ سِعَةُ المَنزِلِ؛

وسعت خانه، از خوش بختى مرد است.

و نَهى [رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله] أن يُنفَخَ في طَعامٍ أو شَرابٍ؛

پيامبر خدا از فوت كردن در غذا و آشاميدنى نهى فرمودند.

إنَّ اللّهَ طَيِّبٌ يُحِبُّ الطِّيبَ، نَظيفٌ يُحِبُّ النِّظافَةَ؛

خداوند پاك است و پاكى را دوست دارد؛ پاكيزه است و پاكيزگى را دوست دارد.

لا لِباسَ أجمَلُ مِنَ السَّلامَةِ؛

هيچ لباسى زيباتر از سلامتى نيست.

بادِروا بِصِحَّةِ الأجسامِ في مُدَّةِ الأعمارِ؛

در مدّت عمر، در حفظ سلامت تن بكوشيد.

مِن أخلاقِ الأنبياءِ التَّنظُّفُ؛

پاكيزگى از اخلاق پيامبران است.

فَليَنظُرِ الإنسانُ إلى طَعامِهِ؛

پس انسان بايد به غذاى خويش بنگرد.

كُلْ و أنتَ تَشتَهي و أمسِك و أنتَ تَشتَهي؛

غذا را با اشتها بخور و در حالى كه هنوز اشتها دارى، دست از غذا بكش.

مَن قَلَّ طُعمُهُ صَحَّ بَطنُهُ و صَفا قَلبُهُ و مَن كَثُرَ طُعمُهُ سَقُمَ بَدنُهُ و قَسا قَلبُهُ؛

هر كس كم بخورد، بدنش سالم مى ماند و صفاى دل مى يابد، و هر كه پرخورى كند، بدنش بيمار و قلبش سخت مى شود.

اِبدَؤوا بِالمِلحِ في أوَّلِ طَعامِكُم؛

غذا خوردن را با چشيدن نمك آغاز كنيد.

مَن أرادَ أن لايَضُرَّهُ طَعامٌ. وَلْيُجِدِ المَضغَ؛

هركه مى خواهد غذا به او زيان نرساند. بايد غذا را خوب بجود.

اِغسِلُوا أيدِيَكُم قَبلَ الطَّعامِ و بَعدَهُ؛

دست هايتان را قبل از خوردن غذا و بعد از آن بشوييد.

و يُنَزِّلُ عَلَيكُم مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُم بِهِ؛

و از آسمان آبى بر شما فرو فرستاد تا شما را بدان پاك گرداند.

أصلُ خَرابِ البَدَن تَركُ العَشاءِ؛

ريشه (بيمارى و) خرابى بدن ترك غذاى شب است.

الطَّعامُ الحارُّ غَيرُذِي بَرَكَةٍ؛

غذاى داغ، بى بركت است.

مَن أرادَ أن لايُؤذِيَهُ مِعدَتُهُ فَلا يَشرَب بَينَ طَعامِهِ ماءً؛

هر كه مى خواهد معده اش آزارش ندهد، در بين غذا آب نخورد.

نِعمَ البَيتُ الحَمّامُ تُذكَرُ فيهِ النّارُ و يَذهَبُ بِالدَّرَنِ؛

چه نيكو جايگاهى است حمّام؛ يادآور دوزخ است و چرك را از ميان مى برد.

إذا خَرَجنا مِنَ الحَمّامِ خَرَجنا مُتَعَمِّمِينَ شِتاءً كانَ أو صَيفا. هُوَ أمانٌ مِنَ الصُّداعِ؛

وقتى از حمّام خارج مى شويم ـ چه در زمستان و چه در تابستان ـ سر خود را مى پوشانيم؛ اين كار براى جلوگيرى از سر درد است.

إيّاكَ و شُربَ الماءِ البارِدِ فِي الحَمّامِ فَإنَّهُ يُفسِدُ المِعدَةَ؛

از نوشيدن آب سرد در حمّام بپرهيز كه معده را تباه مى كند.

وصُبَّ الماءَ البارِدَ عَلى قَدَميكَ إذا خَرَجتَ فَإنَّهُ يَسِلُّ الدّاءَ مِن جَسَدِكَ؛

هنگام خارج شدن از حمّام بر دو پاى خود آب سرد بريز؛ اين كار بيمارى را از بدنت بيرون مى كند.

لاتَدخُلوا الحَمّامَ عَلَى الرِّيقِ وَلاتَدخُلُوهُ حَتّى تَطعَمُوا شَيئا؛

ناشتا وارد حمّام نشويد. وارد حمّام نشويد مگر آن كه چيزى خورده باشيد.

الحَمّامُ ـ يَومٌ و يَومٌ لا ـ يُكثِرُ اللَّحمَ و إدمانُهُ في كُلِّ يَومٍ يُذيبُ شَحمَ الكُليَتَينِ؛

يك روز در ميان حمّام رفتن، بر گوشت بدن مى افزايد، و هر روز به حمّام رفتن چربى كليه ها را آب مى كند [سبب لاغرى مى شود].

قَد أنزَلنا عَلَيكُم لِباسا يُوارِي سَوآتِكُم و رِيشا و لِباسُ التَّقوى ذلِكَ خَيرٌ؛

براى شما پوشاكى فروفرستاديم كه عورت شما را مى پوشاند و [براى شما]زينتى است و بهترين جامه، جامه تقوا است.