روز جهانی هواشناسی

وَمِن آياتِهِ أن يُرسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ؛

و از نشانه هاى او اين است كه بادهاى بشارت آور را مى فرستد.

و هكَذا الهَواءُ، لَولا كَثرَتُهُ و سَعَتُهُ لاَخْتَنَقَ هذا الأنامُ مِنَ الدُّخانِ و البُخارِ الَّذي يَتَحيَّرُ فيهِ؛

هوا نيز چنين است: اگر فراوان و گسترده نبود، مردم از دود و بخار سرگردان در هوا خفه مى شدند.

إعتَبِر بِهذهِ الحَرِّ و البَردِ كَيفَ يَتَعاوَرانِ العالَمَ و يَتَصِّرفانِ، هذا التَّصَرُّفُ فِي الزِّيادَةِ و النُّقصانِ و الإعتِدالِ لإِقامَةِ هذِهِ الأزمِنَةِ الأربعَةِ مِنَ السَّنَةِ و ما فيهِما مِنَ المَصالِحِ؛

به گرما و سرما بنگر كه چگونه چرخ نظام جهان را به گردش در مى آورند و خود نيز در گردش اند. اين گردش در فزونى و كاستى و اعتدال، براى برقرار ماندن فصل هاى سال و مصالحى است كه در آن دو است.

إنَّ الصَّحوَ إذا دامَ جَفَّتِ الأرضُ وَاحتَرَقَ النَّباتُ وَ غيضَ ماءُ العُيُونِ والأودِيَةِ فَأضَرَّ بِالنّاسِ و غَلَبَ اليُبسُ عَلَى الهَواءِ فَأحدَثَ ضُرُوبا اُخرى مَنَ الأمراضِ؛

اگر هوا هميشه صاف و آفتابى بود، زمين خشك مى شد و گياهان مى سوخت؛ آب چشمه ها و رودها فرو مى رفت و به مردم زيان مى رسيد؛ خشكى بر هوا چيره مى شد و گونه ديگرى از بيمارى را پديد مى آورد.

فَإنَّهُ يُلَيِّنُ الأبدانَ و يَجلُو كَدِرَ الهَواءِ فَيَرتَفِعُ الوَباءُ الحادِثُ مِن ذلِكَ؛

بارش باران بدن ها را لطيف مى كند و آلودگى را از هوا مى زدايد و وباىِ پديدآمده از آن را از بين مى برد.

طَبائِعُ الجِسمِ عَلى أربَعَةٍ: فَمِنها الهَواءُ الَّذي لاتَحيَا النَّفسُ إلاّ بِهِ و بِنَسيِمِهِ؛

طبيعت جسم بر چهار گونه است: يكى از آنها هوا است كه جان با آن و با نسيمش زنده مى شود.