امام باقر عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ : على عليه السلام در اوّلين روز ماه رمضان در مسجد كوفه خطبه خواند. پس خدا را به بهترين ستايش و برترين و رساترين ثنا ستود و بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله درود فرستاد. سپس فرمود: «اى مردم! اين ماه، ماهى است كه خداوند، آن را بر ماه هاى ديگر برترى داده است، مانند برترى ما اهل بيت بر ديگر مردم. و آن، ماهى است كه درهاى آسمان و درهاى رحمت، در آن گشوده مى شوند و درهاى آتش در آن بسته مى گردند. و ماهى است كه در آن ندا شنيده مى شود و دعا مستجاب مى گردد و گريه مورد ترحّم قرار مى گيرد. ماهى است كه در آن، شبى وجود دارد كه فرشتگان از آسمان فرود آمده، بر مردان و زنان روزه دار، به اذن پروردگارشان تا طلوع سپيده سلام مى دهند و آن شب، شب قدر

امام على عليه السلام ـ در خطبه خويش در اوّلين روز ماه رمضان ـ:اى مردم! اين ماه، ماهى است كه خداوند، آن را بر ماه هاى ديگر برترى داده است، همچون برترى ما بر ديگر مردم. و ماهى است كه درهاى آسمان و درهاى رحمت، در آن گشوده مى شوند و درهاى دوزخ در آن بسته مى شوند. و ماهى است كه نِدا [ى خداوند متعال] در آن شنيده مى شود، دعا در آن مستجاب مى گردد و گريه مورد ترحّم قرار مى گيرد. و ماهى است كه در آن، شبى وجود دارد كه فرشتگان در آن شب از آسمان فرود مى آيند و بر مردان و زنان روزه دار، به اذن پروردگارشان، تا دميدن صبح، سلام مى دهند. اى مردم! خورشيد و ماه هاى ماه رمضان بر مردان و زنان روزه دار، با رحمت مى تابد و هيچ روز و شبى از اين ماه نيست، مگر آن كه از سوى خداى متعال، بر اين امّت، نيكى فرو مى بارد.

امام باقر عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلامـ: على عليه السلام در اوّلين روز ماه رمضان در مسجد كوفه خطبه خواند. پس خدا را به بهترين ستايش و برترين و رساترين ثنا ستود و بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله درود فرستاد. سپس فرمود: «اى مردم! اين ماه، ماهى است كه خداوند، آن را بر ماه هاى ديگر برترى داده است، مانند برترى ما اهل بيت بر ديگر مردم. و آن، ماهى است كه درهاى آسمان و درهاى رحمت، در آن گشوده مى شوند و درهاى آتش در آن بسته مى گردند. و ماهى است كه در آن ندا شنيده مى شود و دعا مستجاب مى گردد و گريه مورد ترحّم قرار مى گيرد. ماهى است كه در آن، شبى وجود دارد كه فرشتگان از آسمان فرود آمده، بر مردان و زنان روزه دار، به اذن پروردگارشان تا طلوع سپيده سلام مى دهند و آن شب، شب قدر است.

مصباح الزائر:بعضى از اصحاب ما گفته اند ۱۶: محمّد بن على بن ابى قُرّه گويد: دعاى «نُدبه» را از كتاب محمّد بن حسن بن سنان بَزوفَرى نقل كرده ام. او گفته است كه اين دعا براى صاحب الزمان عليه السلام [از آن حضرت روايت شده] است و مستحب است كه آن را در عيدهاى چهارگانه بخوانند. و دعا اين است: «خدا را سپاس، كه پروردگار جهانيان است و درود خداوند بر سَرور ما، محمّد كه پيامبر اوست ـ و سلام فراوان خدا بر او باد ـ. خداوندا! تو را سپاس بر آنچه تقدير تو درباره دوستانت جارى شده است؛ آنان كه ايشان را براى خودت و آيينت، خالص ساخته اى؛ چرا كه براى آنان نعمت فراوانى را كه پيش توست، برگزيدى؛ نعمتى هميشگى كه آن را زوال و نابودى نيست، پس از آن كه پارسايى در اين دنياى پست و [نيز درباره] زرق و برق آن را بر آنان

عبدالعظيم حسنى گويد:از ابو جعفر جواد عليه السلام از «مَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ» پرسيدم؟ فرمود: مقصود ذبيحه هاايست كه از براى بت ها و يا درختى ذبح مى شد، خداوند اين نوع ذبيحه ها را حرام نموده هم چنانكه ميته و خون و گوشت خوك را حرام كرده است، پس كسى كه مضطر گردد و چاره نداشته باشد (در صورتى كه «باغى» يعنى راهزن و سارق و هم چنين «عادى» يعنى براى شكار و تفريح سفر نكرده كه اضطرار حاصل شود) مى تواند از گوشت ميته براى سدّ رمق استفاده كند. گويد: عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! چه وقت ميته براى انسان مضطر حلال مى گردد؟ فرمود: پدرم از پدرش روايت مى كرد كه اين موضوع را از حضرت رسول صلى الله عليه و آله پرسيدند كه: يا رسول اللّه! ما در زمينى قرار مى گيريم و در آن جا در شدّت و فشار گرسنگى

امام زين العابدين عليه ‏السلام: گناهانى كه نعمت‏ها را تغيير مى‏دهند، عبارت‏اند از: ستم بر مردم، ترك عادت در كار خير و كار نيك، ناسپاسى نعمت‏ها، ترك سپاس‏گزارى. خداوند عز و جلفرمود: «در حقيقت، خدا سرنوشت قومى را تغيير نمى‏دهد تا اين كه آنان حال خود را تغيير دهند» . و گناهانى كه پشيمانى مى‏آورند، عبارت‏اند از: كشتن كسى كه خداوند، كشتنش را حرام نموده است. خداى متعال فرمود: «و نفْسى را كه خداوندْ حُرمت بخشيده است، مكشيد» و خداوند عز و جلدر داستان قابيل، هنگامى كه او برادرش هابيل را كشت و از دفن كردنش ناتوان ماند، فرمود: «پس، نفْسش او را به قتل برادرش ترغيب كرد، و وى را كشت. «پس، از زمره پشيمانان گرديد» »؛ و ترك كردن رابطه خويشاوندى، به طورى كه احساس بى‏نيازى كنند [و خويشاوندى را فراموش

كتاب من لا يحضره الفقيهـ به نقل از فضل بن شادان ـ: شنيدم امام رضا عليه السلام مى فرمايد: «هنگامى كه سر حسين عليه السلام را به شام بردند، يزيد ـ كه خدا لعنتش كند ـ فرمان داد آن را بر زمين بگذارند و در كنار آن، سفره انداخت و او و همراهانش به خوردن و نيز نوشيدن آبْ جو پرداختند و چون فارغ شدند، فرمان داد سر را در تَشتى زير تخت بگذارند و بساط شطرنج را در كنار آن گشود. يزيد ـ كه خدا لعنتش كند ـ به شطرنج بازى نشست و حسين بن على عليه السلام و پدر و پدربزرگش صلى الله عليه و آله را ياد مى كرد و مسخره شان مى نمود و هر گاه همبازى اش را در قمار مى برد، آبْ جو را مى گرفت و آن را سه جرعه مى نوشيد و سپس ته مانده اش را نزديك تشت بر زمين مى ريخت. پس هر كه شيعه ماست، بايد از نوشيدن آبْ جو و قماربازى با

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابن مسعود! پس از من، گروه هايى مى آيند كه غذاهاى خوش مزه و رنگارنگ مى خورند و بر چهارپايان سوار مى شوند و خود را چنان آرايش مى كنند كه زنى براى همسرش آرايش مى كند و همچون زنان، زيورآرايى مى نمايند و همانند شاهان ستمگر، جامه مى پوشند. آنان منافقانِ اين امّت در آخر الزمان هستند كه شراب مى نوشند و با قاب، قمار مى كنند و شهوت مى رانند و نمازهاى جماعت را وا مى نهند و خوابِ ابتداى شب را وا مى گذارند و در صبحگاهان، بسيار مى خوابند. خداى تعالى مى فرمايد: «آن گاه، كسانى جانشين اينان گشتند كه نماز را وانهادند و پيرو شهوت ها شدند. آنان به زودى در غَى، ۹ فرو خواهند افتاد» . اى ابن مسعود! آنان همانند خرزهره اند كه گلى زيبا دارد، امّا مزه اش سختْ تلخ است. گفتارشان

امام على عليه السلام:همانا امر پروردگار همانند باريدن باران، به فراخور تقديرى كه خداوند از بيش يا كم براى هر كس تعيين فرموده، از آسمان بر زمين فرود مى آيد. پس اگر هر يك از شما را مصيبتى در خاندان و دارايى و جانش در رسيد و برادرش را ديد كه خاندان و دارايى و جانش فزونى مى پذيرد، مبادا فريفته شود؛ زيرا انسان مسلمان مادام كه اظهار پستى نكرده ـ تا از وى به خوارى ياد گردد و مردم فرومايه به سبب آن، بر وى برانگيخته شوند ـ از خيانت بر كنار است و همانند قماربازى است تيزچنگ كه از نخستين تيرهاى قمار خود انتظار پيروزى دارد تا هم بهره اى به دست آورد و هم باخت هايش را جبران كند. چنين است حال انسان مسلمان بر كنار از خيانت كه يكى از دو نيكى را از خداوند انتظار مى برد: يا فراخواننده به سوى خدا = مرگ را، كه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابن مسعود! پس از من گروه هايى مى آيند كه غذاهاى نِكو و رنگارنگ مى خورند و بر چهارپايان سوار مى شوند و خود را چنان زينت مى كنند كه زنى براى همسرش زينت مى كند و همچون زنان زيور آرايى مى نمايند و همانند شاهان ستمگر جامه مى پوشند؛ آنان منافقانِ اين امت در آخر الزمان هستند كه شراب مى نوشند و با قاب، قمار مى كنند و شهوت مى رانند و نمازهاى جماعت را وا مى نهند و خواب ابتداى شب را وامى گذارند و در صبحگاهان بسيار مى خوابند. خداى تعالى فرمايد: «آن گاه، كسانى جانشين اينان گشتند كه نماز را وانهادند و پيرو شهوت ها شدند. آنان به زودى در غَى [= وادى اى در جهنم] فرو خواهند افتاد». ابن مسعود! آنان همانند خرزهره اند كه گلى زيبا دارد، اما مزه اش سخت تلخ است. گفتارشان حكيمانه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به عبد اللّه بن مسعود ـ: اى پسر مسعود! پس از من، گروه هايى مى آيند كه غذاهاى نِكو و رنگارنگ مى خورند و بر چارپايان، سوار مى شوند و خود را چنان زينت مى كنند كه زنى براى همسرش زينت مى كند و همچون زنان، زيورآرايى مى نمايند و همانند شاهان ستمگر، جامه مى پوشند. آنان، منافقانِ اين امّت در آخر زمان هستند كه شراب مى نوشند و با قاب، قمار مى كنند و شهوت مى رانند و نمازهاى جماعت را وا مى نهند و خواب ابتداى شب را وا مى گذارند و در صبحگاهان، بسيار مى خوابند. خداى متعال مى فرمايد: «آن گاه، كسانى جانشين اينان شدند كه نماز را وا نهادند و پيرو شهوت ها شدند. آنان به زودى در غَى (وادى اى در جهنّم) فرو خواهند افتاد» . اى پسر مسعود! آنان، همانند خرزهره اند كه گُلى زيبا دارد؛