خواندن دعاى ندبه پس از نماز

مصباح الزائر:بعضى از اصحاب ما گفته اند ۱۶: محمّد بن على بن ابى قُرّه گويد: دعاى «نُدبه» را از كتاب محمّد بن حسن بن سنان بَزوفَرى نقل كرده ام. او گفته است كه اين دعا براى صاحب الزمان عليه السلام [از آن حضرت روايت شده] است و مستحب است كه آن را در عيدهاى چهارگانه بخوانند. و دعا اين است: «خدا را سپاس، كه پروردگار جهانيان است و درود خداوند بر سَرور ما، محمّد كه پيامبر اوست ـ و سلام فراوان خدا بر او باد ـ. خداوندا! تو را سپاس بر آنچه تقدير تو درباره دوستانت جارى شده است؛ آنان كه ايشان را براى خودت و آيينت، خالص ساخته اى؛ چرا كه براى آنان نعمت فراوانى را كه پيش توست، برگزيدى؛ نعمتى هميشگى كه آن را زوال و نابودى نيست، پس از آن كه پارسايى در اين دنياى پست و [نيز درباره] زرق و برق آن را بر آنان

سيّد ابن طاووس:چون از دعا [ى ندبه] فارغ شدى، آماده سجود در پيشگاه مولاى خود باش و آنچه را با سند خودمان از امام صادق عليه السلام روايت كرده ايم، بگو، كه فرمود: «چون از دعاى يادشده عيد فارغ شدى، گونه راست خود را بر زمين بگذار و بگو: سرورم، سرورم! چه بسيار آزادشده دارى. مرا هم از آنانى قرار بده كه آزادشان كرده اى! سرورم، سرورم! چه بسيار گناه كه بخشودى. گناه مرا هم در زمره بخشوده شدگان قرار بده! سرورم، سرورم! چه بسيار حاجت كه برآوردى. نياز مرا هم در ميان برآورده شده ها قرار بده! سرورم، سرورم! چه بسيار رنج و اندوه كه برطرف ساختى. اندوه مرا هم در ميان برطرف شده ها قرار بده! سرورم، سرورم! چه بسيار دادخواهى كه به فريادش رسيدى. مرا هم از آنانى قرار بده كه به دادشان رسيدى! سرورم، سرورم!