امام على عليه السلام:كمتر پيش مى آيد كه آرزو به تو راست گويد [و تحقّق يابد].

امام على عليه السلامـ در يادكرد حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداى متعال فرمود: «. اى احمد! نيكان و آخرت گرايان. ديدگانشان [همواره] گريان است و دل هايشان يادآور [خدا]. آن گاه كه مردم از غافلان نوشته مى شوند، آنان از ياد كنندگان قلمداد مى شوند».

سنن الترمذىـ به نقل از ابن عمر ـ: كمتر پيش مى آمد كه پيامبر خدا از مجلسى برخيزد و براى يارانش چنين دعا نكند: «بار خدايا! چنان ترسى از خود، قسمت ما كن كه مانع ما از نافرمانى كردن تو شود، و [نيز] چنان طاعتى از خود كه با آن، ما را به بهشتت رسانى، و چنان يقينى كه با آن، [تحمّل]مصيبت هاى دنيا را بر ما آسان گردانى، و ما را تا زمانى كه زنده مى دارى، از شنوايى و بينايى و نيرويمان برخوردار بدار و آنها را وارث ما گردان (تا آخر عمر، برايمان باقى بدار)، و انتقام ما را از كسى كه به ما ستم كرده است، بستان، و بر ضدّ كسى كه با ما دشمنى مى كند، يارى مان رسان، و مصيبت ما را در دينمان قرار مده، و دنيا را بزرگ ترين خواست ما و نهايتِ شناخت ما مگردان، و كسى را كه به ما رحم نمى كند، بر ما مسلّط مساز».

كشف الغمّة:روايت شده است كه امام صادق عليه السلام به غلامش نافذ فرمود: «هر گاه كاغذى يا نامه اى براى حاجتى نوشتى و خواستى به حاجت خود برسى، در بالاى كاغذ، با قلمى ناآغشته به مركّب بنويس: به نام خداوند مهرْ گستر مهربان. خدا به شكيبايان وعده داده است كه از آنچه ناخوش دارند، نجات يابند و از جايى كه گمان نمى كنند، روزى داده شوند. خدا ما و شما را از آن كسانى قرار دهد كه نه بيمى به آنان مى رسد و نه اندوهگين مى شوند». نافذ مى گويد: از آن پس، من به اين دستور، عمل مى كردم و حاجت هايم برآورده مى شد.

مستدرك الوسائلـ به نقل از يكى از راويان شيعه ـ: يكى از حقوق قلم بر كسى كه آن را به دست مى گيرد، اين است كه هر گاه چيزى مى نويسد، با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز كند.

منية المريد:از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه به يكى از نويسندگانش فرمود: «دوات را ليقه كن وقلم را كج بُرش بزن، [سَرِ] باء را بالا بكش، سين را دندانه دار بنويس، ميم را كور مكن، اللّه را خوش بنويس، الرحمن را بكش و الرحيم را نيكو بنويس و قلمت را بر پشت گوشت بگذار، كه اين كار، براى به ياد ماندنت بهتر است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، اسلام را آفريد. پس براى آن، قلمروى نهاد و نورى گذاشت و دژى و ياورى. قلمرو آن، قرآن است و نور آن، حكمت و دژ آن، نيكى، و ياورانش من و خاندانم و پيروانمان هستيم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مركّب [قلم] دانشمندان، با خون شهيدان سنجيده شد. پس بر آن برترى يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، مركّب [قلم]دانشمندان با خون شهيدان سنجيده مى شود. پس مركّب [قلم]دانشمندان بر خون شهيدان، برترى مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش، پيشى گرفت و قلم خشكيد و تقدير به فرستادنِ قرآن و تصديق فرستادگان، و به خوش بختى از جانب خداوند عز و جل براى مؤمنان و پرهيزگاران، و به بدبختى براى دروغگويان و كافران، و به ولايت خدا بر مؤمنان و بيزارى او از مشركان، تحقّق يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! چهار تن از پيامبران، سُريانى هستند: آدم، شيث، اَخنوخ ـ كه همان ادريس عليه السلام است و نخستين كسى است كه با قلم نوشت ـ و نوح.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين چيزى كه خدا آفريد، قلم بود و به آن فرمود: «بنويس!». گفت: پروردگارا! چه بنويسم؟ فرمود: «مقدّرات (اندازه هاى) هر چيزى را كه تا روز قيامت، پديد خواهد آمد، بنويس».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:صاحب قلم (نويسنده) را روز قيامت، در ميان تابوتى از آتش كه با قفل هايى از آتش سربسته است، مى آورند و به قلم او نگريسته مى شود كه آن را در چه راهى به كار گرفته است. پس اگر آن را در راه اطاعت و خشنودى خداوند به كار گرفته باشد، سرِ تابوت برايش گشوده مى شود و اگر قلمش را در راه نافرمانى خدا به كار بسته باشد، هفتاد پاييز در تابوت مى مانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد راستى (صِدق) ۲؛ زيرا راستى به نيكى (بِرّ) ۳ ره نمون مى شود، و نيكى به بهشت. آدمى چندان راست مى گويد و راستى مى جويد، تا آن كه نزد خداوند از صدّيقان قلمداد مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، ندا دهنده اى ندا مى دهد: «كجايند ستمگران و ياران آنها؟ هر كسى كه دواتى براى آنان ليقه كرده، يا سرِ كيسه اى را براى آنان بسته، يا قلمى براى آنان در مركّب فرو برده است، اينان را نيز با ستمگران محشور كنيد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى پيوسته تكبّر مى ورزد و پيش مى رود، تا جايى كه از شمار گردنكشانْ قلمداد مى شود و بر سرش آن مى آيد كه بر سرِ آنان آمد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر روزه دار، قلم [ثبت گناهان]جارى نمى شود ۲ تا آن كه افطار كند، [البتّه]تا وقتى كه آنچه روزه را باطل مى كند، انجام نداده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه چيزى مى خواهى، از خدا بخواه؛ و هر گاه يارى اى مى جويى، از او بجوى. همانا قلم تقدير خداوند، همه چيز را تا روز قيامت، رقم زده است. پس اگر همه مردم بكوشند تا تو را به بهره اى برسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند كه چنين كنند؛ و اگر بكوشند تا به تو زيانى رسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى بيمار، چهار ويژگى است: قلمِ تكليف از او برداشته مى شود؛ خداوند به فرشته فرمان مى دهد كه همه پاداش آنچه را در دوران تن درستى خويش انجام مى داده است، برايش مى نويسند؛ بيمارى وى بر همه اندام هايش گذر مى كند و گناهانش را از آنها بيرون مى برد؛ اگر بميرد، آمرزيده مى ميرد و اگر زنده بماند، آمرزيده زندگى مى كند.