فیلترها
نتایج جستجو برای «حرم»: ۱۳۵۱ حدیث
الإمام الكاظم عليه السلامـ لِهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى بَشَّرَ أهلَ العَقلِ وَالفَهمِ في كِتابِهِ فَقالَ: «فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أحْسَنَهُ اُوْلَـئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَ اُوْلَـئِكَ هُمْ اُوْلُواْ الْأَلْبَـبِ». ۱ يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى أكمَلَ لِلنّاسِ الحُجَجَ بِالعُقولِ، ونَصَرَ النَّبِيّينَ بِالبَيانِ، ودَلَّهُم عَلى رُبوبِيَّتِهِ بِالأَدِلَّةِ، فَقالَ: «وَ إلَـهُكُمْ إلَـهٌ وَ حِدٌ لاَّ إلَـهَ إلاَّ هُوَ الرَّحْمَـنُ الرَّحِيمُ * إنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلَـفِ الَّيْلِ وَ النَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِى تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ
امام كاظم عليه السلامـ خطاب به هشام بن حكم ـ: اى هشام! خداوند متعال در كتابش صاحبان خرد و فهم را بشارت داده و فرموده است: «پس، به آن بندگان من كه به سخن، گوش فرا مى دهند و بهترينِ آن را پيروى مى كنند، بشارت ده، اينان اند كه خدا آنان را راه نموده و اينان اند همان خردمندان» . اى هشام! خداوند متعال دلايلش را با خرد، كامل كرد و پيامبران را با سخنورى، يارى رسانيد و آنان را با برهان، به ربوبيّت الهى، راهنمايى ساخت. خداوند [در كتابش]فرمود: «و معبود شما، معبود يگانه اى است كه جز او، هيچ معبودى نيست؛ [و اوست] بخشايشگر مهربان. به راستى كه در آفرينش آسمان ها و زمين، و در پىِ يكديگر آمدن شب و روز، و كشتى هايى كه در دريا روان اند ـ كه به مردم سود مى رساند ـ و [همچنين] آبى كه خدا از آسمان فرو فرستاده و
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلتشویق بر خردورزی تفکر و ژرف اندیشی +2 مورد دیگر
حلية الأولياء عن سويد بن غفلة:إنَّ أبا بَكرٍ خَرَجَ ذاتَ يَومٍ فَاستَقبَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آلهفَقالَ لَهُ: بِمَ بُعِثتَ يا رَسولَ اللّهِ؟
قالَ: بِالعَقلِ.
قالَ: فَكَيفَ لَنا بِالعَقلِ؟
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: إنَّ العَقلَ لا غايَةَ لَهُ، ولكِن مَن أحَلَّ حَلالَ اللّهِ وحَرَّمَ حَرامَهُ سُمِّيَ عاقِلاً، فَإِنِ اجتَهَدَ بَعدَ ذلِكَ سُمِّيَ عابِدًا، فَإِنِ اجتَهَدَ بَعدَ ذلِكَ سُمِّيَ جَوادًا. فَمَنِ
اجتَهَدَ فِي العِبادَةِ وسَمَحَ في نَوائِبِ المَعروفِ بِلا حَظٍّ مِن عَقلٍ يَدُلُّهُ عَلَى اتِّباعِ أمرِ اللّهِ عز و جل وَاجتِنابِ ما نَهَى اللّهُ عَنهُ، فَاُولئِكَ هُمُ الأَخسَرونَ أعمالاً، الَّذينَ ضَلَّ سَعيُهُم فِي الحَياةِ الدُّنيا وهُم يَحسَبونَ أنَّهُم
حلية الأولياءـ به نقل از سويد پسر غَفَله ـ: روزى، ابو بكر [از خانه]خارج شد و پيامبر خدا را در مقابل خود ديد. ابو بكر گفت: اى پيامبر خدا! به چه چيزى برانگيخته شدى؟
فرمود: «به [پيروى از] خرد».
ابو بكر گفت: چگونه مى توانيم به خرد دست يابيم؟
پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود: «خرد را نهايتى نيست؛ ليكن آن كه حلال خدا را حلال مى داند و حرام او را حرام مى شمارد، خردمند ناميده مى شود. اگر پس از اين نيز تلاش كرد، عابد ناميده مى شود، و اگر بيش از اين كوشش نمود، جواد ناميده مى شود.
همانا كسانى كه در عبادت مى كوشند و سختى هاى نيكوكارى را پذيرا مى شوند، [ولى]بدون بهره مندى از خردى كه آنان را به پيروى از فرمان خداوند و پرهيز از نواهى او راهنما باشد، آنان كسانى هستند كه كارهايشان زيانبار است و
۱.حلية الأولياء: ج 1 ص 21.
الإمام الحسن عليه السلام:بِالعَقلِ تُدرَكُ الدّارانِ جَميعًا، ومَن حُرِمَ مِنَ العَقلِ حُرِمَهُما جَميعًا. ۱
امام حسن عليه السلام:با خرد، دنيا و آخرت به دست مى آيند و آن كه از خردْ محروم باشد، از دنيا و آخرت محروم مى گردد.
۱.كشف الغمّة: ج 2 ص 197، بحار الأنوار: ج 78 ص 111 ح 6.
پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله: نيكوترين شما در خردمندى، كسانى هستند كه از محرّمات الهى، بيشتر اجتناب كنند و به دستورهاى الهى عاملتر باشند.
رسول اللّه صلىاللهعليهوآله: الطّابَعُ مُعَلَّقٌ بِقائِمَةِ العَرشِ، فَإِذَا انتُهِكَتِ الحُرمَةُ وعُمِلَ بِالمَعاصي وَاجتُرِئَ عَلَى اللّهِ بَعَثَ اللّهُ الطّابَعَ فَيَطبَعُ اللّهُ عَلى قَلبِهِ فَلا يَعقِلُ بَعدَ ذلِكَ شَيئًا. ۱
پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله: مُهر، بر ستون عرش، آويزان است. پس هنگامى كه حريمها شكسته مىگردد و گناهان، انجام مىشوند و نسبت به خداوند، بىپروايى صورت مىپذيرد، خدا مُهر را بر مىانگيزد و بر قلب بنده مىزند. پس از آن، او ديگر چيزى را درك نمىكند.
۱.كنز العمّال: ج 4 ص 214 ح 10213 نقلاً عن شُعب الإيمان عن ابن عمر.
الإمام الرضا عليهالسلام: حَرَّمَ اللّهُ الخَمرَ لِما فيها مِنَ الفَسادِ، ومِن تَغييرِها عُقولَ شارِبيها، وحَملِها إيّاهُم عَلى إنكارِ اللّهِ عز و جل وَالفِريَةِ عَلَيهِ وعَلى رُسُلِهِ، وسائِرِ ما يَكونُ مِنهُم مِنَ الفَسادِ وَالقَتلِ. ۱
امام رضا عليهالسلام: خداوند، شراب را حرام كرد؛ زيرا در آن، تباهى است، خردِ نوشندگانش را دگرگون مىسازد، سبب انكار خداوند و افترا بستن به او و پيامبرانش مىگردد، و موجب ساير تباهىها و كشتار است.
۱.عيون أخبار الرضا: ج 2 ص 98 ح 2، علل الشرائع: ص 475 ح 1 كلاهما عن محمّد بن سنان، بحار الأنوار: ج 6 ص 107 ح 3 وراجع الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليهالسلام: ص 282.
الإمام عليّ عليه السلام:لَو لَم يَنهَ اللّهُ سُبحانَهُ عَن مَحارِمِهِ لَوَجَبَ أن يَجتَنِبَهَا العاقِلُ. ۱
امام على عليه السلام:اگر خداوند از محرّمات نهى نمى كرد، سزاوار بود كه خردمند، از آن اجتناب ورزد.
۱.غرر الحكم: ح 7595، عيون الحكم والمواعظ: ص 417 ح 7082.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَنبَغي لِلعاقِلِ أن لا يَكونَ شاخِصًا إلاّ في ثَلاثٍ: طَلَبٍ لِمَعاشٍ، أو خُطوَةٍ لِمَعادٍ، أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سزاوار است كه خردمند به راه نيفتد، مگر براى سه چيز: به دست آوردن خرج زندگى، برداشتن گامى به سوى رستاخيز، و به دست آوردن لذّت غير حرام.
۱.تاريخ بغداد: ج 1 ص 338 ح 250 عن الحارث الأعور عن الإمام عليّ عليه السلام، الفردوس: ج 5 ص 501 ح 8888 عن الإمام عليّ عليه السلام، كنز العمّال: ج 15 ص 856 ح 43408؛ تحف العقول: ص 203 عن الإمام عليّ عليه السلام وفيه «مرمّة» بدل «طلب» وراجع تنبيه الغافلين: ص 216 ح 276.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ، لا يَنبَغي لِلعاقِلِ أن يَكونَ ظاعِنًا إلاّ في ثَلاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ، أو تَزَوُّدٍ لِمَعادٍ، أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: سزاوار نيست كه خردمند، جز در طلب سه چيز، گام بر دارد: گذران زندگى، فراهم كردن توشه آخرت، و به دست آوردن لذّت غير حرام.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 356 ح 5762 عن الإمام الباقر عن جدّه عن الإمام عليّ عليهم السلام، الكافي: ج 5 ص 87 ح 1 عن محمّد بن مروان عن الإمام الصادق عليه السلام، نهج البلاغة: الحكمة 390 عن الإمام عليّ عليه السلام، المحاسن: ج 2 ص 80 ح 1205 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام وكلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 77 ص49 ح 3.
عنه صلى الله عليه و آله:تَعَلَّمُوا العِلمَ، فَإِنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ، ومُدارَسَتَهُ تَسبيحٌ، والبَحثَ عَنهُ جِهادٌ، وتَعليمَهُ مَن لا يَعلَمُهُ صَدَقَةٌ، وبَذلَهُ لِأَهلِهِ قُربَةٌ، لِأَنَّهُ مَعالِمُ الحَلالِ والحَرامِ، وسالِكٌ بِطالِبِهِ سَبيلَ الجَنَّةِ، وهُوَ أنيسٌ فِي الوَحشَةِ، وصاحِبٌ فِي الوَحدَةِ، ودَليلٌ عَلَى السَّرّاءِ والضَّرّاءِ، وسِلاحٌ عَلَى الأَعداءِ، وزَينٌ لِلأَخِلاّءِ.
يَرفَعُ اللّهُ بِهِ أقوامًا يَجعَلُهُم فِي الخَيرِ أئِمَّةً يُقتَدى بِهِم، تُرمَقُ أعمالُهُم، وتُقتَبَسُ آثارُهُم وتَرغَبُ المَلائِكَةُ في خِلَّتِهِم، يَمسَحونَهُم في صَلاتِهِم بِأَجنِحَتِهِم، ويَستَغفِرُ لَهُم كُلُّ شَيءٍ حَتّى حيتانِ البُحورِ وهَوامِّها، وسِباعِ البَرِّ وأنعامِها، لِأَنَّ العِلمَ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد كه آموختن آن نيكى است و خواندن و دوره كردن آن، تسبيح و بحث آن، جهاد و آموزشش به كسى كه آن را نمى داند صدقه و بذل آن به اهلش، مايه نزديكى به خداست؛ چرا كه دانش، نشان دهنده حلال و حرام و جوينده اش را به بهشت راهبر است و در وحشت، مونس و در تنهايى، همراه و در خوشى و ناخوشى، راهنما وسلاحى عليه دشمنان و زيورى براى همدلان است.
خداوند كسانى را با آن بر مى افرازد و امامانى در نيكى قرارشان مى دهد كه به ايشان اقتدا مى كنند و به اعمالشان مى نگرند و از آثارشان اقتباس مى شود و فرشتگان به دوستى آنها رغبت مى ورزند و با بالهايشان آنها را در نماز لمس مى كنند و هر چيزى، حتى ماهيان و جانواران درياها و درندگان و چهارپايان خشكى، براى آنها آمرزش مى طلبند؛ چرا كه
۱.الخصال: 522 / 12 عن محمّد بن عيسى بن عبيد اليقطيني عن جماعة من أصحابنا رفعوه إلى الإمام عليّ عليه السلام، أمالي الصدوق: 713 / 982 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام، تحف العقول: 28، أمالي الطوسي: 487 / 1069، عدّة الداعي: 63 كلاهما عن محمّد بن عليّ بن الحسين عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلامعنه صلى الله عليه و آله، منية المريد: 108، مجمع البيان: 1 / 74، إرشاد القلوب: 165 كلّها نحوه عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلامعنه صلى الله عليه و آله.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:مَا استَرذَلَ اللّهُ عَبدًا إلاّ حَرَمَهُ العِلم ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند بنده اى را خوار نكرد، مگر آنكه دانش را از او دريغ داشت.
۱.الفردوس: 4 / 58 / 6182 عن ابن عبّاس، لسان الميزان: 1 / 871 عن أبي هريرة مرفوعا وفيه «حظر عنه» بدل «حرمه»، الجامع الصغير: 2 / 483 / 7809 نقلاً عن عبدان في الصحابة وأبي موسى في الذيل عن بشير بن النهاس وح 7810 نقلاً عن ابن النجّار عن أبي هريرة وفيه «حظر عليه» بدل «حرمه»؛ نهج البلاغة: الحكمة 288، غرر الحكم: 4100 كلاهما عن الإمام عليّ عليه السلام، أعلام الدين: 80 كلّها نحوه.
أيضًا:الخَشيَةُ ميراثُ العِلمِ، والعِلمُ شُعاعُ المَعرِفَةِ وقَلبُ الإِيمانِ، ومَن حُرِمَ الخَشيَةَ لا يَكونُ عالِمًا وإن شَقَّ الشَّعرَ بِمُتَشابِهاتِ العِلم ۱.
امام صادق عليه السلام:بيم، ميراث دانش و دانش، پرتو معرفت و قلب ايمان است و هركس از بيم [خدا]بى بهره باشد، دانشمند نيست؛ اگر چه با دانش نما [و نه دانش حقيقى]، موى بشكافد.
۱.عدّة الداعي: 68، مصباح الشريعة: 365.
عنه عليه السلام:النّاسُ يَستَحِلّونَ الحَريمَ ويَستَذِلّونَ الحَكيمَ، يَحيَونَ عَلى فَترَةٍ ويَموتونَ عَلى كَفرَةٍ. ثُمَّ يَأتي بَعدَ ذلِكَ طالِعُ الفِتنَةِ الرَّجوفِ، والقاصِمَةِ الزَّحوفِ. تَغيضُ فيهَا الحِكمَةُ ۱.
امام على عليه السلام:مردم، حرمتها را مى شكنند و حكيم را خوار مى سازند. در فترت «دوران تهى از پيامبران» زندگى مى كنند و در كفر مى ميرند. پس از آن طليعه فتنه اى لرزاننده آشكار شود و فاجعه اى درهم شكننده پديدار گردد و حكمت در آن فرو رود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 151.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أكَلَ طَعامًا لِلشَّهوَةِ حَرَّمَ اللّهُ عَلى قَلبِهِ الحِكمَةَ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خوراكى را از سر شهوت بخورد، خداوند حكمت را بر دلش حرام كند.
۱.تنبيه الخواطر: 2 / 116.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الطّابَعُ مُعَلَّقَةٌ بِقائِمَةٍ مِن قَوائِمِ العَرشِ، فَإِذَا انتُهِكَتِ الحُرمَةُ واُجرِيَتِ عَلَى الخَطايا وعُصِيَ الرَّبُّ، بَعَثَ اللّهُ الطّابَعَ فَيَطبَعُ عَلى قَلبِهِ، فَلا يَعقِلُ بَعدَ ذلِكَ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طابع ـ مهر زننده بر دلها ـ به پايه اى از پايه هاى عرش آويخته است، پس هرگاه حرمتى شكسته شد و خطايى جارى گشت و پروردگار سرپيچى شد، خداوند طابع را برمى انگيزد تا بر دل گناهكار مُهر زند، پس از اين ديگر چيزى درك نمى كند.
۱.شعب الإيمان: 5/444/7214 عن ابن عمر، وراجع كنزالعمّال: 4 / 214 / 10213 نقلاً عن البزّار.
الإمام الرضا عليه السلام:حَرَّمَ اللّهُ الخَمرَ لِما فيها مِنَ الفَسادِ، ومِن تَغييرِها عُقولَ شارِبيها، وحَملِها إيّاهُم عَلى إنكارِ اللّهِ عز و جل، والفِريَةِ عَلَيهِ وعَلى رُسُلِهِ، وسائِرِ ما يَكونُ مِنهُم مِنَ الفَسادِ والقَتلِ ۱.
امام رضا عليه السلام:خداوند شراب را به جهت تباهيهايش و نيز به دليل دگرگونى آن در خردهاى نوشندگانش و وادار كردن آنان به انكار خداى عز و جل و دروغ بستن بر او و پيامبرانش و چيزهاى ديگرى كه از آن پديد مى آيد، همچون فساد و قتل، حرام كرد.
۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: 2 / 98 / 2، علل الشرايع: 475 / 1 كلاهما عن محمّد بن سنان، وراجع فقه الرضا عليه السلام: 282.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تَعالى حَدَّ لَكُم حُدودًا فَلا تَعتَدوها، وفَرَضَ عَلَيكُم فَرائِضَ فَلا تُضَيِّعوها، وسَنَّ لَكُم سُنَنًا فَاتَّبِعوها، وحَرَّمَ عَلَيكُم حُرُماتٍ فَلا تَهتِكوها، وعَفا لَكُم عَن أشياءَ رَحمَةً مِنهُ (لَكُم) مِن غَيرِ نِسيانٍ فَلا تَتَكَلَّفوها ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال حدودى را براى شما تعيين نموده است. از آنها فراتر نرويد و واجباتى را بر شما واجب ساخته، پس آنها را تباه مكنيد و سنّتهايى را براى شما بنا نهاده، پس از آنها پيروى كنيد و حرامهايى را بر شما حرام كرده، پس آنها را هتك نكنيد و پاره اى چيزها را از روى رحمتش به شما بخشيده است؛ بى آنكه فراموش كرده باشد، پس درباره آنها خود را به زحمت ميندازيد.
۱.أمالي المفيد: 159 / 1، أمالي الطوسي: 510 / 1116 كلاهما عن عليّ بن ربيعة الوالبي عن الإمام عليّ عليه السلام، خصائص الأئمّة عليهم السلام: 97، نهج البلاغة: الحكمة 105 كلاهما عن الإمام عليّ عليه السلامنحوه؛ المستدرك على الصحيحين: 4 / 129 / 7114 عن أبي ثعلبة الخشني، سنن الدارقطني: 4 / 298 / 104 عن أبي الدرداء وكلاهما نحوه.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلآنچه شایسته جاهل است +4 مورد دیگر
سَلمان:سُئِلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَنِ السَّمنِ والجُبنِ والفِراءِ، فَقالَ: الحَلالُ ما أحَلَّ اللّهُ في كِتابِهِ، والحَرامُ ما حَرَّمَ اللّهُ في كِتابِهِ، وما سَكَتَ عَنهُ فَهُوَ مِمّا عَفا عَنهُ ۱.
سلمان:از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از روغن و پنير و پوست خز پرسيده شد. حضرت فرمود: حلال آن است كه خداوند در كتابش حلال فرموده و حرام آن است كه خداوند در كتابش حرام فرموده است و آنچه ساكت مانده، از جمله چيزهايى است كه خداوند از آنها درگذشته است.
۱.سنن الترمذي: 4 / 220 / 1726، سنن ابن ماجة: 2 / 1117 / 3367، المستدرك على الصحيحين: 4 / 129 / 7115، السنن الكبرى: 10 / 21 / 19723.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلآنچه شایسته جاهل است +4 مورد دیگر
الإمام عليّ عليه السلامـ لَمّا سَأَلَهُ هَمّامٌ عَن صِفَةِ المُتَّقينَـ: غَضّوا أبصارَهُم عَمّا حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِم، ووَقَفوا أسماعَهُم عَلَى العِلمِ النّافِعِ لَهُم ۱.
امام على عليه السلام:ـ هنگامى كه همام از وى درباره صفت پرهيزگاران پرسيدـ: ديدگان خويش از آنچه خدا برايشان حرام كرده بود فرو انداختند و به دانشى كه براى آنها سودمند بود گوش سپردند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 193، التمحيص: 71 / 170، روضة الواعظين: 480.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتاحکام آموختن +2 مورد دیگر
الإمام الصادق عليه السلام:. كَذلِكَ السِّكّينُ والسَّيفُ والرُّمحُ والقَوسُ وغَيرُ ذلِكَ مِن وُجوهِ الآلَةِ الَّتي قَد تُصرَفُ إلى جِهاتِ الصَّلاحِ وجِهاتِ الفَسادِ وتَكونُ آلَةً ومَعونَةً عَلَيهِما، فَلا بَأسَ بِتَعليمِهِ وتَعَلُّمِهِ وأخذِ الأَجرِ عَلَيهِ وفيهِ والعَمَلِ بِهِ وفيهِ لِمَن كانَ لَهُ فيهِ جِهاتُ الصَّلاحِ مِن جَميعِ الخَلائِقِ ومُحَرَّمٌ عَلَيهِم فيهِ تَصريفُهُ إلى جِهاتِ الفَسادِ والمَضارِّ، فَلَيسَ عَلَى العالِمِ والمُتَعَلِّمِ إثمٌ ولا وِزرٌ؛ لِما فيهِ مِنَ الرُّجحانِ في مَنافِعِ جِهاتِ صَلاحِهِم وقِوامِهِم بِهِ وبَقائِهِم، وإنَّمَا الإِثمُ والوِزرُ عَلَى المُتَصَرِّفِ بِها في وُجوهِ الفَسادِ والحَرامِ.
۱
امام صادق عليه السلام:. همين گونه است كارد و شمشير و نيزه و كمان و ابزار و آلات ديگر كه استفاده در صلاح و فساد را دارند. اشكالى در ياد دادن و ياد گرفتن و مزد گرفتن بر آن و در آن نيست و كاربرد آنها در جهت صلاح براى همه مردم مباح است و كاربرد آن در جهت فساد و زيان بر آنان حرام است، پس بر آموزنده و فراگيرنده، گناه و وبالى نيست؛ چون كاربرد آنها در جهات صلاح بر كاربردهاى ديگرشان غلبه دارد و در جهت استفاده مردم و استوارى و بقاى آنان است و گناه و وبال (فقط) گردن گير كسى است كه آنها را در جهت فساد و حرام به كار مى گيرد.
۱.تحف العقول: 335، وراجع منيه المريد: 379، كنزالفوائد: 2/107 وص 109، المواعظ العدديّة: 217.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتاحکام آموختن +2 مورد دیگر
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۱٬۳۵۱