مُهر شدنِ قلب

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: مُهر، بر ستون عرش، آويزان است. پس هنگامى كه حريم‏ها شكسته مى‏گردد و گناهان، انجام مى‏شوند و نسبت به خداوند، بى‏پروايى صورت مى‏پذيرد، خدا مُهر را بر مى‏انگيزد و بر قلب بنده مى‏زند. پس از آن، او ديگر چيزى را درك نمى‏كند.

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بپرهيزيد از اين كه آز را شعار خود سازيد؛ زيرا آزمندىِ بسيار، دل را تباه مى‏كند و مُهر دنيادوستى را بر دل‏ها مى‏زند.

امام حسين عليه‏السلام ـ پس از آن كه عمر بن سعد، لشكريانش را براى جنگيدن با ايشان آماده كرد و آنان ايشان را از هر سو محاصره كردند، چنان كه گويى حلقه‏اى بر دورش كشيدند، و پس از آن كه ايشان [از خيمه] بيرون آمد تا به نزديكى مردم رسيد و آنان را به سكوت دعوت كرد؛ ولى توجّه نكردند ـ : واى بر شما! چه مى‏شود اگر ساكت شويد و سخن مرا بشنويد؟ همانا من شما را به راه هدايت، دعوت مى‏كنم. و شما همگى مرا نافرمانى مى‏كنيد و به سخنم گوش نمى‏دهيد. به راستى كه شكم شما از حرام پُر گرديده و دل‏هايتان مُهر شده است.

امام باقر عليه‏السلام ـ در تفسير سخن خداوند كه: «آنان دل‏هايى دارند كه با آن، درك نمى‏كنند» ـ : خداوند بر دل‏هايشان مُهر زده است، پس درك نمى‏كنند.