عيسى عليه السلام:به حقيقت مى گويم: بدترينِ مردم، مرد دانشمندى است كه دنيايش را بر دانشش ترجيح داده و آن را دوست دارد و مى طلبد و براى (تحصيل) آن مى كوشد و حتّى اگر مى توانست مردم را در سرگردانى بگذارد، مى گذاشت. گستره نور خورشيد به چه كار نابينا مى آيد، وقتى كه آن را نمى بيند؟ همين گونه، دانش به كار دانشمند نمى آيد، هنگامى كه به آن عمل نمى كند. ميوه هاى درخت، بسيار است؛ ولى همه آنها سودمند و خوردنى نيستند. دانشمندان هم فراوان اند؛ ولى همه آنها از دانش خود، بهره نمى برند و زمين فراخ است؛ ولى همه آن مسكونى نيست. سخنرانان، بسيارند؛ ولى همه سخنانشان در خور تصديق نيست. پس خود را حفظ كنيد از دانشمندان دروغ پردازى كه پشمينه پوش و سر به زيرند، تا خطاياى خود را بدان زينت دهند و از زير ابروان خود،

التوحيدـ به نقل از هشام بن حكم ـ: ابو شاكر ديصانى بر امام صادق عليه السلامدرآمد و به ايشان گفت: تو يكى از ستارگان فروزان هستى، و پدرانت ماه هاى كامل و درخشان اند، و مادرانت خِردوَرزانى خوش خو، و سرشتت از باارزش ترين سرشت هاست، و چون عالمان ياد شوند، انگشت به سمت تو نشانه مى رود. پس اى درياى گسترده انبوه [علم]! چه دليلى بر حدوث عالم هست؟ امام صادق عليه السلام فرمود: «ما از نزديك ترين راه، آن را اثبات مى كنيم». ابو شاكر گفت: آن چيست؟ پس امام صادق عليه السلام تخم [پرنده اى]خواست و آن را بر كف دستش نهاد و سپس گفت: اين، قلعه اى گِرد و محكم است؛ ولى درون آن، پوستى نازك و نقره اى روان (سفيده) و طلايى مايع (زرده) قرار دارد. سپس از آن مانند طاووس بيرون مى آيد. آيا چيزى داخل آن شده است؟». ابو