پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: همانا دروغ گفتن، [آدمى را] به كجروى مى‏كشاند و كجروى نيز به آتش ره‏نمون مى‏شود.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: از دروغگويى بپرهيزيد؛ زيرا دروغ، با كجروى همراه است، و اينها هر دو، در آتش‏اند.

مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن عمر ـ : مردى نزد پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله آمد و گفت:. اى پيامبر خدا! كدام عمل است كه به دوزخ مى‏بَرد؟ فرمود: «دروغ؛ [زيرا] هر گاه شخص دروغ بگويد، كجروى كرده و هر گاه كجروى كند، به كفر افتاده و هر گاه به كفر در افتد، وارد آتش مى‏شود».

الدرّ المنثور: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «هرگز براى نعمتى كه يك گنهكار دارد، غبطه مخور؛ چرا كه جوينده‏اى كوشا (مرگ)، در پى اوست». آن گاه پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله اين آيه را تلاوت كرد: «جايگاه آنان جهنّم است. هر بار كه آتش آن فرو نشنيد، شراره‏اى تازه برايشان مى‏افزاييم» .

مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن عمرو ـ : مردى خدمت پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا!. كارِ دوزخى چيست؟ فرمود: «دروغ گفتن! هر گاه [شخصى] دروغ بگويد، كجرَوى كرده است، و هر گاه كجروى كند، كفر ورزيده است و هر گاه كفر ورزد، وارد مى‏شود» يعنى: به آتش.

امام على عليه السلام:. تا اين كه خداوند، محمّد را به رسالتْ مبعوث كرد. و در آن روزگار، مردم روى زمين، آيين هاى پراكنده و خواست ها و اهداف (عقايد) گوناگون داشتند و راه هاى پراكنده را مى پيمودند. گروهى، خدا را به آفريدگانش تشبيه مى كردند و جماعتى، در نام او كجروى مى كردند و طايفه اى، خدايى جز او را نشان مى دادند. پس خداوند، آنان را به واسطه پيامبر، از گم راهى به درآورد و هدايت نمود.

امام على عليه السلام:نادان هرگاه بخل ورزد (انكار كند) صاحب مال شود و هرگاه صاحب مال شود كجروى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو گروه از دوزخيان را [هنوز]من نديده ام: گروهى كه تازيانه هايى مانند دم گاو در دست دارند و مردم را با آن مى زنند؛ و [گروه ديگر] زنانى كه پوشش [تن نما] دارند و برهنه اند، كج راهه مى روند ۲ و ديگران را نيز به كجروى تشويق مى كنند، سرهايشان همچون كوهان شتر خراسانى فروهشته است. اينان به بهشت نمى روند و بوى بهشت را كه از فاصله اى چنين و چنان (بسيار زياد) به مشام مى رسد، استشمام نمى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گونه ستمى در مكّه، حتّى ناسزا گفتن به خدمتكار، كجروى است، و كسى كه در مكّه غذا خورد، همچون كسى باشد كه در جاهاى ديگر روزه بدارد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از آيه «و هر كه در آن به ستم كج راهه بپويد» ـفرمود: هر گونه ستمى، كجروى است و كتك زدن خدمتكار بى آن كه گناهى مرتكب شده باشد از جمله همين كجروى است.

امام على عليه السلام:در آن روزگار، مردم روى زمين آيين هاى پراكنده و خواست ها و اهداف (عقايد) گوناگون داشتند و راه هاى متشتّت را مى پيمودند. گروهى خدا را به آفريدگانش تشبيه مى كردند و جماعتى در نام او كجروى مى كردند و طايفه اى خدايى جز او را نشان مى دادند. پس خداوند آنان را به واسطه پيامبر از گمراهى به درآورد و هدايت نمود.

امام على عليه السلام:بدانيد! اگر از كسى كه از مشرق ظهور مى كند پيروى كنيد، بي گمان شما را به راههاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ببرد و از كورى و كرى و گنگى شفا يابيد و از زحمتِ طلب و كجروى بى نياز و آسوده گرديد و بار سنگين و سخت را از گردنهاى خويش فرو اندازيد. و خداوند جز كسى را كه نافرمانى و ستم كند [از رحمت خود و خير و خوبى] دور نگرداند.

امام على عليه السلام:بدانيد كه اگر از دعوتگر خود پيروى مى كرديد، شما را به راه روشن پيامبر مى برد و از زحمت كجروى آسوده مى شديد و بار سنگين را از گردن ها [يتان] فرو مى انداختيد.