الإقبال:از دعاهاى وارد شده در روز عرفه، دعاى مولايمان امام حسين ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ است ۵۴: «ستايش، خداوندى را سِزَد كه نه از قضاى او مى توان جلوگيرى كرد، نه مى توان كسى را از عطاى او محروم ساخت. ساخته هيچ سازنده اى همچون ساخته او نيست. او بخشنده فراگير است. انواع پديده هاى بديع را آفريد و با حكمت خويش، ساخته ها را استوار كرد. طلايه ها [ى عالم وجود]بر او پنهان نيستند و امانت ها در نزد او تلف نمى شوند. كتاب جامع و شريعت اسلام را به مثابه نورى درخشان آورد. آفريدگان را ساخت و فريادرس در گرفتارى هاست. هرسازنده اى را پاداش مى دهد و زندگى هر قناعت پيشه اى را تأمين كند و بر هر نالانى، مهربان است. منفعت ها و كتاب جامع را با نورى درخشان، فرو فرستاد. اوست كه شنواى دعاهاست و بالا برنده درجه

مهج الدعوات:از مولايمان امام حسين عليه السلام دعايى روايت شده كه به «دعاى جوانِ گرفتار به گناهش» معروف است و از گروهى روايت شده كه حديث را به امام حسين عليه السلام مى رسانند كه ايشان، چنين فرمود: من با [پدرم] على بن ابى طالب عليه السلام در طواف بودم. شبى ظلمانى و كم نور بود و طواف، خلوت بود و زائران در خواب و چشم ها فرو خفته بودند. در اين هنگام، صداى كمك خواهى پناهجو و جوياى رحمت را شنيد كه با آوايى غمناك و اندوهگين و دلى دردمند مى گفت: اى كه دعاى گرفتار در تاريكى ها را اجابت مى كنىاى گشاينده گرفتارى و بلا و بيمارى! ميهمانان تو در گِرد خانه [ى كعبه] خوابيدند و بيدار شدنددعا مى كنند و ـ اى برپا دارنده ـ چشم تو نخوابيد. به بخششت، گناهم را به من ببخشاى كه مردم در حرم به او اشاره مى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، براى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، نود و نُه نام است؛ صد نام بِجز يكى. هر كس آنها را به شماره در آورَد، به بهشت در خواهد آمد. آنها اين نام هايند: اللّه (خداوندگار)، اِله (خدا)، واحد (يكتا)، احد (يگانه)، صمد (بى نياز)، ۷ اوّل (نخستين)، آخِر (واپسين)، سميع (شنوا)، بصير (بينا)، قدير (توانا)، قاهر (چيره)، علىّ (والا)، اعلى (برترين)، باقى (پاينده)، بديع (نوآور)، بارئ (آغازگر)، اكرم (گرامى ترين)، ظاهر (پيدا)، باطن (نهان)، حى (زنده)، حكيم (فرزانه)، عليم (دانا)، حليم (بردبار)، حفيظ (نگاهدار)، حق، حسيب (حسابگر)، حميد (ستوده)، حَفىّ (عنايتگر)، ربّ (پروردگار)، رحمان (بخشاينده)، رحيم (بخشنده)، ذارئ (آفريننده)، رزّاق (روزى رسان)، رقيب (مراقب)، رئوف، رائى (بيننده)،

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! تو زنده اى هستى كه نمى ميرى.، و شناخته شده اى هستى كه انكار نمى شوى، و حمايتگرى هستى كه مراقبت نمى شوى، و چيره اى هستى كه شكست نمى خورى، و توانايى هستى كه فرمان بُردار نمى شوى، و يگانه اى هستى كه مشورت نمى خواهى، و بى مزدْ بسيار بخشنده اى هستى كه خسته نمى شوى، و سريعْ عمل كننده اى هستى كه [چيزى را]فروگذار نمى كنى، و بى عوضْ بخشنده اى هستى كه بُخل نمى ورزى، و شكست ناپذيرى هستى كه نابود نمى شوى، و نگاهبانى هستى كه غفلت نمى كنى، و استوارى هستى كه نمى خوابى، و پوشيده اى هستى كه ديده نمى شوى، و آن هميشگى اى هستى كه از بين نمى روى، و پايدارى هستى كه فرسوده نمى شوى، و يگانه اى هستى كه [چيزى را] به تو همانند نمى كنند، و بسيارْ توانايى هستى كه با تو ستيزه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس با اين نام ها دعا كند، خداوند، دعايش را مستجاب مى كند. اين نام ها و دعا اين است: «به نام خداى بخشنده مهربان. بار خدايا! تويى خدا، تويى بخشنده، تويى مهربان، پادشاه، پاك، سلام، امين (/ امنيت دهنده)، عزّتمند، شكست ناپذير، جبّار، بزرگ منش، آغاز، انجام، آشكار، نهان، ستودنى، با مجد، آغاز كننده [ى آفرينش]، بازآفرين، دوستدار، گواه، ديرين (ازلى)، والا، باعظمت، دانا، راستگو، دلسوز، مهربان، قدردان، آمرزگار، پيروزمند، استواركار، نيرومند، استوار، مراقب، نگهبان، صاحب شُكوه و ارج، باعظمت، دانا، بى نياز، ولىّ، گشايشگر، مِهروَرز، جمع كننده، ۳ بسط دهنده، داد [گر]، وفاكننده، ولىّ، راست، آشكار، آفريننده، روزى دهنده، بخشنده، توبه پذير، پروردگار، وكيل، ريزبين، آگاه، شنوا،

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارا! پس از آن كه هدايتمان كردى، دل هاى ما را [از حق و ايمان] بر مگردان ۲ و از سوى خود به ما رحمتى عطا كن. همانا تو بخشنده اى. پروردگارا! ما منادى اى را شنيديم كه به ايمان فرا مى خواند كه: «به پروردگارتان ايمان آوريد». ما هم ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را بيامرز و خطاهاى ما را بپوشان و ما را با نيكان بميران. پروردگارا! آنچه به وسيله فرستادگانت به ما وعده داده اى، به ما عطا كن و ما را در روز قيامت، خوار مگردان. همانا تو از وعده [ات] تخلّف نمى كنى. پروردگارا! اگر فراموش يا خطا كرديم، ما را تنبيه نكن. پروردگارا! بار گناهى را كه بر پيشينيانِ ما نهادى، بر عهده ما مگذار. پروردگارا! آنچه را فراتر از توان ماست، بر دوش ما مگذار و از ما در گذر و

البلد الأمين:«دعاى مجير (پناه دهنده)»، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده [كه چنين است]: به نام خداوند مهرگستر مهربان. منزّهى تو، اى خداوند! والايى تو، اى بخشنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى مهربان! والايى تو، اى بزرگوار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى فرمان روا! والايى تو، اى مالك! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بى عيب! والايى تو، اى سلام! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ايمنى بخش! والايى تو، اى حاكم بر همه چيز! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شكست ناپذير! والايى تو، اى چيره! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب بزرگى! والايى تو، اى صاحب

المصباح، كفعمى:دعاى «جوشن كبير»، ۱۳ از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است و صد بخش است و در هر بخشى ده نام آمده است ۱۴ و در آخر هر بخش آن، مى گويى: «منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده». يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى خوانم: اى اللّه، اى بخشايشگر، اى مهربان، اى بزرگوار، اى بر پا دارنده، اى بزرگ، اى ديرين، اى دانا، اى بردبار، اى حكيم!». دوم. «اى سَرور سَروران، اى اجابت كننده دعاها، اى بالابَرَنده رتبه ها، اى سرپرست نيكى ها، اى آمرزنده خطاها، اى برآورنده خواسته ها، اى پذيرنده توبه ها، اى شنواى صداها، اى داناى نهان ها، اى زداينده بلاها!». سوم. «اى بهترينِ آمرزندگان، اى بهترينِ گشايندگان، اى بهترينِ ياوران، اى بهترينِ