فیلترها
نتایج جستجو برای «مسجدها»: ۱۲ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَرَرتُ لَيلَةَ اُسرِيَ بي بِرَجُلٍ مَغيبٍ في نورِ العَرشِ؛ فَقُلتُ: مَن هذا! مَلَكٌ؟ قيلَ: لا، قُلتُ: نَبِيٌّ؟ قيلَ: لا، قُلتُ: مَن هُوَ؟
قالَ: هذا رَجُلٌ كانَ فِي الدُّنيا لِسانُهُ رَطبا مِن ذِكرِ اللّهِ، وقَلبُهُ مُعَلَّقا بِالمَساجِدِ، ولَم يَستَسِبَّ ۱ لِوالِدَيهِ قَطُّ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه مرا به معراج بردند، به مردى برخوردم كه در نور عرش، گُم بود. گفتم: اين كيست؟ فرشته است؟
گفته شد: «نه».
گفتم: پيامبر است؟
گفته شد: «نه».
گفتم: او كيست؟
گفتند: «اين، مردى است كه در دنيا زبانش از ياد خدا تَر و تازه، و دلش آويخته به مسجدها بود و هرگز براى پدر و مادرش ناسزا نخريد». ۳
۱.لم يَسْتَسِبَّ لوالديه: أي لم يعرّضهما للسبّ ويجرّه إليهما؛ بأن يسبّ أبوَي غيره فيسبّ أبويه مجازاةً له (اُنظر النهاية: ج 2 ص 330 «سبب»).
۲.الأولياء لابن أبي الدنيا: ص 92 ح 95 عن أبي المخارق.
۳.يعنى به پدر و مادر ديگران، ناسزا نگفت تا آنها نيز، متقابلاً، به پدر و مادر او ناسزا بگويند يا به اين معناست كه با اعمال ناشايست خود، موجب نفرين فرستادن مردم به پدر و مادرش نشد.
مسند ابن حنبل عن أبي سعيد الخدري عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَقولُ الرَّبُّ عز و جل: سَيَعلَمُ أهلُ الجَمعِ اليَومَ مَن أهلُ الكَرَمِ. فَقيلَ: ومَن أهلُ الكَرَمِ يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ: أهلُ الذِّكرِفِي المَساجِدِ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـپيامبر خدا فرمود: «[در روز قيامت]خداوند عز و جل مى فرمايد: امروز، به زودى اهل محشر خواهند دانست كه اهل كَرَم كيان اند».
گفته شد: اهل كرم كيان اند، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «آنان كه در مسجدها به ذكر خدا مى پردازند».
۱.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 151 ح 11722، مسند أبي يعلى: ج 2 ص 138 ح 1399، صحيح ابن حبّان: ج 3 ص 98 ح 816 وفيه «أهل مجالس الذِكر في المساجد».
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:خِيارُ اُمَّتي فيما أنبَأَنِيَ المَلَأُ الأَعلى: قَومٌ يَضحَكونَ جَهرا في سَعَةِ رَحمَةِ رَبِّهِم عز و جل، ويَبكونَ سِرّا مِن خَوفِ شِدَّةِ عَذابِ رَبِّهِم عز و جل، يَذكُرونَ رَبَّهُم بِالغَداةِ وَالعَشِيِّ فِي البُيوتِ الطَّيِّبَةِ المَساجِدِ، ويَدعونَهُ بِأَلسِنَتِهِم رَغَبا ورَهَبا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينان امّت من، آن گونه كه ساكنان عالم بالا به من خبر داده اند، مردمانى هستند كه در گستره رحمت پروردگار خويش، آشكارا مى خندند و نهانى از ترس عذاب سخت پروردگارشان مى گِريند. بام و شام، در خانه هاى پاك، مسجدها، پروردگارشان را ياد مى كنند، و از سرِ اميد و بيم با زبان هاى خويش، او را مى خوانند.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 19 ح 4294، شُعب الإيمان: ج 1 ص 478 ح 765 كلاهما عن عياض بن سليمان، كنز العمّال: ج 1 ص 162 ح 815 وج 2 ص 27 ح 3000.
مستدرك الوسائلـ به نقل از لبّ اللّباب ـ: موسى عليه السلام گفت: معبودا! خانواده تو چه كسانى هستند؟
فرمود: «آنان كه در دين با يكديگر دوستى مى ورزند، مسجدهاى مرا [از وجود و ذكر خود] آباد مى كنند و سحرگاهان، آمرزش مى طلبند؛ آنان كه هر گاه ياد من به ميان آيد، ياد كنند و آنان كه به ياد من باز آيند، چنان كه عقاب ها به لانه هايشان باز مى گردند. آنان كه هر گاه حرام هاى من روا شمرده شود، به خشم مى آيند».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مرد مسلمانى در مسجدها براى نماز و ياد خدا اقامت گزيند، خداوند، از وجود او چنان شاد مى شود كه كسانِ مسافر از باز گشتن مسافرشان به نزد خود، شادمان مى شوند.
۱.البَشّ: فرح الصديق بالصديق، واللطف في المسألة، والإقبال عليه، وقد بَشِشتُ به اُبَشُّ. وهذا مَثَل ضربه لتلقّيه إيّاه ببرّه وتقريبه وإكرامه (النهاية: ج 1 ص 130 «بشش»).
۲.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 262 ح 800، مسند ابن حنبل: ج 3 ص 220 ح 8358، المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 332 ح 771 وليس فيه «والذِكر» وكلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 7 ص 579 ح 20341.
الإمام الباقر عليه السلام:إذا قُمتَ ۱ إلى صَلاتِكَ فَقُل: «بِاسمِ اللّهِ وبِاللّهِ، وإلَى اللّهِ، ومِنَ اللّهِ، وما شاءَ اللّهُ، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ، اللّهُمَّ اجعَلني مِن زُوّارِ بَيتِكَ، وعُمّارِ مَساجِدِكَ، وَافتَح لي بابَ تَوبَتِكَ، وأغلِق عَنّي بابَ مَعصِيَتِكَ وكُلِّ مَعصِيَةٍ، الحَمدُ للّهِِالَّذي جَعَلَني مِمَّن يُناجيهِ، اللّهُمَّ أقبِل عَلَيَّ بِوَجهِكَ، جَلَّ ثَناؤُكَ»، ثُمَّ افتَتِحِ الصَّلاةَ بِالتَّكبيرِ. ۲
امام باقر عليه السلام:هر گاه به نماز ايستادى، بگو: «به نام خدا و به يارى خدا و به سوى خدا و از جانب خدا، آنچه خدا خواهد. هيچ توش و توانى نيست مگر به مدد خدا. بار خدايا! مرا از زيارت كنندگان خانه ات و آبادكنندگان مسجدهايت قرار ده، و دَرِ توبه ات را برايم بگشاى، و دَرِ نافرمانى ات و هر نوع گناه و نافرمانى را بر من ببند. سپاسْ خداى را كه مرا از مناجات كنندگانش قرار داد. بار خدايا! با وجه خودت، به من رو كن. بزرگ است ثناى تو». سپس نماز را با تكبير آغاز كن.
سنن الترمذىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «چون بر باغ هاى بهشت گذشتيد، بچريد».
گفتم: اى پيامبر خدا! باغ هاى بهشت كدام اند؟
فرمود: «مسجدها».
گفتم: چريدن چيست، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «[گفتنِ] پاكا خدا، و ستايشْ خداى را، و معبودى جز خدا نيست، و خدا، بزرگ تر است».
سعد السعود:أَوحَى اللّهُ عز و جل إِلى داوودَ عليه السلام: يا أَيُّها الغَفُولُ! ما تَصنَعُ بِدُنيا يَدخُلُها الرَّجُلُ صَحِيحا وَيَرجِعُ سَقِيما وَيَخرُجُ فَيَحيا حَياتَهُ فَيُكَبَّلُ بِالحَدِيدِ وَالأَغلالِ وَيَخرُجُ الرَّجُلُ صَحِيحا فَيُرَدُّ قَتِيلاً.
وَيْحَكُم! لَو رَأَيتُمُ الجَنَّةَ وَما أَعدَدتُ فِيها لِأَولِيائِي مِنَ النَّعِيمِ لَما ذُقتُم دَواءَها لِشَهوَةٍ ۱.
أَينَ المُشتاقُونَ إِلى لَذِيدِ ۲ الطَّعامِ وَالشَّرابِ؟ أَينَ الَّذِينَ جَعَلُوا مَعَ الضِّحكِ بُكاءً؟ أَينَ الَّذِينَ هَجَمُوا عَلى مَساجِدِي فِي الصَّيفِ وَالشِّتاءِ؟ ۳
سعد السعود:خداى عز و جل به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «اى بى خبر! از دنيا چه مى خواهى كه آدمى، تن درست به آن وارد مى شود و بيمار باز مى گردد و بيرون مى رود و به زندگى خود ادامه مى دهد و به كُنده و زنجير بسته مى شود، و آدمى سالم [از خانه]بيرون مى رود و كشته باز مى گردد؟
واى بر شما! اگر بهشت و نعمت هايى را كه در آن براى دوستانم آماده ساخته ام، ديده بوديد، هرگز طعم شهوتى را نمى چشيديد.
كجايند مشتاقانِ خوردنى ها و نوشيدنى هاى لذيد؟ كجايند آنان كه در كنار خنده، گريه كردند؟ كجايند آنان كه در تابستان و زمستان، به مسجدهاى من هجوم آوردند؟».
سنن الترمذي عن أبي هريرة:قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إِذا مَرَرتُم بِرِياضِ الجَنَّةِ فَارتَعُوا. قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، وَما رِياضُ الجَنَّةِ؟ قالَ: المَساجِدُ، قِيلَ: وَما الرَّتعُ يا رَسُولَ اللّهِ؟ قالَ: سُبحانَ اللّهِ وَالحَمدُ للّهِِ وَلا إِلهَ إِلّا اللّهُ، وَاللّهُ أَكبَرُ. ۱
سنن الترمذىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر گاه به باغ هاى بهشت برخورديد، بچريد».
گفتم: اى پيامبر خدا! باغ هاى بهشت چيستند؟
فرمود: «مسجدها».
گفته شد: چريدن در آنها چيست، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «[ذكرِ] سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر».
۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 532 ح 3509، مشكاة المصابيح: ج 1 ص 227 ح 729، كنز العمّال: ج 7 ص 651 ح 20739.
عنه صلى الله عليه و آله:يَأتي عَلَى النّاسِ زَمانٌ عُلَماؤُها مَيتَةٌ وحُكَماؤُها مَيتَةٌ، تَكثُرُ المَساجِدُ وَالقُرّاءُ حَتّى لا يَجِدونَ عالِماً إلَا الرَّجُلَ بَعدَ الرَّجُلِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزگارى بر مردم مى آيد كه دانشمندان و حكيمانش [دل]مُرده اند، مسجدها و قاريانْ فراوان اند؛ ولى دانشمند [راستين] را جز يكى پس از فقدان ديگرى نمى يابند.
۱.الفردوس: ج 5 ص 442 ح 8683 عن معاوية بن حيدة.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتعالمان بد +1 مورد دیگر