امام على عليه السلام:اگر بتوانى شب عيد فطر و شب عيد قربان و. را مراقبت كنى، چنان كن و در اين شب ها دعا و نماز و قرآن، بسيار بخوان.

امام على عليه السلام:اگر بتوانى شب عيد فطر و شب عيد قربان و. را مراقبت كنى، چنان كن و در اين شب ها دعا و نماز و قرآن، بسيار بخوان.

امام زين العابدين عليه السلام:اى خداى من! من گناهانم، بيشتر و آنچه بر جاى نهاده ام، زشت تر و كارهايم، ناپسندتر و در آمدنم به باطل، بى باكانه تر و بيدارى ام به گاهِ طاعتت، كمتر و در هوشيارى و مراقبت، كمتر از آنم كه براى تو عيب هايم را برشمارم يا بتوانم گناهانم را ياد كنم و تنها بدين وسيله، خود را سرزنش مى كنم، از روى طمع در مهرورزى ات كه سامانِ كار گناهكاران، بِدان است.

امام جواد عليه السلام:خدا را به دليل آگاهى اش از چيز خُرد، لطيف مى ناميم، همچون آگاهى اش از پشه و پنهان تر از پشه، و محلّ پيدايش آن، و عقل و شهوت جفت گيرى و مراقبت از فرزندش، و پرداختن به امور يكديگر، و بردن غذا و آب براى فرزندانشان در كوه ها و بيابان ها و درّه ها و سرزمين هاى متروك. پس [وقتى به اين امور نگريستيم] دانستيم كه آفريدگار اينها بدون آن كه ذاتش كيفيت و يك رنگى داشته باشد، لطيف است؛ بلكه كيفيت، تنها از آنِ آفريده داراى چگونگى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى جوشن كبير ـ: اى كفايت كننده آن كه از او كفايت خواهد، اى راهنماى كسى كه از او راهنمايى خواهد، اى مراقبت كننده كسى كه از او مراقبت خواهد، اى نگه دارنده كسى كه از او نگهدارى خواهد، اى شفابخش كسى كه از او شفا خواهد، اى برآورنده خواسته كسى كه از او خواسته اى دارد، اى بى نياز كننده كسى كه از او بى نيازى خواهد، اى وفا كننده به كسى كه از او وفا خواهد!

امام على عليه السلام:[خداوند،] همه چيز را هنگام آفرينش، محدود (معيّن) ساخته تا از همانندى آنها به خود و از همانندى خود به آنها جدا شود. در اشيا حلول نكرده تا گفته شود: «او در اشياست»، و از اشيا دور نشده تا گفته شود: «او از اشيا فاصله دارد»، و از اشيا كنار نكشيده تا گفته شود: «كجاست؟»؛ بلكه آگاهى خداى پاك، اشيا را فرا گرفته و سازندگى او، اشيا را استوار ساخته و نگهدارى (مراقبت) او اشيا را شماره كرده است. امور پنهانِ اسرار جَو، و امور پيچيده و پوشيده تاريك هاى شب، و آنچه در آسمان هاى برين تا زمين هاى فرودين وجود دارد، از او پوشيده نيست؛ براى هر چيزى از آنها، نگاهبان و مراقبى است و هر چيزى از آنها چيزى را فراگيرنده است، و موجودى كه فراگيرنده هاى اشيا را فراگرفته است، يگانه بى همتاى بى نياز است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از «اللّه أكبر» گفتن در عيدهاى فطر و قربان ـ: مى گويى: «اللّه أكبر (خدا بزرگ تر است)». نگهدارىِ (مراقبتِ) تو، هر چيزى را فرا گرفته است، و عزّت تو بر همه چيز، چيره گشته است».

امام صادق عليه السلام:خدايا! مرا با آن يارى از سوى خودت كه [از من] جدا نمى شود، و با عزم استوارى كه از بين نمى رود، تأييدم كن، و مرا با روشنايى ات شُكوه بخش، و مرا با زره نگه دارنده و حفظ كننده ات، محفوظ بدار، و مرا با مراقبتِ بَسَنده ات حفظ كن، كه تويى گشايشگرِ هر چه بخواهى و سرپرست كسى كه تو را به سرپرستى برگزيند، و پشتيبان كسى كه به تو پناه آورد و يارى كننده كسى كه از او يارى بخواهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! تو زنده اى هستى كه نمى ميرى. و شناخته شده اى هستى كه انكار نمى شوى، و وكيلى هستى كه مراقبت نمى شوى، و چيره اى هستى كه شكست نمى خورى، و توانايى هستى كه فرمان بردار نمى شوى، و يگانه اى هستى كه مشورت نمى خواهى، و بى مزدْ بسيار بخشنده اى هستى كه خسته نمى شوى، و سريع عمل كننده اى هستى كه [چيزى را] فروگذار نمى كنى، و بى عوض بخشنده اى هستى كه بُخل نمى ورزى، و شكست ناپذيرى هستى كه نابود نمى شوى، و نگاهبانى هستى كه غفلت نمى كنى، و استوارى هستى كه نمى خوابى، و پوشيده اى هستى كه ديده نمى شوى، و آن هميشگى اى هستى كه از بين نمى روى، و پايدارى هستى كه فرسوده نمى شوى، و يگانه اى هستى كه [چيزى را] به تو همانند نمى كنند، و بسيار توانايى هستى كه با تو ستيزه نمى نمايند.

امام على عليه السلام:وقتى قَدَر بازگشت ناپذير است، مراقبت، بيهوده است.

امام على عليه السلام:هر بنده اى پاسبانانى دارد كه از او مراقبت مى كنند تا ديوارى بر او نيفتد، يا در چاهى افكنده نشود، يا حيوانى به او آسيب نرساند، تا وقتى كه آن قَدَرى كه براى او مقدّر شده، فرا رسد. آن گاه نگهبانان، از او دست بر مى دارند و هر آنچه خدا خواسته، به او اصابت مى كند.

رجال الكشّىـ به نقل از سُدَير، از پدرش ابوحُكَيم ـ: ما هفت نفر خرمافروش، گِرد هم آمديم و آماده بردن جنازه ميثم شديم. پس شبْ هنگام، نزد پيكرش آمديم و در همان حال كه نگهبانان، مراقبت مى كردند و آتشى برافروخته بودند كه ميان ما و آنها حائل شده بود، او را با چوبه دارش برديم تا به چشمه پُر آبى در محلّه مراد رسيديم و در آن جا دفنش كرديم و چوبه دارش را در خرابه اى در همان محلّه پرتاب كرديم و صبح هنگام، عبيد اللّه، سوارانى را روانه كرد؛ امّا چيزى نيافتند.

مصباح الشريعةـ در سخنى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ: هر گاه شيطان، وسوسه كنان نزد تو آمد تا از راه حق، بيرونت ببَرَد و ياد خدا را فراموشت گردانَد، از او به آن كه پروردگار تو و اوست، پناه ببر، زيرا خداوند، حق را در برابر باطل كمك مى كند، و ستم ديده را يارى مى رساند، بنا به اين فرموده خودش: «چرا كه او را بر كسانى كه ايمان آورده اند و به پروردگارشان توكّل مى كنند، تسلّطى نيست» . تو هرگز بر اين كار؛ توانا نمى شوى و آمدن او و راه هاى وسوسه اش را نمى شناسى، مگر با مراقبت پيوسته و پايدارى بر بساط خدمت و ترس از مرگ و رستاخيز و بسيارى ياد خدا؛ امّا آن كه اوقات خويش را به غفلت بگذرانَد، شكار شيطان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش هايش به على عليه السلام ـ: اى على! [هرگز] به دروغ، به خدا سوگند مخور و چنانچه ضرورتى در ميان نبود، به راست نيز [سوگند مخور] و خدا را دستاويز سوگند خود قرار مده؛ زيرا خداوند به كسى كه سوگند دروغ به نام او ياد كند، رحم نمى كند و از او مراقبت نمى فرمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عسل، چه خوب نوشيدنى اى است! قلب را مراقبت مى كند و سردىِ سينه را از ميان مى برد ۲.