امام صادق عليه السلام:نام خدا، غير از خداست و جز خدا، هر چه كه شى ء بر آن اطلاق شود، مخلوق است؛ امّا آنچه زبان ها بدان تعبير مى كنند و يا دست ساز [انسان]است، ۳ مخلوق است و خداوند، غايت سالكان به سوى اوست و غايت [تصوّر شده] غير از خودِ غايت است. غايت، موصوف است و هر موصوفى، ساخته شده و سازنده اشيا، حدّى معيّن ندارد تا بدان وصف شود و [خدا] ساخته نشده تا از ساختن سازنده اش به كُنهش پى برده شود و تا هر كجا كه دور بروى، باز، فراتر از آن است. هر كس اين حكمت را بفهمد، هيچ گاه به خوارى [جهل] در نيفتد و اين است توحيد ناب. پس باورش بداريد و تصديقش كنيد و به اذن خدا، دركش نماييد. هر كس ادّعا كند كه خدا را به پرده و شكل و نمادى مى شناسد، مشرك است؛ چون پرده و نماد و شكل، غير از اوست. او يگانه يگانه

امام باقر عليه السلام:پروردگار من ـ تبارك و تعالى ـ هميشگى است؛ زنده اى كه حياتش ذاتىِ اوست براى او زمانى قابل تصوّر نيست و موجود بودنش بدون چگونگى است. مكانى ندارد و در چيزى و بر چيزى نيست و براى خود، جايى پديد نياورد و پس از به وجود آوردن اشيا، نيرومند نشد و پيش از آفريدن آنها نيز ناتوان نبود و پيش از پديد آوردن آنها از تنهايى واهمه نداشت. به هيچ چيزى كه به خاطر آيد، شبيه نيست و پيش از پديد آوردن هستى، از آن تهى نبود و پس از رفتن آن نيز تهى نخواهد بود. هميشه زنده است بدون جان، و فرمان روايى توانا پيش از آن كه چيزى بيافريند، و فرمان روايى چيره پس از آفرينش هستى. هستى او، چيستى و جا و مرز ندارد و شبيهى براى آن، شناخته نمى شود و از درازاى ماندن، فرسوده نمى شود و مدهوش چيزى نمى شود؛ بلكه