فیلترها
نتایج جستجو برای «ریاست»: ۱۷۹ حدیث
عنه عليه السلام:رِياسَةُ العِلمِ أشرَفُ رِياسَةٍ ۱.
امام على عليه السلام:رياست علمى، شريف ترين رياست است.
۱.غرر الحكم: 5589
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مَن تَعَلَّمَ العِلمَ لِيُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ، أو يُباهِيَ بِهِ العُلَماءَ، أو يَصرِفَ وُجوهَ النّاسِ إلَيهِ لِيُعَظِّموهُ، فَليَتَبوَّأ مَقعَدَهُ مِنَ النّارِ، إنَّ الرِّئاسَةَ لا تَصلُحُ إلاّ للّهِِ ولِأَهلِها ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را فراگيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان رقابت كند يا مردم را به خود متوجه كند تا او را بزرگ بدارند، پس جاى خود را در آتش تدارك كند. رياست جز براى خدا و اهلش روا نيست.
۱.تحف العقول: 43، الاختصاص: 251، الكافي: 1 / 47 / 6 عن ربعي بن عبداللّه عمّن حدّثه عن الإمام الباقر عليه السلاموكلاهما نحوه.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلام:خُذوا مِنَ العِلمِ ما بَدا لَكُم، وإيّاكُم أن تَطلُبوهُ لِخِصالٍ أربَعٍ: لِتُباهوا بِهِ العُلَماءَ، أو تُماروا بِهِ السُّفَهاءَ، أو تُراؤوا بِهِ فِي المَجالِسِ، أو تَصرِفوا وُجوهَ النّاسِ إلَيكُم لِلتَّرَؤُّسِ ۱.
امام على عليه السلام:آنچه از دانش براى شما آشكار شد فراگيريد، ولى مبادا كه آن را براى اين ويژگيها بجوييد: با آن با دانشمندان رقابت كنيد يا با نادانان بستيزيد يا در مجلسها خودنمايى كنيد يا براى رياست طلبى، مردم را متوجه خود كنيد.
۱.الإرشاد: 1 / 230.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
المصباح للكفعمي:دُعاءُ الجَوشَنِ الكَبيرِ مَروِيٌ عَنِ النَّبِيِ صلى الله عليه و آله وهُوَ مِئَةُ فَصلٍ كُلُّ فَصلٍ عَشَرَةُ أسماءٍ، وتَقولُ في آخِرِ كُلِّ فَصلٍ مِنها:
سُبحانَكَ يا لا إلهَ إلاّ أنتَ الغَوثَ الغَوثَ خَلِّصنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ.
الأَوَّل: اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ بِاسمِكَ يا أللّهُ، يا رَحمانُ، يا رَحيمُ، يا كَريمُ، يا مُقيمُ، يا عَظيمُ، يا قَديمُ، يا عَليمُ، يا حَليمُ، يا حَكيمُ.
الثّاني: يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ، يا رافِعَ الدَّرَجاتِ، يا وَلِيَ الحَسَناتِ، يا غافِرَ الخَطيئاتِ، يا مُعطِيَ المَسأَلاتِ، يا قابِلَ التَّوباتِ، يا سامِعَ الأَصواتِ، يا عالِمَ الخَفِيّاتِ، يا دافِعَ البَلِيّاتِ.
الثّالِث: يا خَيرَ الغافِرينَ، يا خَيرَ الفاتِحينَ، يا
المصباح كفعمى:دعاى جوشن كبير، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است و صد بخش است و هر بخشى ده نام است و در آخر هر بخش آن، مى گويى: «سبحانك يا لا إله إلاّ أنت! الغَوث، الغَوث، الغَوث، خَلِّصنا مِنَ النّار يا ربّ؛ منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده».
يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى خوانم: اى خداوند، اى بخشايشگر، اى مهربان، اى بزرگوار، اى برپادارنده، اى بزرگ، اى ديرين، اى دانا، اى بردبار، اى حكيم!».
دوم. «اى سَرور سَروران، اى اجابت كننده دعاها، اى بالابرنده رتبه ها، اى سرپرست نيكى ها، اى آمرزنده خطاها، اى برآورنده خواسته ها، اى پذيرنده توبه ها، اى شنواى صداها، اى داناى نهان ها، اى زداينده بلاها!».
سوم. «اى
۱.المصباح للكفعمي: ص 334، البلد الأمين: ص 402، بحار الأنوار: ج 94 ص 384.
الإقبال:ومِنَ العَمَلِ في كُلِّ يَومٍ مِن شَهرِ رَمضانَ التَّسبيحُ، رَوَيناهُ بِإِسنادنا إلى أبي العَبّاسِ أحمَدَ بنِ مُحَمَّدِ بنِ سَعيدِ بنِ عُقدَةَ، قالَ: أخبَرَنا أبو عَبدِ اللّهِ يَحيَى بنِ زَكَريَّا بنِ شَيبانَ العَلاّفُ في كِتابِهِ سَنَةَ خمسٍ وسِتِّينَ ومِئَتَينِ، قالَ: أخبَرَنا أبو الحَسَنِ عَليُ بنُ أبي حَمزَةَ عَن أبيهِ، وحُسَينُ بنُ أبي العَلاءِ الزَّندَجيُّ ۱ جميعا عَن أبي بَصيرٍ عَن أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام قالَ: تُسَبِّحُ في كُلِّ يَومٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ـ ونَذكُرُ فيهِ زِيادَةً مِن رِوايَةِ جَدّي أبي جَعفَرٍ الطّوسِيِّ ۲ ـ:
الأَوَّل: سُبحانَ اللّهِ بارِىَ? النَّسَمِ، سُبحانَ اللّهِ المُصَوِّرِ، سُبحانَ اللّهِ خالِقِ الأَزواجِ كُلِّها، سُبحانَ اللّهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ
الإقبال:از اعمال هر روز ماه رمضان، تسبيح است. با سند ما به ابو العبّاس احمد بن محمّد بن سعيد بن عقده، براى ما روايت شده كه گفت: يحيى بن زكريّا بن شيبان علاّف در كتابش در سال 265 [ق] خبر داده است كه على بن حمزه، از پدرش و حسين بن ابى العلاء زندجى، همگى از ابو بصير، از امام صادق عليه السلامروايت كرده اند كه فرمود: «در هر روز از ماه رمضان، چنين تسبيح مى گويى» و در اين تسبيح، افزوده اى از روايت جدّم ابو جعفر طوسى را مى آوريم: ۶
اوّل. «منزّه است خداوند، آفريدگار بندگان. منزّه است خداوندِ صورت آفرين. منزّه است خداوند، آفريدگار همه جفت ها. منزّه است خداوند، پديدآورنده تاريكى ها و روشنى. منزّه است خداوند، شكافنده دانه و هسته. منزّه است خداوند، آفريننده هر چيز. منزّه است خداوند، آفريدگار آنچه
۱.في المصدر: «الزيدجى»، وما في المتن أثبتناه من المصادر الرجاليّة.
۲.وفي مصباح المتهجّد: «ويسبّح في كلّ يوم من شهر رمضان إلى آخره عشرة أجزاء، كلّ جزء منها على حدة».
۳.في الطبعة المعتمدة: «ويبسط الرزق بعلمه»، وما أثبتناه من الطبعة الحجريّة والمصادر الاُخرى.
۴.في المصدر «وتقرّ»، والصحيح ما أثبتناه كما في جميع المصادر.
۵.الإقبال: 1 / 208، تهذيب الأحكام: 3 / 115، مصباح المتهجّد: 616 / 698، المقنعة: 324، المصباح للكفعمى: 825، البلد الأمين: 227 كلّها من دون إسنادٍ إلى المعصوم، بحار الأنوار: 98 / 105 / 3.
۶.در مصباح المتهجّد است: «در هر روز از ماه رمضان تا آخرش، ده بخش تسبيح گفته مى شود كه هر بخشى از آن، تسبيحى جداگانه است».
المصباح للكفعمي:دُعاءُ الجَوشَنِ الكَبيرِ مَروِيٌ عَنِ النَّبِيِ صلى الله عليه و آله وهُوَ مِئَةُ فَصلٍ كُلُّ فَصلٍ عَشَرَةُ أسماءٍ، وتَقولُ في آخِرِ كُلِّ فَصلٍ مِنها:
سُبحانَكَ يا لا إلهَ إلاّ أنتَ الغَوثَ الغَوثَ خَلِّصنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ.
الأَوَّل: اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ بِاسمِكَ يا أللّهُ، يا رَحمانُ، يا رَحيمُ، يا كَريمُ، يا مُقيمُ، يا عَظيمُ، يا قَديمُ، يا عَليمُ، يا حَليمُ، يا حَكيمُ.
الثّاني: يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ، يا رافِعَ الدَّرَجاتِ، يا وَلِيَ الحَسَناتِ، يا غافِرَ الخَطيئاتِ، يا مُعطِيَ المَسأَلاتِ، يا قابِلَ التَّوباتِ، يا سامِعَ الأَصواتِ، يا عالِمَ الخَفِيّاتِ، يا دافِعَ البَلِيّاتِ.
الثّالِث: يا خَيرَ الغافِرينَ، يا خَيرَ الفاتِحينَ، يا
المصباح كفعمى ۱۱: دعاى جوشن كبير، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است و صد بخش است و هر بخشى ده نام است و در آخر هر بخش آن، مى گويى: «سبحانك يا لا إله إلاّ أنت! الغَوث، الغَوث، الغَوث، خَلِّصنا مِنَ النّار يا ربّ؛ منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده».
يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى خوانم: اى خداوند، اى بخشايشگر، اى مهربان، اى بزرگوار، اى برپادارنده، اى بزرگ، اى ديرين، اى دانا، اى بردبار، اى حكيم!».
دوم. «اى سَرور سَروران، اى اجابت كننده دعاها، اى بالابرنده رتبه ها، اى سرپرست نيكى ها، اى آمرزنده خطاها، اى برآورنده خواسته ها، اى پذيرنده توبه ها، اى شنواى صداها، اى داناى نهان ها، اى زداينده بلاها!».
۱.في المصدر: «الفضل»، والتصويب من البلد الأمين.
۲.في المصدر: «المزيدون»، والتصويب من البلد الأمين.
۳.في نسخة: «الخائفون».
۴.في البلد الأمين: «يا رجاء المذنبين».
۵.في نسخة: «السماء».
۶.في نسخة: «أعمال».
۷.في البلد الأمين: «يا فاصل، يا واصل» بدل «يا فاضل، يا فاصل».
۸.أي لا يغيب عن علمه ولا يخفى (مجمع البحرين: 2 / 1206).
۹.أثبتناها من البلد الأمين وبحار الأنوار، وفي المصدر: «بادئ» وفي الطبعة القديمة: «مبدئ».
۱۰.المصباح للكفعمي: 334، البلد الأمين: 402، بحار الأنوار: 94 / 384.
۱۱.در البلد الأمين آمده است: «دعاى جوشن كبير، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است و صد بخش دارد و هر بخشى، ده نام است. در آغاز هر بخش، بسم اللّه الرحمن الرحيم مى گويى و در آخر هر بخش مى گويى: سبحانك يا لا إله إلاّ أنت، الغوث، الغوث، صلّ على محمّد و آله و خلّصنا من النار يا ربّ، يا ذا الجلال و الإكرام، يا أرحم الراحمين».
۱۲.برج هاى آسمان، منزلگاه هاى ماه و خورشيد است. بروج، به معناى ستارگان بزرگ نيز آمده است (ر. ك: مجمع البحرين: 1 / 132).
الإقبال عن حمّاد بن عثمان:دَخَلتُ عَلى أبي عَبدِاللّهِ عليه السلام لَيلَةَ إحدى وعِشرينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ، فَقالَ لي: «يا حَمّادُ، اغتَسَلتَ؟»
قُلتُ: نَعَم، جُعِلتُ فِداكَ! فَدَعا بِحَصيرٍ، ثُمَّ قالَ: «إلى لِزقي فَصَلِّ». فَلَم يَزَل يُصَلِّي وأنَا اُصَلّي إلى لِزقِهِ حَتّى فَرَغنا مِن جَميعِ صَلاتِنا، ثُمَّ أخَذَ يَدعو وأنَا اُؤَمِّنُ عَلى دُعائِهِ إلى أنِ اعتَرَضَ الفَجرُ، فَأَذَّنَ وأقامَ ودَعا بَعضَ غِلمانِهِ، فَقُمنا خَلفَهُ فَتَقَدَّمَ وصَلّى بِنا الغَداةَ، فَقَرَأَ: بِـ «فاتِحَةِ الكِتابِ»، و «إِنَّـآ أَنزَلْنَـهُ فِى لَيْلَةِ الْقَدْرِ» فِي الاُولى، وفِي الرَّكعَةِ الثّانِيَةِ بِـ «فاتِحَةِ الكِتابِ»، و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» .
فَلَمّا فَرَغنا مِنَ التَّسبيحِ
الإقبال ـ به نقل از حمّاد بن عثمان ـ:شب بيست و يكم ماه رمضان، خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم. به من فرمود: «اى حمّاد! غسل كرده اى؟».
گفتم: آرى، فدايت شوم!
حصيرى طلبيد. سپس فرمود: «كنارم بيا و نماز بخوان». پيوسته نماز مى خواند و من نيز كنار او نماز مى خواندم تا آن كه از همه نمازهايمان فارغ شديم. شروع كرد به دعا. من نيز دعاى او را آمين مى گفتم تا آن كه سپيده دميد. اذان و اقامه گفت و بعضى فرزندان نوجوانش را صدا كرد. پشت سر او ايستاديم و وى جلو ايستاد و نماز صبح را براى ما به جماعت خواند. در ركعت اوّل، «حمد» و سوره «إنّا أنزلناه»، و در ركعت دوم، «حمد» و سوره «قل هو اللّه أحد» را خواند.
چون از تسبيح و حمد و ستايش و ثناى الهى فارغ شديم و بر پيامبر خدا درود فرستاديم و براى همه زنان و مردان
۱.الإقبال: 1 / 366، بحارالأنوار: 98 / 157 / 4.
إرشاد القلوب في حديث المعراج ـ قالَ اللّهُ تعالى ـ:يا أحمَدُ، لَو صَلَّى العَبدُ صَلاةَ أهلِ السَّماءِ وَالأَرضِ، وصامَ صِيامَ أهلِ السَّماءِ وَالأَرضِ، وطَوى مِنَ الطَّعامِ مِثلَ المَلائِكَةِ، ولَبِسَ لِباسَ العاري، ثُمَّ أرى في قَلِبهِ مِن حُبِّ الدُّنيا ذَرَّةً أو سُمعَتِها أو رِئاسَتِها أو حُلِيِّها أو زينَتِها لا يُجاوِرُني في داري، ولَأَنزَعَنَّ مِن قَلبِهِ مَحَبَّتي، وعَلَيكَ سَلامي ومَحَبَّتي. ۱
إرشاد القلوب در حديث معراج:خداوند متعال فرمود: اى احمد! اگر بنده اى به مقدار نماز آسمانيان و زمينيان، نماز بخواند و به مقدار روزه آسمانيان و زمينيان، روزه بگيرد و همچو فرشتگان، از خوردنْ باز ايستد و چون برهنگانْ لباس بپوشد، آن گاه ذرّه اى دوستى دنيا يا شهرت يا رياست و يا زيب و زيور آن را در قلبش ببينم، در خانه ام همسايه من نخواهد بود و محبّتم را از قلبش برخواهم كَند. سلام و محبّت من بر تو باد!
۱.إرشاد القلوب: 206.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ:حُبُّ الرِّئاسَةِ شاغِلٌ عَن حُبِّ اللّهِ سُبحانَهُ. ۱
امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ:رياستْ دوستى، از دوستى خداى سبحان باز مى دارد.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 307 / 519.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر
عنه عليه السلام:رِياسَةُ العِلمِ أشرَفُ رِياسَةٍ. ۱
امام على عليه السلام:رياست علمى، شريف ترين رياست است.
۱.غرر الحكم: ح 5589.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مَن تَعَلَّمَ العِلمَ لِيُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ، أو يُباهِيَ بِهِ العُلَماءَ، أو يَصرِفَ وُجوهَ النّاسِ إلَيهِ لِيُعَظِّموهُ، فَليَتَبوَّأ مَقعَدَهُ مِنَ النّارِ، فإنَّ الرِّئاسَةَ لا تَصلُحُ إلاّ للّهِِ ولِأَهلِها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را فرا گيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان رقابت كند يا مردم را به خود متوجّه كند تا او را بزرگ بدارند، پس جاى خود را در آتش، آماده كند كه رياست، جز براى خدا و اهلش روا نيست.
۱.تحف العقول: ص 43، الكافي: ج 1 ص 47 ح 6 عن الإمام الباقر عليه السلام، الاختصاص: ص 251 وكلاهما نحوه، بحارالأنوار: ج 77 ص 147 ح 59.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلام:خُذوا مِنَ العِلمِ ما بَدا لَكُم، وإيّاكُم أن تَطلُبوهُ لِخِصالٍ أربَعٍ: لِتُباهوا بِهِ العُلَماءَ، أو تُماروا بِهِ السُّفَهاءَ، أو تُراؤوا بِهِ فِي المَجالِسِ، أو تَصرِفوا وُجوهَ النّاسِ إلَيكُم لِلتَّرَؤُّسِ. ۱
امام على عليه السلام:آنچه از دانش براى شما آشكار شد، فرا گيريد؛ ولى مبادا آن را براى اين ويژگى ها بجوييد: با آن با دانشمندان رقابت كنيد يا با نادانان بستيزيد يا در مجلس ها خودنمايى كنيد يا براى رياست طلبى، مردم را متوجّه خود كنيد.
۱.الإرشاد: ج 1 ص 230، بحارالأنوار: ج 2 ص 31 ح 19.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلام:آفَةُ العُلَماءِ حُبُّ الرِّئاسَةِ. ۱
امام على عليه السلام:آفت دانشمندان حبّ رياست است.
۱.غرر الحكم: ح 3930، عيون الحكم والمواعظ: ص 181 ح 3702.
تفسير العيّاشي عن ذي الرياستين:قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ الرِّضا عليه السلام: ـ جُعِلتُ فِداكَ! ـ أَخبِرني عَمّا اختَلَفَ فيهِ النّاسُ مِنَ الرُّؤيَةِ، فَقالَ بَعضُهُم: لا يُرى. فَقالَ: يا أَبَا العَبّاسِ، مَن وَصَفَ اللّهَ بِخِلافِ ما وَصَفَ بِهِ نَفسَهُ فَقَد أَعظَمَ الفِريَةَ عَلَى اللّهِ، قالَ اللّهُ: «لاَ تُدْرِكُهُ الْأَبْصَـرُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَـرَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ» ۱ هذه الأَبصارُ لَيسَت هِيَ الأَعيُنَ؛ إِنَّما هِيَ الأَبصارُ الَّتي فِي القَلبِ، لا يَقَعُ عَلَيهِ الأَوهامُ ولا يُدرَكُ كَيفَ هُوَ. ۲
تفسير العيّاشىـ به نقل از ذو الرياستين ـ: به امام رضا عليه السلام گفتم: فدايت گردم! مرا از رؤيت [خدا] كه مردمان در آن اختلاف كرده اند، آگاه كن. برخى از آنان گفته اند: خدا ديده نمى شود.
فرمود: «اى ابو العبّاس! هر كه خدا را به خلاف آنچه خود را بِدان وصف نموده، توصيف نمايد، بى گمان، دروغ بزرگى بر خدا بسته است. خدا فرمود: «ديده ها او را در نمى يابند و او ديده ها را درمى يابد و اوست باريك بين آگاه» . اين ديده ها، ديدگان سر نيستند؛ بلكه ديده دل اند كه در قلب اند. [خداوند] به تصوّر نمى آيد و چگونگىِ او درك نمى شود».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر
الإمام الصادق عليه السلام:كانَ في زَمانِ بَني إسرائيلَ رَجُلٌ يُسَمّى إليا، رَئيسٌ عَلى أربَعِمِئَةٍ مِن بَني إسرائيلَ، وكانَ مَلِكُ بَني إسرائيلَ هَوِيَ امرَأَةً مِن قَومٍ يَعبُدونَ الأَصنامَ مِن غَيرِ بَني إسرائيلَ فَخَطَبَها.
فَقالَت: عَلى أن أحمِلَ الصَّنَمَ فَأَعبُدَهُ في بَلدَتِكَ، فَأَبى عَلَيها، ثُمَّ عاوَدَها مَرَّةً بَعدَ مَرَّةٍ حَتّى صارَ إلى ما أرادَت، فَحَوَّلَها إلَيهِ ومَعَها صَنَمٌ، وجاءَ مَعَها ثَمانُمِئَةِ رَجُلٍ يَعبُدونَهُ.
فَجاءَ إليا إلَى المَلِكِ فَقالَ: مَلَّكَكَ اللّهُ ومَدَّ لَكَ فِي العُمُرِ فَطَغَيتَ وبَغَيتَ! فَلَم يَلتَفِت إلَيهِ، فَدَعَا اللّهَ إليا أن لا يُسقِيَهُم قَطرَةً، فَنالَهُم قَحطٌ شَديدٌ ثَلاثَ سِنينَ. حَتّى ذَبَحوا دَوابَّهُم، فَلَم يَبقَ لَهُم
امام صادق عليه السلام:در روزگار بنى اسرائيل، مردى بود «اليا» نام كه بر چهار صد تن از بنى اسرائيل، رياست داشت. پادشاه بنى اسرائيل، دلباخته زنى از يك قوم بت پرست و غير بنى اسرائيلى شد و از او خواستگارى كرد.
زن گفت: به شرط آن كه بت [خود] را بياورم و در شهر تو، آن را بپرستم، [مى پذيرم].
پادشاه نپذيرفت؛ امّا بارها از او خواستگارى نمود و سرانجام، همان شد كه زن مى خواست. پادشاه، او را به خانه خود آورد و بتى همراهش بود. هشتصد مرد نيز با او آمدند كه همگى، آن بت را مى پرستيدند.
اِليا، نزد پادشاه آمد و گفت: خداوند، تو را پادشاهى داد و عمرت را دراز گردانيد و تو طغيان و سركشى كردى!
پادشاه، به او توجّهى نكرد. اليا، دعا كرد كه خداوند، قطره اى باران بر ايشان نبارانَد. پس سه سال خشك سالى سختى شد تا
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ العَبدَ المُؤمِنَ لَيَطلُبُ الإِمارَةَ وَالتِّجارَةَ، حَتّى إذا أشرَفَ مِن ذلِكَ عَلى ما كانَ يَهوى، بَعَثَ اللّهُ مَلَكا وقالَ لَهُ: عُق ۱ عَبدي وصُدَّهُ عَن أمرٍ لَوِ استَمكَنَ مِنهُ أدخَلَهُ النّارَ. فَيُقبِلُ المَلَكُ فَيَصُدُّهُ بِلُطفِ اللّهِ فَيُصبِحُ وهُوَ يَقولُ: لَقَد دُهيتُ ومَن دَهاني فَعَلَ اللّهُ بِهِ.
وقالَ: ما يَدري أنَّ اللّهَ النّاظِرُ لَهُ في ذلِكَ، ولَو ظَفِرَ بِهِ أدخَلَهُ النّارَ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا بنده مؤمن، در تكاپوى رياسَت و تجارت مى افتد، تا اين كه در شُرف رسيدن به خواسته هاى خود قرار مى گيرد. خداوند، فرشته اى را مى فرستد و به او مى گويد: «بنده ام را از كارى كه اگر به آن دست يابد، او را به جهنّم مى افكند، باز دار و جلوى او را بگير».
آن گاه، فرشته مى رود و او را به لطف خداوند، [از آن كار]باز مى دارد. اينجا است كه مى گويد: در حقّ من خدعه [و خيانت] شده است؛ هر كه به من نيرنگ زده، خداوند با او همان كند. و فرمود: نمى داند كه خداوند برايش بدان گونه نظر داشت. و چنانچه آن را به چنگ مى آورد، داخل جهنّمش مى كرد.
کلیدواژه‌ها قضا و قدرحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیویژگی های قضا و قدر +1 مورد دیگر
الإمام عليّ عليه السلامـ في وَصفِ جَريرِ بنِ عَبدِ اللّهِ قَبلَ مُفارَقَتِهِ ـ: أمّا هذَا الأَكثَفُ عِندَ الجاهِلِيَّةِ ـ يَعني جَريرَ بنَ عَبدِ اللّهِ البَجَلِيَّ ـ فَهُوَ يَرى كُلَّ أحَدٍ دونَهُ، ويَستَصغِرُ كُلَّ أحَدٍ ويَحتَقِرُهُ، قَد مُلِئَ نارا، وهُوَ مَعَ ذلِكَ يَطلُبُ رِئاسَةً، ويَرومُ إمارَةً، وهذَا الأَعوَرُ [يَعنِي الأَشعَثَ]يُغويهِ ويُطغيهِ، إن حَدَّثَهُ كَذِبَهُ، وإن قامَ دونَهُ نَكَصَ عَنهُ، فَهُما كَالشَّيطانِ؛ «إِذْ قَالَ لِلْاءِنسَـنِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِىءٌ مِّنكَ إِنِّى أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَــلَمِينَ» ۱. ۲
امام على عليه السلامـ پيش از آن كه جرير بن عبد اللّه جدا شود، درباره وى گفته بود ـ: امّا اين مرد خشن در جاهليت (يعنى جرير بن عبد اللّه بجلى)، او همه را پايين تر از خود مى پندارد و همه را كوچك شمرده، تحقير مى كند. او لبريز از آتش است، در عين حال، در پى رياست و حكومت است. و اين يك چشم (يعنى اشعث)، او را گم راه ساخته به طغيان مى كشاند. اگر سخنى با وى بگويد، دروغ مى گويد و اگر به پاى او ايستادگى كند، تنهايش مى گذارد. اين دو مثل شيطان اند. «كه به انسان گفت: كافر شو، و چون كافر شد، گفت من از تو بيزارم. من از خداوند پروردگار جهانيان بيمناكم» ».
امام على عليه السلامـ آن گاه كه مالك اشتر را به استاندارى و كارهاى مصر گماشت، در عهدنامه اى خطاب به وى ـ: به نام خداوند بخشنده مهربان. اين فرمانى است از بنده خدا على، امير مؤمنان به مالك بن حارث اشتر، در عهدنامه او، آن گاه كه وى را به استاندارى مصر گماشت، براى جمع آورى خراج و ماليات مصر و جهاد با دشمنش و اصلاح كارهاى مردمش و آبادسازى شهرهايش.
او را فرمان داد به تقواى الهى و برگزيدن طاعت او و پيروى از آنچه خداوند در كتابش به آن فرمان داده است، از واجبات و مستحبّاتى كه هيچ كس جز با پيروى از آنها سعادتمند نمى شود و جز با انكار و تباه ساختن آنها بدبخت نمى گردد [و به او فرمان داد] كه با دست و دل و زبانش خدا را يارى كند؛ چرا كه خداوند، عهده دار يارى كسى است كه يارى اش كند. همانا او نيرومند و
المناقب لابن شهر آشوب عن أبي صالح:لَمّا قُتِلَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ قالَ ابنُ عَبّاسٍ: هذَا [اليَومَ] ۱ نَقَصَ الفِقهُ وَالعِلمُ مِن أرضِ المَدينَةِ.
ثُمَّ قالَ: إنَّ نُقصانَ الأَرضِ نُقصانُ عُلَمائِها وخِيارِ أهلِها، إنَّ اللّهَ لا يَقبِضُ هذَا العِلمَ انتِزاعاً يَنتَزِعُهُ مِن صُدورِ الرِّجالِ، ولكِنَّهُ يَقبِضُ العِلمَ بِقَبضِ العُلَماءِ، حَتّى إذا لَم يَبقَ عالِمٌ اتَّخَذَ النّاسُ رُؤَساءَ جُهّالاً، فَيُسأَلوا فَيُفتوا بِغَيرِ عِلمٍ، فَيَضِلّوا وأضَلّوا. ۲
المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ابو صالح ـ: چون على بن ابى طالب عليه السلام كشته شد، ابن عبّاس گفت: امروز، از سرزمين مدينه، فقه و دانش كاسته شد. سپس گفت: كاهش زمين، به فقدان عالمان آن و بهترين هاى اهل زمين است. خداوندْ اين دانش را از سينه مردان جدا نمى كند، بلكه با گرفتن دانشمندانْ دانش را مى گيرد، تا آن جا كه وقتى دانايى باقى نمانْد، مردمْ نادانان را به رياست مى پذيرند. پس آنان مورد سؤال قرار مى گيرند و بدون آگاهى فتوا مى دهند، كه هم گم راه مى شوند و هم گم راه مى كنند.
تذكرة الخواصّ عن ابن المسيّب:كَتَبَ مَلِكُ الرّومِ إلى عُمَرَ:. أمّا بَعدُ؛ فَإِنّي مُسائِلُكَ عَن مَسائِلَ، فَأَخبِرني عَنها: ما شَيءٌ لَم يَخلُقهُ اللّهُ؟ وما شِيءٌ لا يَعلَمُهُ اللّهُ؟ و. فَقَرَأَ عَلِيٌّ عليه السلام الكِتابَ، وكَتَبَ فِي الحالِ خَلفَهُ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ،. أمَّا الَّذي لا يَعلَمُهُ اللّهُ فَقَولُكُم: لَهُ وَلَدٌ وصاحِبَةٌ وشَريكٌ؛ «مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِن وَلَدٍ وَ مَا كَانَ مَعَهُو مِنْ إِلَـهٍ» ۱؛ «لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ» ۲. وأمَّا الَّذي لَيسَ عِندَ اللّهِ: فَالظُّلمُ؛ «وَ مَا رَبُّكَ بِظَـلَّـمٍ لِّلْعَبِيدِ» ۳.
وأمَّا الَّذي كُلُّهُ فَمٌ: فَالنّارُ تَأكُلُ ما يُلقى فيها.
وأمَّا الَّذي كُلُّهُ رِجلٌ: فَالماءُ.
وأمَّا الَّذي كُلُّهُ
تذكرة الخواصّـ به نقل از ابن مُسَيَّب ـ: پادشاه روم به عمر نوشت:. امّا بعد؛ چند پرسش از تو دارم. از آنها مرا خبر ده. چه چيز است كه خدا آن را نيافريده؟ و چه چيز است كه خدا آن را نمى داند؟ و.
على عليه السلام، نامه را خواند و بى درنگ در پشت نامه نوشت:
«به نام خداوند بخشنده مهربان. امّا آنچه خدا نمى داند، سخن شماست كه مى گوييد: او فرزند و همراه و شريك دارد. «خدا، فرزندى اختيار نكرده است و با او معبودى ديگر نيست» . «نه كسى را زاده و نه از كسى زاييده شده است» . و امّا آنچه پيش خدا نيست، ستمكارى است. «و پروردگار تو به بندگان [خود]، ستمكار نيست» .
و امّا آنچه همه اش دهان است، آتش است كه هر چه در آن افكنده شود، مى خورَد.
و امّا آنچه همه اش پاست، آب است.
و امّا آنچه همه اش چشم است،
۱.المؤمنون: 91.
۲.الإخلاص: 3.
۳.فصّلت: 46.
۴.التكوير: 18.
۵.اسم فاعل من ظَعَن يظْعَن: أي ذَهَب وسارَ (اُنظر لسان العرب: ج 13 ص 270 «ظعن»).
۶.طُور سَيْناء: سينا ـ بفتح السين أو كسرها ـ اسم موضع بالشام يضاف إليه الطور فيقال: طُور سَيْناء، الجبل الذي كلّم اللّه تعالى عليه موسى بن عمران عليه السلام (معجم البلدان: ج 3 ص 300).
۷.النَّتْق: أن تَقْلَع الشيءَ فتَرفَعه من مكانه لِتَرمي به (النهاية: ج 5 ص 13 «نتق»).
۸.الأعراف: 171.
۹.الصافّات: 146.
۱۰.تذكرة الخواصّ: ص 145؛ الغدير: ج 6 ص 248 عن ابن المسيّب.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۱۷۹