آموختن براى غير خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را براى ريا و خودنمايى و به دست آوردن دنيا فرا گيرد، خداوند، بركتش را از وى بر مى دارد و روزى را بر او تنگ مى كند و او را به خودش وا مى گذارد و هركس را خدا به خودش وا گذارد، هلاكتش حتمى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را براى چهار چيز بطلبد، وارد آتش مى گردد: براى آن كه با دانشمندان رقابت كند، يا با نادانان بستيزد، يا مردم را متوجّه خود كند، و يا از پادشاهان اخّاذى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را بطلبد براى اين كه پا به پاى دانشمندان برود يا با نادانان بستيزد يا مردم را متوجّه خود كند، خداوند، او را داخل آتش مى گردانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را فرا نگيريد تا بدان با نادانان بستيزيد و با دانشمندان جدل كنيد و مردم را به خود متوجّه سازيد؛ بلكه با سخنتان آنچه را نزد خداست، بطلبيد كه آن، دوام دارد و مى مانَد و جز آن، نابود مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را فرا نگيريد تا بدان با دانشمندان رقابت كنيد و با نادانان بستيزيد و مجلس ها را به چنگ آوريد، كه هركس چنين كند، در آتش است، آتش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را فرا گيرد تا با دانشمندان رقابت كند و در مجلس ها با نادانان بستيزد، بوى بهشت را نيابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: هركس دانش فرا گيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان مجادله كند يا مردم را به سوى خود بخواند، از اهل آتش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را فرا نگيريد تا بدان با نادانان بستيزيد و دانش را فرا نگيريد تا بدان با دانشمندان، مجادله كنيد و دانش را فرا نگيريد تا فرمان روايان را به سوى خود بكشيد و هركس چنين كند، در آتش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را فرا گيرد تا بدان با دانشمندان بستيزد يا پا به پاى نابخردان برود يا مردم را چپاول كند، آتش بدو سزاوارتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر!. هركس دانش را بطلبد تا بِدان، مردم را متوجّه خود كند، بوى بهشت را نمى يابد. اى ابو ذر! هركس دانش را بطلبد تا بِدان به مردمْ نيرنگ بزند، بوى بهشت را نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گروهى از امّت من در دين، تفقّه (ژرفكاوى) مى كنند و قرآن مى خوانند و مى گويند: «نزد فرمان روايان مى رويم و از دنياى آنان، بهره مى بريم و دينمان را از آنها جدا مى كنيم»، در حالى كه چنين نيست؛ همان گونه كه از خارْبُن جز خار چيده نمى شود، از نزديكى ايشان هم جز [گناه] به دست نمى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را براى دنيا و احترام مردم و بهره مندى نزد پادشاه فرا گيرد، به بابى از آن دست نمى يابد، جز آن كه بر خودْ بزرگ بينى اش، دست درازى اش به مردم، تكبّرش نسبت به خدا و دورى اش از دين، افزوده مى شود. پس چنين كسى از دانش سود نمى برد. از اين رو، بايد باز ايستد و از حجّت آورى بر ضدّ خود و پشيمانى و رسوايى روز قيامت، دست بكشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانشى را بياموزد كه سزاوار است براى خشنودى خداى عز و جل تحصيل شود و او جز براى به دست آوردن كالاى دنيا نياموزد، در روز قيامت، بوى خوش بهشت را نيابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه دانش را براى دنيا بياموزد و محبّت دنيا و زيورش را بر آن مقدّم دارد، سزاوار خشم الهى است و در پست ترين مرتبه دوزخ با يهود و نصارا كه كتاب خدا را پشت سر افكندند، خواهد بود. خداوند متعال مى فرمايد: «پس هنگامى كه [كتاب]نزد آنان آمد، به آنچه مى شناختند، كافر شدند. پس نفرين خدا بر كافران باد!» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانشى را براى غير خدا فرا گيرد يا با آن غير خدا را اراده كند، جايگاهش را در آتش آماده كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را فرا گيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان رقابت كند يا مردم را به خود متوجّه كند تا او را بزرگ بدارند، پس جاى خود را در آتش، آماده كند كه رياست، جز براى خدا و اهلش روا نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را از اهلش فرا گيرد و به دانش خود عمل كند، نجات يابد و هركس با آن دنيا را بطلبد، همان، بهره اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانش را براى محصول دنيا بطلبد، به محصول آخرت دست نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسى كه روز قيامت عليه او حكم مى شود. مردى است كه دانش را ياد گرفته و ياد داده و قرآن خوانده است. پس آورده مى شود و نعمت هايش را به او مى شناسانند و او نيز مى شناسد. [خداوند]مى پرسد: «با آنها چه كردى؟». مى گويد: دانش ياد گرفتم و ياد دادم و به خاطر تو قرآن خواندم. مى گويد: «دروغ مى گويى؛ ليكن دانش آموختى تا به تو دانشمند بگويند و قرآن خواندى تا تو را قارى بخوانند و [اينها به تو] گفته شد». سپس فرمان داده مى شود كه وى را به چهره بر زمين بكشند تا در آتش اندازند.

امام على عليه السلام:بپرهيز از كسى كه براى ستيز و جدل، دانش فرا مى گيرد و براى ريا تفقّه (ژرفكاوى) مى كند، به سوى دنيا مى شتابد و تقوا را رها مى كند. او از ايمان، دور و به نفاق، نزديك است، از هدايت بر كنار و با گم راهى همراه است. هموست سركش گم راهى كه ره يافتگان را ياد نمى كند.

امام على عليه السلام:اگر حاملان دانش، آن را چنان كه بايد حمل مى كردند، خداوند و فرشتگان و آفريدگانِ فرمان بردارش آنان را دوست مى داشتند؛ ولى آنان، دانش را براى دنياجويى حمل كردند. پس خدا آنان را دشمن داشت و نزد مردم، خوار شدند.

امام على عليه السلام:آنچه از دانش براى شما آشكار شد، فرا گيريد؛ ولى مبادا آن را براى اين ويژگى ها بجوييد: با آن با دانشمندان رقابت كنيد يا با نادانان بستيزيد يا در مجلس ها خودنمايى كنيد يا براى رياست طلبى، مردم را متوجّه خود كنيد.

امام صادق عليه السلامـ در سفارش به محمّد بن نعمان ـ: اى پسر نعمان! دانش را براى سه چيز مجوى: با آن، خودنمايى كنى يا مباهات كنى يا بستيزى؛ و براى سه چيز آن را رها مكن: ميل به نادانى، بى رغبتى به دانش و شرم از مردم.

امام صادق عليه السلام:لقمان به پسرش مى گفت: پسركم! دانش را فرا مگير تا با دانشمندان رقابت كنى و با نادانان بستيزى يا خود را در مجلس ها به آن بيارايى.