امام على عليه السلام:اى پرسشگر! بنگر، هر صفتى [از خداوند] كه قرآن، تو را بدان ره نموده، بپذير و از پرتو نور آن، بهره گير و آگاهى به آنچه شيطان بر تو بار كرده ـ بى آن كه در قرآن، موظّف به آن باشى و يا در سنّت پيامبر خدا و پيشوايان هدايت، اثرى از آن باشد ـ به خداى سبحان وا گذار، كه نهايت حقّ خدا بر توست. و بدان كه استواران در دانش، كسانى اند كه اقرار به ناآگاهى از رازهاى نهان، آنان را از نسنجيده درآمدن بر پرده هاى غيب، بى نياز كرده است. خداوند متعال، اعتراف آنان را به ناتوانى در دست يافتن به آنچه بر آن، احاطه و آگاهى ندارند، ستوده و فرو نرفتن آنان را در آنچه مكلّف به كاويدن از نهانش نيستند، رسوخ ناميده است. پس بر همين بسنده كن و عظمت خداى سبحان را با ميزان خِردت مسنج كه اگر چنين نكنى، از