آنچه درباره على و يازده تن از فرزندان او روايت شده است

امام حسين عليه السلام:مردى خدمت او (يعنى امير مؤمنان) آمد و گفت: اى ابو الحسن! تو را امير مؤمنان مى خوانند. چه كسى تو را بر ايشان، امير كرده است؟ فرمود: «خداوند عز و جل مرا بر آنان، امير كرده است». آن مرد نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا على راست مى گويد كه خدا او را بر خلقش امير كرده است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله در خشم شد و فرمود: «على با ولايت از جانب خداوند عز و جل اميرِ مؤمنان است. لواى اميرى او را از فراز عرشِ خود براى او بست و فرشتگان را بر آن، گواه گرفت. على، خليفه خدا و حجّت خداست. او پيشواى مسلمانان است. اطاعت از او، مقرون به اطاعت از خدا و نافرمانى از او، مقرون به نافرمانى از خداست. هر كه او را نشناسد، مرا نشناخته است و هر كه او را بشناسد، مرا شناخته است. هر

امام رضا عليه السلامـ از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس دوست دارد كه به دين من چنگ زند و پس از من، بر كشتى نجات بنشيند، به على بن ابى طالب، اقتدا كند و با دشمن او دشمنى و با دوست او دوستى ورزد؛ چرا كه او هم در زندگى و هم پس از مرگم، وصىّ من و جانشين من در ميان امتّم است. او پيشواى هر مسلمانى و امير هر مؤمنى پس از من است. سخن او، سخن من است و فرمان او، فرمان من و نهى او، نهى من. پيرو او، پيروِ من است و ياور او، ياور من. آن كه از يارى او دست كشد، از يارى دادن به من، دست كشيده است». سپس فرمود: «هر كس، پس از من، از على جدا شود، در روز قيامت، نه او مرا مى بيند و نه من او را مى بينم. هر كس با على مخالفت ورزد، خداوند، بهشت را بر او حرام مى گردانَد و جايگاهش را آتش قرار مى دهد و