امام على عليه السلامـ در سخنرانى (خطبه)اى كه به بِداهه و بدون نقطه ايراد كرد ۳ ـ: سپاسْ خدايى را كه شايسته ستايش و جايگاه هر ستايش است، و رساترين و شيرين ترين و سعادت بارترين و شريف ترين و آشكارترين و والاترين و گرامى ترين و سزاوارترين ستايش، از آنِ اوست. يگانه يكتاى بى همتايى است كه نه پدر دارد و نه فرزند. فرمان روايان را مسلّط ساخت و به تاختن وا داشت، و متجاوزان را هلاك كرد و پس راند، ارزش ها [ى اخلاقى]را [به بندگان] رسانيد و والايى بخشيد، آسمان را برافراشت و بلندى بخشيد، زمين را مسطّح كرد و گسترانْد و آن را محكم كرد، پهن كرد، امتداد بخشيد و هموار كرد، آماده كرد و گسترانيد. آب و چَراگاهش را به شما عطا كرد و شمار امّت ها را از روى حكمت تعيين كرد و آنها را شمارْد، و نشانه ها را راست نمود

امام على عليه السلامـ در نامه وى به خراج گزارانش ـ: از بنده خدا، على اميرالمؤمنين، به خراج گزاران: امّا بعد؛ هر كس از آن چه [= روز قيامت] به سوى آن روان است، پروا نكند، چيزى براى خود پيش نفرستد كه از آن نگاهبانش باشد. بدانيد آن چه بر عهده داريد، آسان؛ و پاداش آن بسيار است. حتّى اگر براى ستم و تجاوزگرى كه خداوند شما را از آن نهى فرموده، مجازاتى بيم برانگيز نباشد، پرهيز از آن چندان پاداش دارد كه در ترك آن بهانه اى نباشد. پس از دل و جان، با مردم انصاف ورزيد و براى برآوردن نيازهاشان شكيبا باشيد، كه همانا شما خزانه دارانِ مردم، وكيلان امّت، و سفيرانِ پيشوايان هستيد. در برآوردنِ نيازِ هيچ كس چندان درنگ نورزيد كه به خشم آيد و او را از خواسته اش بازنداريد. براى ستاندنِ خراج، جامه زمستانى و تابستانى