پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طابع (مهر زننده بر دل ها) به پايه اى از پايه هاى عرش آويخته است. پس هرگاه حرمتى شكسته شد و خطايى جارى گشت و پروردگار سرپيچى شد، خداوند، طابع را برمى انگيزد تا بر دل گناهكار، مُهر بزند. پس از اين، ديگر چيزى درك نمى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كورترين كورى، گم راهى پس از راهيابى است و بهترين عمل، آن است كه سود برساند، و بهترين هدايت، آن است كه پيروى شود، و بدترين كورى، كورىِ دل است.

امام على عليه السلام:حكمت به دل منافق نمى آيد، مگر آن كه نيامده مى رود.

امام على عليه السلامـ در يكى از خطبه هايش ـ: اگر در قدرت سترگ و نعمت بزرگ خدا مى انديشيدند، به راه، باز مى گشتند و از عذاب آتش مى ترسيدند؛ ولى دل ها بيمار و ديده ها عيبناك است.

امام حسين عليه السلام:ـ خطاب به لشكر عمر بن سعد، پس از آن كه خواست ساكت شوند و نشدند ـ: واى بر شما! شما را چه مى شود اگر ساكت شويد و گفته ام را بشنويد، حال آن كه من شما را به راه راست، فرا مى خوانم. و همه شما از فرمانم سر مى پيچيد و به گفته ام گوش نمى دهيد. پس بى گمان، شكم هايتان از حرام انباشته شده و بر دل هايتان مُهر زده شده است.

امام باقر عليه السلام:هيچ بنده اى به كيفرى بزرگ تر از سختْ دلى عقوبت نشد.

امام باقر عليه السلام:ـ درباره گفته خداى متعال: «هر كه در اين [دنيا] نابينا باشد، در آخرت هم نابينا خواهد بود» ـ: آن كه آفرينش آسمان ها و زمين، و آمد و شد شب و روز، و چرخش فلك با خورشيد و ماه، و نشانه هاى شگفت انگيز، وى را به امرى بزرگ تر در فراسوى اينها ره ننمايد، پس در آخرت، نابينا خواهد بود؛ يعنى از ناديده ها كور و گم راه تر است.

امام رضا عليه السلامـ درباره گفته خداى متعال: «و هر كه در اين [دنيا] نابينا باشد.» ـ: يعنى از مشاهده حقايق موجود، نابينا باشد.

امام هادى عليه السلام:حكمت در طبيعت هاى فاسد، سودى نمى بخشد.

امام على عليه السلام:و اگر در بزرگى نيرويش و سترگى نعمتش مى انديشيدند، به راه باز مى گشتند و از عذاب آتش مى ترسيدند؛ امّا دل ها بيمار و ديده ها معيوب است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: از تو درخواست مى كنم، اى تمام كننده كارها، و اى شفابخش سينه ها.!

امام عسكرى عليه السلامـ در دعا ـ: اى بر انگيزنده كسانى كه در گورها هستند، اى شفابخش سينه ها!

امام على عليه السلام:اگر در عظمت قدرت و فراوانى نعمت [خداوند] بينديشند، به راه [حق] برمى گردند و از عذاب سوزان، خواهند ترسيد؛ امّا دل ها بيمار، و بينش ها عيبدار است. آيا به كوچك ترين چيزى كه آفريده است، نمى نگرند كه چه سان آفرينشش را استوار كرده و تركيبش را محكم ساخته، و گوش و ديده اش را شكافته و استخوان و پوستش را متعادل ساخته است؟. پس واى بر آن كه تقدير كننده را منكر شود، و تدبير كننده را انكار كند! مى پندارند آنها چون گياهانى هستند كه كارنده اى ندارند و براى گوناگونى چهره هايشان، سازنده اى نيست. براى آنچه ادّعا مى كنند، دليلى نياورده اند، و در آنچه آموخته اند، تحقيق نكرده اند. آيا ساختمانى بدون معمار وجود دارد و يا جنايتى بدون جنايت كار، ممكن است؟

امام على عليه السلامـ در سفارش وى به فرزندش حسن عليه السلام ـ: جانِ پسر! تنگدستى، بلا است؛ سخت تر از آن، ناتندرستى؛ و از آن سخت تر، بيمارىِ دل!

امام على عليه السلام:بينوايى، بلاست و بدترازبينوايى بيمارى تن است و از آن بدتر بيمارى دل است.

امام على عليه السلام:همانا تقواى الهى، داروى بيمارى دلهاى شماست. و پاك كننده آلايش جانهايتان.

امام على عليه السلام:از مجادله و ستيزه كردن بپرهيزيد؛ زيرا اين دو كار، دلها را نسبت به برادرانْ بيمار مى كند و از آنها نفاق مى رويد.

امام على عليه السلام:هيچ دردى براى دلها، دردآورتراز گناهان نيست.

امام على عليه السلام:بينوايى، بلاست و بدتر از بينوايى بيمارى تن است و از آن بدتر بيمارى دل است.

امام على عليه السلام:بدانيد كه يكى از بلاها نادارى است و بدتر از نادارى، بيمارىِ تن است و سخت تر از بيمارىِ تن، بيمارىِ دل است. بدانيد كه يكى از نعمتها گشايش در مال است و برتر از گشايش در مال، تندرستى است و برتر از تندرستى، پرهيزگارىِ دل است.