مصباح المتهجّد ـ به نقل از جندب بن عبد اللّه اَزدى، از پدرش ـ :على عليه السلامروز عيد فطر خطبه مى خواند و مى فرمود: «ستايش، خداوندى را كه آسمان ها و زمين را آفريد و تاريكى ها و روشنايى را پديد آورد. سپس آنان كه به پروردگارشان كفر ورزيدند، از حق روى گردان مى شوند. چيزى را براى خداوند، شريك قرار نمى دهيم و جز او، سرپرستى نمى گيريم. ستايش، خداوندى را كه آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است، براى اوست، و نيز ستايش در آخرت، از آنِ اوست و او حكيم آگاه است و آنچه را در زمين فرو مى رود و آنچه را از آن برمى آيد و آنچه را از آسمان فرود مى آيد و آنچه را در آن بالا مى رود، مى داند و او مهربان آمرزنده است. چنين است پروردگار ما، كه ثناى او شكوهمند است. بى پايان و بى سرانجام و بى نهايت است و معبودى

مصباح المتهجّد ـ به نقل از جندب بن عبد اللّه اَزدى، از پدرش ـ:على عليه السلامروز عيد فطر خطبه مى خواند و مى فرمود: «ستايش، خداوندى را كه آسمان ها و زمين را آفريد و تاريكى ها و روشنايى را پديد آورد. سپس آنان كه به پروردگارشان كفر ورزيدند، از حق روى گردان مى شوند. چيزى را براى خداوند، شريك قرار نمى دهيم و جز او، سرپرستى نمى گيريم. ستايش، خداوندى را كه آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است، براى اوست، و نيز ستايش در آخرت، از آنِ اوست و او حكيم آگاه است و آنچه را در زمين فرو مى رود و آنچه را از آن برمى آيد و آنچه را از آسمان فرود مى آيد و آنچه را در آن بالا مى رود، مى داند و او مهربان آمرزنده است. چنين است پروردگار ما، كه ثناى او شكوهمند است. بى پايان و بى سرانجام و بى نهايت است و معبودى جز

امام باقر عليه السلام:آن گاه كـه امير مـؤمنـان عليه السلام از صـفّين باز مى گشت، به فرزندش حسن عليه السلام نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از پدرى كه در آستانه فناست، و چيرگى زمان را پذيراست، زندگى را پشت سر نهاده، به گردش روزگار گردن داده، نكوهنده اين جهان است، جاى گيرنده در سراهاى مردگان و فردا، كوچنده از آن؛ به فرزندى آرزومندِ آنچه به دست نايد، رونده راهِ كسى كه به جهان نيستى درآمده، آماج بيمارى ها، گروگان روزگار، در تيررسِ بلاها و خود، دنيا را گوش به فرمان؛ سوداگر [دنياى پُر] فريب است، وامدارِ مرگ ها، اسيرِ مرگ، هم سوگند اندوه ها، هم نشين غم ها، آماج آفت ها، زمين خورده شهوت ها، و جانشين مردگان! امّا بعد؛ همانا من از پشت كردنِ دنيا به خود و سركشى روزگار بر خويش و روى آوردن آخرت

الأمالى، مفيدـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: حارث همْدانى با گروهى از شيعيان كه من نيز از آن جمله بودم، نزد امير مؤمنان آمد. حارث، بيمار بود و در راه رفتن، سنگين حركت مى كرد و با عصايش بر زمين مى كوبيد. امير مؤمنان به حارث ـ كه نزد على عليه السلام جايگاهى داشت ـ رو كرد و فرمود: «اى حارث! چگونه اى؟». گفت: اى امير مؤمنان! روزگار، پيرم ساخته و بگومگوى يارانت در نزديك درِ خانه ات، بر تب و ناگوارى ام افزوده است. فرمود: «در چه چيزى مجادله مى كنند؟». گفت: درباره تو و سه نفرِ پيش از تو. پاره اى [درباره تو] زياده روى مى كنند و غُلو مى ورزند، گروهى كوتاهى مى كنند و پا پس نگه مى دارند، و گروهى دو دل و مشكوك اند و نمى دانند پا پيش بدارند و يا پس. فرمود: «اى برادر همْدانى! بدان كه بهترين پيروان من،

السيرة النبويّة، ابن هشام: موسم [حج] فرا رسيده بود. گروهى از قريش نزد وليد بن مغيره ـ كه از بقيّه آنان مسن‏تر بود ـ، جمع شدند. وليد به آنان گفت: اين موسم فرا رسيده است و به زودى، گروه‏هاى عرب بر شما وارد مى‏شوند. آنها قضيّه اين همشهرى شما (پيامبرى محمّد صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله) را شنيده‏اند. پس همگى در باره او يك‏رأى شويد و به طورى كه يكى ديگرى را تكذيب كند و گفته‏هايتان متناقض باشد اختلاف نكنيد. آن عدّه گفتند: اى ابو عبد شمس! تو خود بگو و رأيى بياور كه ما نيز همان را بگوييم. وليد گفت: نه، شما بگوييد. من مى‏شنوم. گفتند: مى‏گوييم: او كاهن است. وليد گفت: نه به خدا، او كاهن نيست. ما كاهنان را ديده‏ايم. او نه مانند كاهن، زير لب زمزمه مى‏كند و نه مانند آنها سجع مى‏گويد. گفتند:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به يقين، بهترين سخن، كتاب خداوند متعال است. رستگار، كسى است كه خداوند آن را در دلش بيارايد و او را پس از كفر، وارد اسلام كند و وى، آن را بر سخنان مردم برگزيند. همانا آن، بهترين و رساترين سخن است. آنچه را خدا دوست مى دارد، دوست بداريد. خدا را با همه دلتان دوست بداريد و از سخن و ياد خدا ملول و خسته نشويد و دل هايتان، از آن دچار قساوت نشود. همانا خداوند از ميان هر چه مى آفريند، برگزيده اى دارد كه خدا خود، آنها را نام برده و معيّن كرده است: برگزيده خود را از ميان كردارها، و برگزيده اش را از ميان بندگانش، و از سخنان، [سخنِ] شايسته را، و نيز از هر چه [حكم] كه براى مردم فرستاده شده است، حلال و حرام را. پس خدا را بپرستيد و چيزى را شريك او قرار ندهيد و از او به

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو مصبح مقرايى ـ: ما نزد ابو زهير نُمَيرى ـ كه از صحابيان بود ـ مى نشستيم و بهترين سخنان را نقل مى كرد و هر گاه يكى از ما دعا مى كرد، او مى گفت: در پايانش «آمين» بگو؛ زيرا آمين، به منزله مُهر بر نامه است. ابو زهير گفت: آيا در اين باره، برايتان خبرى بگويم؟ شبى با پيامبر خدا بيرون شديم و بر مردى گذشتيم كه با اصرار [به درگاه خدا] درخواست مى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاد و گوش كرد. سپس فرمود: «اگر ختم كند، [اجابت آن را]واجب گردانيده است». مردى از ميان ما پرسيد: به چه ختم كند؟ فرمود: «به آمين. اگر به آمين ختم كند، آن را واجب گردانيده است». آن مرد كه از پيامبر صلى الله عليه و آله آن سؤال را كرد، نزد آن دعاكننده رفت و گفت: اى فلان! به آمين، ختم كن و خوش

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به يقين، بهترين سخن، كتاب خداوند متعال است. رستگار، كسى است كه خداوند، آن را در دلش بيارايد و او را پس از كفر، وارد اسلام كند و وى، آن را بر سخنان مردم برگزيند. همانا آن، بهترين و رساترين سخن است. آنچه را خدا دوست مى دارد، دوست بداريد. خدا را با همه دلتان دوست بداريد و از سخن و ياد خدا ملول و خسته نشويد و دل هايتان از آن دچار قساوت نشود. ۲ همانا خداوند از ميان هر چه مى آفريند، برگزيده اى دارد ـ و خدا آنها را نام برده و معيّن كرده است ـ: بهترين از كردارها، و برگزيدگان از بندگانش، و از سخنان، شايسته اش، و نيز از هر حلال و حرامى كه براى مردم فرستاده شده است. ۳ پس خدا را بپرستيد و چيزى را شريك او قرار ندهيد و از او به نحو شايسته پروا داشته باشيد و در سخنان

شرح نهج البلاغة:از ميان اشعارى كه در صدر اسلام سروده شد و دربردارنده اين مطلب بود كه على عليه السلام وصىّ پيامبر خداست، گفته عبد اللّه بن ابى سفيان بن حارث بن عبد المطّلب است: و از ماست على، آن فاتح خيبر و فاتح بدر، هنگامى كه سواران سرازير شدند. وصىّ پيامبرِ برگزيده و پسر عموى اوست پس چه كس به او نزديك مى گردد و بدو مى رسد؟ و عبد الرحمان بن جعيل سروده است: به جانم سوگند، با كسى بيعت كرديد كه ديندار است و به عفّت، مشهور و موفّق. على را مى گويم، وصىّ مصطفى و پسر عموى او و نخستين كسى كه نماز خوانْد، و برادر دين و تقوا. و ابو هيثم بن تَيّهان، از مجاهدان بدر، چنين سروده است: به زبير و طلحه بگو كه ما همانانيم كه شعارمان اين است: [ما]انصاريم. ما