امام صادق عليه السلام:خداوند در هر روز جمعه به بندگان مؤمنش لطفى مى كند. چون روز جمعه مى شود، خداوند، فرشته اى را با دو جامه نزد مؤمنان مى فرستد. آن فرشته به درِ بهشت مى رسد و مى گويد: از فلانى برايم اجازه ورود بگيريد. به آن كس گفته مى شود: فرستاده پروردگارت، بر دَر است. آن مؤمن به همسرانش مى گويد: چه چيزى را برايم زيباتر مى بينيد؟ همسرانش مى گويند: اى آقاى ما! سوگند به آن كه بهشت را بر تو روا ساخت، چيزى زيباتر از اين كه پروردگارت براى تو فرستاده است، برايت نمى شناسيم. پس، يكى از آن دو جامه را به كمر خود مى بندد و ديگرى را بر دوش خويش مى اندازد، و بر هر چه مى گذرد، آن را روشن مى سازد، تا آن كه به وعده گاه مى رسد و چون جمع شدند، پروردگار بزرگ و والا، بر آنان تجلّى مى يابد و همين كه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حديثى كه در آن، چگونگى محشور شدن پرهيزگاران را در قيامت، بيان مى كند ـ: بر درِ بهشت، با درختى رو به رو مى شوند كه از پاى آن، دو چشمه مى جوشد: از يك چشمه اش مى نوشند و به محض آن كه نوشيدنى به سينه شان رسيد، خداوند، هر آنچه كينه و حسادت و بدخواهى در سينه هاى آنهاست، همه را بيرون مى برد. اين است سخن خداى بلندمرتبه: «و آنچه كينه در سينه هاى آنان است، بر مى كَنيم. برادرانه بر تخت هايى، رو به روى يكديگر نشسته اند» . و نوشيدنى چون به معده رسد، آنان را از آلودگى ها و نجاست هاى دنيا پاك مى گرداند. اين است سخن خداى بلندمرتبه: «و پروردگارشان نوشيدنى اى پاك كننده به آنان نوشانيد» . سپس خود را در چشمه ديگر، شستشو مى دهند و خرّمى، نعمت وجودشان را فرا مى گيرد و ديگر،