حدیث دربارهتكليف

امام صادق عليه السلام:خداوند در هر روز جمعه به بندگان مؤمنش لطفى مى كند. چون روز جمعه مى شود، خداوند، فرشته اى را با دو جامه نزد مؤمنان مى فرستد. آن فرشته به درِ بهشت مى رسد و مى گويد: از فلانى برايم اجازه ورود بگيريد. به آن كس گفته مى شود: فرستاده پروردگارت، بر دَر است. آن مؤمن به همسرانش مى گويد: چه چيزى را برايم زيباتر مى بينيد؟ همسرانش مى گويند: اى آقاى ما! سوگند به آن كه بهشت را بر تو روا ساخت، چيزى زيباتر از اين كه پروردگارت براى تو فرستاده است، برايت نمى شناسيم. پس، يكى از آن دو جامه را به كمر خود مى بندد و ديگرى را بر دوش خويش مى اندازد، و بر هر چه مى گذرد، آن را روشن مى سازد، تا آن كه به وعده گاه مى رسد و چون جمع شدند، پروردگار بزرگ و والا، بر آنان تجلّى مى يابد و همين كه او را ـ يعنى رحمت او را ـ مى بينند، به سجده مى افتند. خداوند مى فرمايد: «اى بندگان من! سرهايتان را بلند كنيد. اينك، روز سجده و عبادت نيست. رنج تكليف را از شما برداشتم». مؤمنان مى گويند: پروردگارا! چه چيز، برتر از آن چيزى است كه به ما داده اى، كه بهشت را به ما عطا كرده اى؟ خداوند نيز مى فرمايد: «هفتاد برابر آنچه داريد، برايتان باد!».