حدیث دربارهتكليف

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:هذِهِ الدُّنيا قَدِ ارتَحَلَت مُدبِرَةً، وهذِهِ الآخِرَةُ قَدِ ارتَحَلَت مُقبِلَةً، ولِكُلِّ واحِدَةٍ مِنهُما بَنونَ؛ فَإِنِ استَطَعتُم أن تَكونوا مِن أبناءِ الآخِرَةِ ولا تَكونوا مِن أبناءِ الدُّنيا فَافعَلوا؛ فَإِنَّكُمُ اليَومَ في دارِ عَمَلٍ ولا حِسابَ، وأنتُم غَدا في دارِ حِسابٍ ولا عَمَلَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين دنيا، پشت كرده است و مى رود و اين آخرت، روى كُنان در حال آمدن است، و براى هر يك از آن دو، فرزندانى است. پس اگر توانستيد كه از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد، چنين كنيد؛ چرا كه شما امروز در سراى عمل هستيد و حسابرسى در كار نيست، و فردا در سراى حسابرسى خواهيد بود و عملى نخواهد بود.

۱.الخصال: ص 51 ح 62 عن جابر بن عبداللّه، الكافي: ج 8 ص 58 ح 21 عن سليم بن قيس عن الإمام عليّ عليه السلام، الأمالي للمفيد: ص 93 ح 1 عن حبّة العرني عن الإمام عليّ عليه السلام، نهج البلاغة: الخطبة 42 عن الإمام عليّ عليه السلام كلّها نحوه، بحار الأنوار: ج 77 ص 117 ح 13؛ المصنّف لابن أبي شيبة: ج 8 ص 155 ح 1 عن الإمام عليّ عليه السلام، تاريخ دمشق: ج 42 ص 494 عن أبي عبد الرحمن السلمي عن الإمام عليّ عليه السلام، شُعب الإيمان: ج 7 ص 370 ح 10616 عن جابر بن عبداللّه نحوه، كنز العمّال: ج 3 ص 819 ح 8856.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت تکلیف آنچه در بهشت نیست

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برادرم عيسى عليه السلام گفت: «اى گروه حواريان! به هوش باشيد كه دنيا شما را افسون نكند. به خدا سوگند كه دنيا افسونگرتر از هاروت و ماروت است. بدانيد كه دنيا رفتنى است و آخرت، آمدنى، و براى هر يك از آن دو، فرزندانى است. پس شما، از فرزندان آخرت باشيد، نه فرزندان دنيا؛ زيرا امروز، روز عمل است، نه حسابرسى، و فردا روز حسابرسى است، نه عمل».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آگاه باشيد كه شما در روز عمل هستيد و حسابرسى، در آن نيست و به زودى، در روزى خواهيد بود كه در آن، حسابرسى است و عمل، در كار نيست.

امام على عليه السلام:در آخرت، حسابرسى است و عمل، در كار نيست.

امام على عليه السلام:امروز، روز عمل است، نه حسابرسى، و فردا، روز حسابرسى است، نه عمل.

امام صادق عليه السلام:خداوند در هر روز جمعه به بندگان مؤمنش لطفى مى كند. چون روز جمعه مى شود، خداوند، فرشته اى را با دو جامه نزد مؤمنان مى فرستد. آن فرشته به درِ بهشت مى رسد و مى گويد: از فلانى برايم اجازه ورود بگيريد. به آن كس گفته مى شود: فرستاده پروردگارت، بر دَر است. آن مؤمن به همسرانش مى گويد: چه چيزى را برايم زيباتر مى بينيد؟ همسرانش مى گويند: اى آقاى ما! سوگند به آن كه بهشت را بر تو روا ساخت، چيزى زيباتر از اين كه پروردگارت براى تو فرستاده است، برايت نمى شناسيم. پس، يكى از آن دو جامه را به كمر خود مى بندد و ديگرى را بر دوش خويش مى اندازد، و بر هر چه مى گذرد، آن را روشن مى سازد، تا آن كه به وعده گاه مى رسد و چون جمع شدند، پروردگار بزرگ و والا، بر آنان تجلّى مى يابد و همين كه او را ـ يعنى رحمت او را ـ مى بينند، به سجده مى افتند. خداوند مى فرمايد: «اى بندگان من! سرهايتان را بلند كنيد. اينك، روز سجده و عبادت نيست. رنج تكليف را از شما برداشتم». مؤمنان مى گويند: پروردگارا! چه چيز، برتر از آن چيزى است كه به ما داده اى، كه بهشت را به ما عطا كرده اى؟ خداوند نيز مى فرمايد: «هفتاد برابر آنچه داريد، برايتان باد!».