حدیث دربارهرنج و خستگى
الإمام زين العابدين عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجعَلِني وجَميعَ إِخواني بِكَ مُؤمِنينَ، وعَلَى الإِسلامِ ثابِتينَ. ولِلجَنَّةِ طالِبينَ، ولِلفِردَوسِ وارِثينَ، ومِن ثِيابِ السُّندُسِ وَالاِستَبرَقِ لابِسينَ، وعَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِئينَ، وبِالتّيجانِ المُكَلَّلَةِ بِالدُّرِّ وَاليَواقِيتِ وَالزَّبَرجَدِ مُتَوَّجينَ، ولِلوِلدانِ المُخَلَّدينَ مُستَخدِمينَ، وبِأَكوابٍ وأبارِيقَ وكَأسٍ مِن مَعينٍ شارِبينَ، ومِنَ الحورِ العينِ مُزَوَّجينَ، وفي نَعيمِ الجَنَّةِ مُقيمينَ، وفي دارِ المُقامَةِ خالِدينَ، لايَمَسُّهُم فيها نَصَبٌ ۱ وما هُم مِنها بِمُخرَجينَ. ۲
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و مرا و همه برادرانم را مؤمن به خودت قرار ده، و نيز پايدار بر اسلام. و خواهان بهشت، و از وارثان فردوس كه جامه هايى از ابريشم نازك و ستبر، بر تن مى كنند و بر تخت ها تكيه مى زنند و تاج هاى مزيّن به دُر و ياقوت و زبرجد، بر سر مى نهند و فرزندانى جاويدان به آنان خدمت مى كنند و با جام ها و ابريق ها و پياله ها، از چشمه اى روان مى نوشند و با سيه چشمان بهشتى، ازدواج مى كنند و در نعمت هاى بهشت، غوطه ورند و در سراىِ ماندگارى، جاويدان اند و در آن جا نه [خستگى و]رنجى احساس مى كنند و نه از آن جا اخراج مى شوند.