پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در پنج مرتبه جاى دارند: يكى آن كه مى پندارد روزى از كسب فراهم آيد نه از جانب خدا، كه او كافر است؛ ديگرى آن كه گمان دارد روزى هم از كسب است و هم از جانب خدا، كه وى مشرك است؛ و ديگر آن كه مى داند روزى از جانب خدا است و كسبْ وسيله است، اما نمى داند كه خداوند روزى اش را عطا مى كند يا نه، و او منافقى شك پيشه است؛ و ديگرى آن كه مى داند روزى از جانب خدا است و كسبْ وسيله است، اما حقِّ اين اعتقاد را به جاى نمى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى مى كند، و او فاسق است؛ و ديگر آن كس است كه مى داند روزى از جانب خداوند است و كسب وسيله است و حق اين اعتقاد را نيز به جاى مى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى نمى كند، و او مؤمنى است كه راه هاى كسب درآمدش را پاك و سره ساخته

نوادر الاصول از زيد بن اسلم:شمارى از اشعرى ها، از جمله ابوموسى و ابومالك و ابوعامر، چون هجرت گزيدند، با كشتى روى به سوى رسول خدا نهادند. چون توشه شان تمام شد، كسى از خود نزد پيامبر روانه كردند تا از وى يارى خواهد. آن گاه كه او به آستانه خانه پيامبر رسيد، شنيد كه اين آيه را مى خواند: «و هيچ جنبنده اى در زمين نيست مگر آن كه روزى او بر خدا است و قرارگاه آن و جايگاه نگاهداشت آن را مى داند؛ همه در كتابى روشن است.» آن مرد گفت: ۲ «نزد خداوند، اشعرى ها فرومايه ترين جنبندگان نيستند!» پس بازگشت، بى آن كه نزد رسول خدا برود. سپس به يارانش گفت: «شما را مژده باد كه يارى تان رسيد!» ايشان جز اين گمان نكردند كه وى با پيامبر سخن گفته و او وعده اش داده است. در همين حال بودند كه دو مرد نزد ايشان آمدند و

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در مناظره وى با عبداللّه بن ابى اميه ـ: حكمرانى از آن خدا است؛ آن گونه كه خواهد، قسمت مى نمايد و هر گونه خواهد، عمل مى كند؛ در كارهايش حكمت مى ورزد و در اعمالش ستوده است. و اين است گفته خداى تعالى: «و گفتند چرا اين قرآن بر مردى بزرگ از اين دو شهر (= مكه و طايف) فرو فرستاده نشده است؟» و پاسخ خداوند چنين است: «آيا آنان رحمت پروردگار تو را تقسيم مى كنند؟» ـ اى محمّد! ـ «ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگانى دنيا تقسيم كرده ايم» . پس خداوند برخى از ما را به برخى ديگر نيازمند نموده است: اين را به دارايى آن؛ و آن را به كالا يا خدمت اين. پس مى نگرى كه بزرگ ترين پادشاه يا برترين توانگر گاه به درويش ترين فقير به گونه اى محتاج مى گردد: يا كالايى دارد كه