حدیث دربارهخداوند روزى بخش است

سنن ابن ماجة عن حبّة وسواء ابنا خالد:دَخَلنا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آلهوهُوَ يُعالِجُ شَيئا فَأَعَنّاهُ عَلَيهِ، فَقالَ: لا تَيأَسا مِنَ الرِّزقِ ما تَهَزَّزَت رُؤوسُكُما، فَإِنَّ الإِنسانَ تَلِدُهُ اُمُّهُ أحمَرَ لَيسَ عَلَيهِ قِشرٌ ثُمَّ يَرزُقُهُ اللّهُ عز و جل. ۱

سنن ابن ماجه از حبّه و سواء، دختران خالد:نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهدرآمديم كه مشغول كارى بود. وى را در انجام آن كار يارى داديم. فرمود: «مادام كه سرهاى شما در اهتزاز است (= تا آن گاه كه زنده ايد)، از روزى نااميد نشويد؛ كه آدمى آن گاه كه مادرش او را مى زايد، سرخ است و بر وى پوست نيست، آن گاه خداوند روزى اش مى دهد».

۱.سنن ابن ماجة: 2 / 1394 / 4165، مسند ابن حنبل: 5 / 375 / 15855 وفيه «تأيسا» بدل «تيأسا»، اُسد الغابة: 2 / 588 / 2329، المعجم الكبير: 4 / 7 / 3480 وج 7 / 137 / 6610 وفي الثلاثة الأخيرة «تهزهزت» بدل «تهزّزت»، كنز العمّال: 1 / 109 / 506.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی خاستگاه های توسعه خاستگاه های اعتقادی خداوند روزی بخش است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در پنج مرتبه جاى دارند: يكى آن كه مى پندارد روزى از كسب فراهم آيد نه از جانب خدا، كه او كافر است؛ ديگرى آن كه گمان دارد روزى هم از كسب است و هم از جانب خدا، كه وى مشرك است؛ و ديگر آن كه مى داند روزى از جانب خدا است و كسبْ وسيله است، اما نمى داند كه خداوند روزى اش را عطا مى كند يا نه، و او منافقى شك پيشه است؛ و ديگرى آن كه مى داند روزى از جانب خدا است و كسبْ وسيله است، اما حقِّ اين اعتقاد را به جاى نمى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى مى كند، و او فاسق است؛ و ديگر آن كس است كه مى داند روزى از جانب خداوند است و كسب وسيله است و حق اين اعتقاد را نيز به جاى مى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى نمى كند، و او مؤمنى است كه راه هاى كسب درآمدش را پاك و سره ساخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس نيست جز آن كه او را درى است در آسمان كه روزى وى از آن نازل مى شود و عملش از آن فراز مى رود. پس هر گاه خداوند اراده فرمايد كه وى را روزى دهد، آن در را مى گشايد و روزى اش را فرو مى فرستد؛ و چون آن در فرو بسته شود، هيچ كس نتواند آن را بگشايد، مگر آن گاه كه خدا خواهد و بگشايدش. در اين روايت، تعابير كنايى و رمزى به كار رفته است و هدف از آن، بيان نكات معقول در چهارچوب امور محسوس است. مسلّم است كه همه كارها و شؤون اين جهان، از جمله روزى انسان، به مشيّت خداوند صورت مى پذيرد. اما بايد دانست كه مشيّت خدا چنان است كه وسيله ها و راهكارهاى ظاهرى در روزى انسان مؤثر باشد. از آن جا كه خواست هاى فطرى و استعدادهاى نهفته در وجود هر كس به تبع سنت هاى خداوند در جهان طبيعت متفاوت است، بعيد نيست كه مراد از تعبير «درِ روزى» كه در اين روايت آمده، گوناگونىِ راه هاى ظاهرى روزى يافتن افراد باشد.

نوادر الاصول از زيد بن اسلم:شمارى از اشعرى ها، از جمله ابوموسى و ابومالك و ابوعامر، چون هجرت گزيدند، با كشتى روى به سوى رسول خدا نهادند. چون توشه شان تمام شد، كسى از خود نزد پيامبر روانه كردند تا از وى يارى خواهد. آن گاه كه او به آستانه خانه پيامبر رسيد، شنيد كه اين آيه را مى خواند: «و هيچ جنبنده اى در زمين نيست مگر آن كه روزى او بر خدا است و قرارگاه آن و جايگاه نگاهداشت آن را مى داند؛ همه در كتابى روشن است.» آن مرد گفت: هود: 6. «نزد خداوند، اشعرى ها فرومايه ترين جنبندگان نيستند!» پس بازگشت، بى آن كه نزد رسول خدا برود. سپس به يارانش گفت: «شما را مژده باد كه يارى تان رسيد!» ايشان جز اين گمان نكردند كه وى با پيامبر سخن گفته و او وعده اش داده است. در همين حال بودند كه دو مرد نزد ايشان آمدند و كاسه اى چوبى در ميان داشتند كه لبريز از نان و گوشت بود. پس هر چه خواستند، از آن خوردند. آن گاه، به يكديگر گفتند: «خوب است اين غذا را نزد پيامبر بازگردانيم تا از آن نيازش را برآورد». پس به آن دو مرد گفتند: «اين خوراك را نزد پيامبر بريد كه ما نياز خود را برآورديم». سپس ايشان نزد پيامبر آمده، گفتند: «اى رسول خدا! تاكنون خوراكى فراوان تر و نيكوتر از آن چه فرستادى، نخورده بوديم». پيامبر فرمود: «من چيزى نزد شما نفرستادم». ايشان به وى گفتند كه رفيق خود را نزدش فرستاده اند. پيامبر حال را از او بازپرسيد. وى بازگفت كه چه كرده و به آنان چه گفته است. پيامبر فرمود: «اين چيزى است كه خداوند سبحان روزى تان فرمود».

حضرت عيسى عليه السلام:براى دنيا كار مى كنيد، حال آن كه بدون عمل در آن روزى مى يابيد؛ و براى آخرت كار نمى كنيد، حال آن كه در آن، جز با عمل روزى نخواهيد يافت.

امام على عليه السلام:من از تورات دوازده آيه برگزيدم و به عربى بازگرداندم و هر روز سه بار در آن مى نگرم: «اى فرزند آدم! بر تو است كه واجب مرا انجام دهى؛ و بر من است كه روزى تو را تأمين كنم؛ اگر تو واجب مرا به جا نياورى، من روزى تو را نمى ستانم».

امام على عليه السلام:جز خداوند روزى دهنده هيچ كس نمى تواند روزى ها را بازدارد يا جارى كند.

امام على عليه السلام:اين كلاغ است و اين عقاب؛ اين كبوتر است و اين شترمرغ؛ خداوند هر پرنده اى را به نام، خوانده و روزى اش را تضمين فرموده است.

حضرت فاطمه عليهاالسلام:اى آن كه هر روز نزد وى تازه، و هر روزى نزد او آماده است، خواه بر ناتوان و خواه براى قدرتمند و سختْ توان. روزى ها را ميان آفريدگان تقسيم فرموده اى و به مورچه و گنجشك يكسان روزى داده اى.