حرام بودنِ آدمكشى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سركش ترينِ مردم، كسى است كه بى گناهى را كه قصد كشتن او را نداشته است، بكُشد يا غير زننده خود را بزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سركش ترينِ مردم بر خداوند متعال، كسى است كه آن را كه قصد كشتن او را نداشته است، بكُشد و آن را كه او را نزده، بزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده، تا زمانى كه خون به ناحقى را نريزد، از گشايش دينى برخوردار است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دل بنده، هميشه پذيراى بيم و اميد است، تا آن گاه كه خونى را به ناحق بريزد. پس چون خون ريخت، دلش واژگون مى شود و بر اثر گناه، مانند كوره آهنگرى تفتيده و سياه مى شود و ديگر، نه كار خوب را خوب مى داند و نه كار بد را زشت مى شمارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، نخستين چيزى كه درباره آن ميان مردم داورى مى شود، خون است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين چيزى كه خداوند در روز قيامت درباره آن به داورى مى پردازد، [ريختن]خون است. خدا، دو فرزند آدم عليه السلام (هابيل و قابيل) را نگه مى دارد و ميان آنها داورى مى كند. سپس، ميان كسانى كه بعد از آنها آمده اند و دعواى خونى دارند، حكم مى شود، تا جايى كه از آنها كسى باقى نمى مانَد و حساب ديگر مردمان، پس از آنهاست، تا جايى كه مقتول با چهره اى خون آلود، قاتل خود را مى آورد و مى گويد: اين، مرا كُشت. خداوند مى فرمايد: «تو او را كشتى؟» و او نمى تواند سخنى را از خدا كتمان كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر همه دنيا نابود شوند، نزد خدا اهمّيتش كمتر از خونى است كه به ناحق ريخته شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[روز قيامت] مقتول، در حالى كه از شاه رگ هاى گردنش خون فوران مى كند، قاتل خود را مى گيرد و به پيشگاه خداوند قدرتمند مى آورد ومى گويد: پروردگارا! از اين بپرس كه به چه جرمى مرا كُشت؟ خداوند مى فرمايد: «به چه گناهى او را كشتى؟». مى گويد: او را كشتم تا فلانى به عزّت و قدرت برسد. به او گفته شود: «عزّت و اقتدار، از آنِ خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[روز قيامت] مردى، در حالى كه دست مردى را گرفته است، مى آيد و مى گويد: اى پروردگار من! اين، مرا كُشت. خداوند به او مى فرمايد: «چرا او را كشتى؟». پاسخ مى دهد: او را كشتم، تا عزّت و اقتدار، از آنِ تو باشد. خداوند مى فرمايد: «آن، از آنِ من است». مرد ديگرى در حالى كه دست مردى را گرفته است، مى آيد و مى گويد: پروردگار من! اين، مرا كُشت. خداوند مى فرمايد: «چرا او را كُشتى؟». پاسخ مى دهد: براى آن كه فلانى به عزّت و اقتدار برسد. خداوند مى فرمايد: «عزّت و اقتدار، از آنِ او نيست». پس به انتقام خون او كشته مى شود.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كسى كه در ريختن خون، گستاخ و بى پرواست، شما را نفريبد؛ زيرا براى او نزد خداوند، قاتلى است كه مرگ ندارد». گفتند: اى پيامبر خدا! آن، چه قاتلى است كه نمى ميرد؟ فرمود: «آتش».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در خطبه حَجّة الوداع ـ: همانا خون ها و اموال شما بر شما حرام است، همچون حرمت اين روزتان در اين ماهتان در اين شهرتان، تا روزى كه خدا را ديدار كنيد و از اعمال و كردارهايتان از شما بپرسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره جنازه مقتولى كه پيدا شده بود و قاتلش معلوم نبود ـ: مردى از مسلمانان كشته مى شود و معلوم نيست چه كسى او را كشته است؟ سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اگر همه اهل آسمان ها و زمين در كشتن مؤمنى هم داستان شوند يا به كشتن او رضايت دهند، خداوند، همه آنها را به آتش مى برد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ كس از روى ستم به كسى تازيانه اى نمى زند، مگر اين كه فردا در آتش دوزخ، تازيانه مى خورَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره جنازه مقتولى كه پيدا شده بود و قاتلش معلوم نبود ـ: اى مردم! من در ميان شما باشم و جنازه مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد؟! اگر اهل آسمان و زمين در كشتن مرد مسلمانى هم داستان شوند، هر آينه، خداوند همه آنان را، بى شمار و بى حساب، عذاب مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس با نيم كلمه حرف در كشتن مؤمنى كمك كند، روز قيامت، خدا را در حالى ديدار كند كه بر پيشانى اش نوشته شده است: «نوميد (محروم) از رحمت خدا».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر آدمى به اندازه شاخِ حجامت، خونى را از مسلمانى به ناحق بريزيد، از جلو درِ بهشت رانده مى شود تا نگاهش به بهشت نيفتد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نابود شدن دنيا نزد خدا، سبُك تر از كُشتن مردى مسلمان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كُشتن مؤمن در نظر خداوند، بزرگ تر (پُر اهمّيت تر) از نابودى دنياست.