شهادت امام رضا علیه السلام
پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله:
مَن أحَبَّ أن يَلقَى اللّهَ ضاحِكا مُستَبشِرا فَليَتَوَلَّ عَلِيَّ ابنَ مُوسَى الرِّضا عليه السلام؛
كسى كه دوست دارد خندان و با روى گشاده خداوند را ديدار كند، بايد از محبّت و ولايت على بن موسى الرضّا عليه السلام بهره مند باشد.
امام رضا علیهالسلام:
ما زارَني أحَدٌ مِن أوليِائي عارِفا بِحَقّي إلاّ شُفِّعتُ فيهِ يَومَ القِيامَةِ؛
هيچ يك از دوستانم مرا با شناخت حقّم زيارت نمى كند مگر اين كه در روز قيامت شفاعتم از او پذيرفته مى شود.
امام رضا علیهالسلام:
ما رَأيتُ أبَاالحَسَنِ الرِّضا عليه السلام جَفا أحَدا بِكَلامِهِ قَطُّ. و مارَدَّ أحَدا عَن حاجَةٍ يَقدِرُ عَلَيها؛
هرگز نديدم كه امام رضا عليه السلام با سخن خود كسى را برنجاند و هرگز حاجت كسى را، كه توان اداى آن را داشت، ردّ نمى كرد.
امام رضا علیهالسلام:
مَن جَلَسَ مَجلِسا يُحيى فيهِ أمرُنا، لَم يَمُت قَلبُهُ يَومَ تَموتُ القُلوُبُ؛
هر كه در مجلسى بنشيند كه در آن ياد ما (اهل بيت) زنده مى شود، قلبش، در روزى كه قلب ها مى ميرند، نمى ميرد.
امام رضا علیهالسلام:
لَيسَ مِنّا مَن تَرَكَ دُنياهُ لِدِينِهِ و دِينَهُ لِدُنياهُ؛
از ما نيست آن كه دنياى خود را براى دينش و دين خود را براى دنيايش ترك گويد.
امام رضا علیهالسلام:
أَجمِل مُعاشَرَتَكَ مَعَ الصَّغير و الكَبيرِ؛
نشست و برخاست خود را با كوچك و بزرگ نيكو گردان.
امام رضا علیهالسلام:
مَن فَرَّجَ مِن مُؤمِنٍ، فَرَّجَ اللّهُ عَن قَلبِهِ يَومَ القِيامَةِ؛
هر كس اندوه مؤمنى را بزدايد، خداوند در روز قيامت، غم از دلش مى زدايد.
امام رضا علیهالسلام:
صاحِبُ النِّعمَةِ يَجِبُ أن يُوَسَّعَ عَلى عِيالِهِ؛
آن كه صاحب نعمت است بايد كه بر هزينه خانواده اش وسعت بخشد.
امام رضا علیهالسلام:
مَن لَم تُتابِعِ رأيَكَ في صَلاحِهِ فلاتَصغَ إلى رأيِهِ وَ انتَظِر بِهِ أن يُصلِحَهُ شَرٌّ؛
تو نيز از رأى كسى كه از نظر مصلحت انديشانه تو پيروى نكرد، پيروى نكن؛ منتظر باش؛ حادثه اى ناخوشايند او را اصلاح خواهد كرد.