ولادت امام کاظم علیه‌السلام

كانَ [الامام الكاظم عليه السلام]عَقلُهُ لاتُوازي بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَ الأسوَدَ مِن سُودانِهِ؛

هيچ انديشه اى با انديشه او برابرى نمى كرد و [با اين حال] چه بسا با يكى از خادمان سياه خود مشورت مى كرد.

و كانَ اَوصَلَ النّاسِ لأِهلِهِ و رَحِمِهِ و كانَ يَتَفَقَّدُ فُقَراءَ المَدينَةِ فِي اللَّيلِ؛

[امام موسى بن جعفر عليه السلام] بيشترين پيوند را با خانواده و خويشان خود داشت و شب ها از فقيران مدينه دستگيرى مى كرد.

كانَ يُلقَّبُ بِالكاظِمِ لِأنَّهُ كانَ يُحسِنُ إلى مَن يُسى ءُ إلَيهِ، كانَ هذا عادَتَهُ؛

[امام كاظم عليه السلام] از آن روى «كاظم» ناميده شد كه همواره با كسى كه به او بدى مى كرد، به نيكى رفتار مى كرد؛ اين خوى او بود.

المَغبونُ مَن غُبِنَ عُمرُهُ ساعَةً.

زيانكار كسى است كه ساعتى از عمرش را زيان كرده باشد.

مَن وَلَهَهُ الفَقرُ أبطَرَهُ الغِنى؛

آن كه نادارى حيرانش كند، توانگرى سرمستش سازد.

ما تَسابَّ اثنانِ إلاّ انْحَطَّ الأعلى إلى مَرتَبَةِ الأسفَلِ؛

هيچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن كه بالاتر به مرتبه فروتر سقوط كرد.

جِهادُ المَرأةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ.

جهاد زن خوب شوهر دارى كردن است.

قُلِ الحَقَّ و إن كانَ فيهِ هَلاكُكَ، فَإنَّ فِيهِ نَجاتُكَ؛

حق را بگو، اگرچه نابودى تو در آن باشد؛ زيرا نجات تو در همان است.

إنَّ العاقِلَ لايَكذِبُ و إن كانَ فيهِ هَواهُ.

خردمند دروغ نمى گويد، اگرچه ميل او در آن باشد.

التَّوَدُّدُ إلَى النّاسِ نِصفُ العَقلِ؛

مهرورزى با مردم نيمى از عقل است.

مَن استَوى يَوماهُ فَهُوَ مَغبونٌ و مَن كانَ آخِرُ يَومَيهِ شَرَّهُما فَهُوَ مَلعونٌ و مَن لَم يَعرِفِ الزِّيادَةَ في نَفسِهِ فَهُوَ في نُقصانٍ و مَن كانَ إلَى النُّقصانِ فَالمَوتُ خَيرٌ لَهُ مِنَ الحَياةِ؛

كسى كه دو روزش با هم برابر باشد، زيان كار است. كسى كه امروزش بدتر از ديروزش باشد، از رحمت خدا به دور است. كسى كه رشد و بالندگى در خود نيابد، به سوى كاستى ها مى رود و آن كه در راه كاستى و نقصان گام بر مى دارد مرگ برايش بهتر از زندگى است.

إنَّ الحَرامَ لايُنمى و إن نُمِىَ لايُبارَكُ فيهِ.

مال حرام افزون نمى گردد و اگر هم افزون گردد بركت نمى يابد.