رحلت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله

أدّى أميناً و مَضى رَشيدا و خَلَّفَ فِينا رايَةَ الحَقِّ؛

آن بزرگ، رسالت خويش را با امانت به انجام رساند و دنيا را ترك كرد، در حالى كه راهنماى ما بود و پرچم حق را در ميان ما باقى گذاشت.

كانَ إذا أوى إلى مَنزِلِهِ جَزَّءَ دُخولَهُ ثَلاثَةَ أجزاءٍ: جُزءا لِلّهِ و جُزءا لِأهلِهِ و جُزءا لِنَفسِهِ؛

پيامبر وقتى به خانه خويش مى رفت، اوقاتش را سه قسمت مى كرد: بخشى براى خدا، بخشى براى خانواده و بخشى براى خود.

إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَى اللّهِ يَومَ القِيامَةِ أطوَعُهُم لَهُ.

محبوب ترين آدميان نزد خداوند در روز قيامت فرمان بردارترينِ آنها از او است.

أعظَمُ النّاسِ قَدرا مَن تَرَكَ مالا يَعنيهِ.

ارجمندترين مردم كسى است كه آنچه را كه برايش سودى ندارد رها كند.

أتقَى النّاسِ مَن قالَ الحَقَّ فيما لَهُ و عَلَيهِ؛

پرهيزگارترين مردم كسى است كه حق بگويد، چه به سودش باشد چه به زيانش.

لا يَقبَلُ اللّهُ صَلاةَ عَبدٍ لايَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدنِهِ؛

خداوند نماز بنده اى را كه [در نماز] دلش با بدنش همراه نيست نمى پذيرد.

أفضَلُ الجِهادِ مَن أصبَحَ لايَهُمُّ بِظُلمِ أحَدٍ؛

برترين جهاد آن است كه آدمى صبح كند و در انديشه ستم به كسى نباشد.

مَن عَرَضَ لأِخيهِ المُسلِمِ المُتَكَلِّمِ في حَديثِهِ فَكَأنَّما خَدَشَ وَجهَهُ؛

هر كه در ميان سخن برادر مسلمانش بدود، چنان است كه چهره او را بخراشد.

إنَّ شِيعَتَنا مَن شَيَّعَنا وَاتَّبَعَ آثارَنا وَ اقتَدى بِأعمالِنا؛

شيعه ما كسى است كه از ما پيروى كند و پا جاى پاى ما بگذارد و به كردار ما اقتدا كند.

إفشاءُ سِرِّ أخيكَ خِيانَةٌ فَاجتَنِبْ ذلِكَ؛

فاش كردن راز برادرت خيانت است؛ پس از اين كار دورى كن.

لاتَعمَل شَيئا مِنَ الخَيرِ رِياءً و لاتَدَعْهُ حَياءً؛

هيچ كار خيرى را رياكارانه انجام نده و آن را از روى حيا ترك مكن.

لِيَكُن لَكَ في كُلِّ شَى ءٍ نِيَّةٌ صالِحَةٌ حَتَّى النَّومِ و الأكلِ؛

در هر چيز بايد نيّتى نيك داشته باشى، حتّى در خوردن و خواب.