شهادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به روایت 75 روز

شهادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به روایت 75 روز

۱۰ حدیث

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله:

إنَّ اللّهَ يَغضَبُ لِغَضَبِ فاطِمَةَ و يَرضى لِرِضاها؛

به يقين خداوند با خشم فاطمه به خشم مى آيد و با خشنودى او خشنود مى شود.

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله:

إنَّ فاطِمةَ بَضعَةٌ مِنّي و هِىَ نورُ عَيني و ثَمَرَةُ فُؤادي؛ يَسوؤُني ما ساءَها و يَسُرُّني ما سَرَّها و إنَّها أوَّلُ مَن يَلحَقُني مِن أهلِ بَيتي؛

فاطمه پاره تن من و روشنى ديده و ميوه دل من است. آنچه او را ناراحت كند مرا ناراحت مى كند و آنچه شادش كند، مرا شاد مى كند؛ او نخستين كس از اهل بيت من است كه به من مى پيوندد.

امام علی علیه‌السلام:

إنَّ فاطِمَةَ عليهاالسلام لَم تَزَل مَظلُومَةً، مِن حَقِّها مَمنوعَةٌ و عَن مِيراثِها مَدفوعَةٌ.

فاطمه همواره مظلوم و از حق و ميراث خود محروم بود.

الأمالى، طوسى، ص 155

آینه یادها، ص ۱۷۱، ح ۶۶۹

امام مهدی علیه‌السلام:

إنَّ لِي في إبنَةِ رَسولِ اللّهِ اُسوَةٌ حَسَنةٌ؛

دختر رسول خدا (فاطمه) براى من سرمشقى نيكو است.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

إلزَم رِجلَها؛ فَإنَّ الجَنَّةَ تَحتَ أقدامِها؛

در خدمت مادر باش؛ زيرا بهشت زير قدم هاى مادران است.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

إذا حُشِرتُ يَومَ القِيامَةِ أشفَعُ عُصاةَ اُمَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله؛

آن گاه كه در روز قيامت برانگيخته شوم، گناهكاران امّت پيامبر اسلام را شفاعت خواهم كرد.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

إنْ كُنتَ تَعمَلُ بِما أمَرناكَ و تَنتَهي عَمّا زَجَرناكَ عَنهُ فَأنتَ مِن شيعَتِنا و إلاّ فَلا؛

اگر به آنچه تو را به آن فرمان مى دهيم عمل كنى و از آنچه برحذر مى داريم دورى كنى، از شيعيان مايى و الاّ هرگز.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

حُبِّبَ إلَىَّ من دُنياكُم ثَلاثٌ: تِلاوَةُ كِتابِ اللّهِ و النَّظَرُ في وَجهِ رَسولِ اللّهِ و الإنفاقُ في سَبيلِ اللّهِ؛

از دنياى شما محبّت سه چيز در دل من نهاده شد: تلاوت قرآن، نگاه به چهره پيامبر خدا و انفاق در راه خدا.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

يا أباالحَسَنِ! إنّي لأَستَحيي مِن إلهي أن اُكَلِّفَ نَفسَكَ مالاتَقدِرُ عَلَيهِ؛

اى على! من از پروردگارم شرم دارم كه چيزى از تو درخواست كنم كه توان برآوردن آن را نداشته باشى.

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها:

بِشرٌ في وَجهِ المُؤمِنِ يُوجِبُ لِصاحِبِهِ الجَنَّةَ؛

خوش رويى هنگام روبه رو شدن با مؤمن، بهشت را بر فرد خوش رو واجب مى كند.