پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد كردن از پيامبران، عبادت است. ياد كردن از نيكان، عبادت است. ياد كردن از مرگ، صدقه است، و ياد كردن از قبر، شما را به بهشت، نزديك مى كند.

امام على عليه السلام:هر گاه به بازارها وارد مى شويد و مردم سرگرم كارند، خداى عز و جلرا بسيار يادآور شويد؛ زيرا اين كار، گناهان را مى زدايد و بر حسنات مى افزايد و از غافلان نوشته نمى شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كفّاره مجلس، اين است كه بنده بگويد: «پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز خدا نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس جملات «پاكا خدا، و ستايش، او را! پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز تو نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم» را در مجلسى كه در آن ذكر خداست، بگويد، همانند مُهرى است كه بر آن مجلس زده مى شود، و هر كس آن را در مجلسى كه به بيهودگى مى گذرد، بگويد، كفّاره آن مجلس خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر تو باد خواندن قرآن؛ زيرا خواندن آن، كفّاره گناهان است و پرده اى در برابر آتش و موجب ايمنى از عذاب است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جمعه، كفّاره خطاهاى بين جمعه تا جمعه قبلش و سه روز افزون بر آن است؛ چرا كه خداوند عز و جل فرموده است: «هر كس حسنه اى (كار نيكى) آوَرَد، ده برابر پاداش دارد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن گناهانى انجام دهد، به سبب آنها گرفتار فقر مى شود. اگر آن فقر، گناهانش را پاك نكرد، به بيمارى مبتلا مى شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود، به ترس از تعقيب قدرت حاكم، گرفتار مى آيد و اگر اين نيز گناهانش را پاك نكرد، هنگام مُردن، به سختى جان مى دهد، تا آن كه سرانجام، خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود، ديدار كند و دستور رسد كه او را به بهشت برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين عمره تا آن عمره، كفّاره گناهانى است كه در فاصله آن دو، صورت مى گيرند. ثواب حجّ پذيرفته، بهشت است، و گناهانى هستند كه جز در عرفات، آمرزيده نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدمت كردن به خانواده، كفّاره گناهان بزرگ است و خشم پروردگار را فرو مى نشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كفّاره [گناه] كسى كه غيبتش راكرده اى، اين است كه برايش آمرزش بطلبى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه يكى از شما غيبت برادرش را كرد، از خداوند آمرزش بطلبد؛ زيرا اين، كفّاره گناه اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاسخ گفتن [به نداى] مؤذّن، كفّاره گناهان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ خرج كردنى نيست، مگر آن كه بنده درباره آن بازخواست مى شود، جز خرج كردن در ماه رمضان در راه احسان به بندگان و اين، كفّاره گناهان مى شود. هر كس در ماه رمضان به اندازه سنگينىِ ذرّه اى يا بالاتر از آن صدقه دهد، نزد خداوند، سنگين تر از كوه هاى زمين از طلاست كه در غير ماه رمضان صدقه مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر عمره تا عمره ديگر، كفّاره [گناهان]ميان آن دو است و پاداش حجّ مقبول، بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاداش حج، بهشت است و عمره، كفّاره همه گناه [ها]است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عمره تا عمره ديگر، كفّاره [گناهانِ]ميان آن دو عمره است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه آسيبى به بدنش [از سوى كسى] برسد و به خاطر خداوند متعال، صرفِ نظر كند، آن [گذشت]كفّاره اى براى [گناهان]اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لحظه هاى درد، [آثار] لحظه هاى گناه را از ميان مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گاه به بنده خدا برخى از مصائب مى رسد تا در حالى بر زمينْ گام بر دارد كه هيچ گناهى براى وى نباشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَلِ [جانِ] بيمار، آن گاه كه بهبود مى يابد، همانند شفّافيت و رنگِ [زلالِ]تگرگ است، هنگامى كه از آسمانْ فرو مى ريزد.