امام باقر عليه السلام:مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من مردى عيالوار و مقروض هستم و در مضيقه شديدى به سر مى برم. دعايى به من بياموزيد كه با آن، خداوند عز و جل را بخوانم تا به مقدارى كه قرضم را بپردازم و خرجى عائله ام را بدهم، مرا روزى عطا فرمايد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى بنده خدا! وضويى كامل بساز. سپس دو ركعت نماز بخوان و ركوع و سجود را كامل به جاى آور و سپس بگو: اى شكوهمند، اى يگانه! اى بزرگوار، اى پايدار! به واسطه پيامبرت محمّد، پيامبر رحمت، به درگاه تو روى مى كنم. اى محمّد، اى پيامبر خدا! من با توسّل به تو به درگاه خداوند كه پروردگار تو و پروردگار من و پروردگار همه چيز است، روى مى كنم كه: [اى خداوند!] بر محمّد و اهل بيت او درود فرستى، و

شرح نهج البلاغة:از ميان اشعارى كه در صدر اسلام سروده شد و دربردارنده اين مطلب بود كه على عليه السلام وصىّ پيامبر خداست، گفته عبد اللّه بن ابى سفيان بن حارث بن عبد المطّلب است: و از ماست على، آن فاتح خيبر و فاتح بدر، هنگامى كه سواران سرازير شدند. وصىّ پيامبرِ برگزيده و پسر عموى اوست پس چه كس به او نزديك مى گردد و بدو مى رسد؟ و عبد الرحمان بن جعيل سروده است: به جانم سوگند، با كسى بيعت كرديد كه ديندار است و به عفّت، مشهور و موفّق. على را مى گويم، وصىّ مصطفى و پسر عموى او و نخستين كسى كه نماز خوانْد، و برادر دين و تقوا. و ابو هيثم بن تَيّهان، از مجاهدان بدر، چنين سروده است: به زبير و طلحه بگو كه ما همانانيم كه شعارمان اين است: [ما]انصاريم. ما

امام على عليه السلام:اى مردم! هيچ كس ـ هر اندازه هم ثروتمند باشد ـ از خويشان (ايل و عشيره) خود و حمايت عملى و زبانى آنها از او، بى نياز نيست. آنان بزرگترين گروهى هستند كه از انسان پشتيبانى مى كنند و پراكندگى و پريشانى او را از بين مى برند و در مصيبتها و حوادثى كه برايش پيش مى آيد، بيش از همه به او مهربان و دلسوزند. نام نيكى كه خداوند براى انسان در ميان مردم پديد مى آورَد، بهتر است از مال و ثروتى كه وى براى ديگران باقى مى گذارد. ۲ هان! مبادا از خويشاوند نيازمند خود روى برتابيد و از دادن اندك مالى به او دريغ كنيد، كه اگر ندهيد چيزى بر ثروت شما نمى افزايد و اگر بدهيد چيزى كم نمى شود. هر كه از خويشان خود دست كشد، يك دست از آنان باز گرفته، اما دستهاى فراوانى از خود كنار زده است. و آن كس كه با