حدیث دربارهمَويز
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:عَلَيكُم بِالزَّبيبِ؛ فَإِنَّهُ يَكشِفُ المِرَّةَ، ويَذهَبُ بِالبَلغَمِ، ويَشُدُّ العَصَبَ، ويَذهَبُ بِالإِعياءِ، ويُحَسِّنُ الخُلُقَ، ويُطَيِّبُ النَّفسَ، ويَذهَبُ بِالغَمِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد مويز؛ ۲ چرا كه تلخه را مى زدايد، بلغم را مى برد، پِى را استحكام مى بخشد، رنجيدگى و خستگى را از ميان بر مى دارد، خوى را خوش مى سازد، دل را پاك (پيراسته) مى دارد و اندوه (پريشانى) را مى برد.
۱.الخصال: ص 343 ح 9.
۲.اين حديث، در: عيون أخبار الرضا عليه السلام (ج2 ص35 ح81)، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام (ص107 ح58)، مكارم الأخلاق (ج1 ص415 ح1405) و الدعوات (ص147 ح386) هم وجود دارد؛ ليكن در آنها به جاى «زبيب (مويز)»، واژه «زيت (روغن زيتون)» آمده كه با توجّه به نزديك بودن نگارش اين دو كلمه به همديگر در زبان عربى، احتمال تصحيف در يكى از آن دو، وجود دارد و چون خواص و آثار ذكرشده در اين حديث، كم و بيش در احاديث ديگر درباره مويز هم وارد شده، ما نسخه زبيب را ترجيح داده، حديث را در اين فصل آورديم و در فصل زيتون نياورديم.