پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد كردن نهانى [از خدا] كه [حتّى] فرشتگان نگهبان [انسان]، آن را نشنوند، هفتاد بار بهتر از آن ياد كردنى است كه فرشتگان نگهبان بشنوند.

مُسنَد أبى يَعلىـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا، ياد كردن نهانى را كه [حتّى] فرشتگان نگهبان آن را نمى شنوند، هفتاد بار [بر ياد كردن آشكار از خدا] برترى مى داد و مى فرمود: «چون روز قيامت شود و خداوند، خلايق را براى حسابرسى گرد آورد و فرشتگان نگهبان، آنچه را حفظ كرده اند و نوشته اند، بياورند، خداوند به ايشان مى فرمايد: ببينيد آيا چيزى از [اعمال] او باقى مانده است؟. آنان مى گويند: اى پروردگار ما! هر آنچه از او داشته ايم و حفظ كرده ايم، شمارش كرده و نوشته ايم. پس خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى گويد: تو در نزد من، اندوخته اى دارى كه خودت از آن، بى خبرى و براى آن، پاداشت مى دهم، و آن، ياد كردن نهانى است».

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل به داوود پيامبر ـ كه بر پيامبر ما و خاندانش و بر او درود باد ـ وحى كرد: اى داوود! هرگاه بنده مؤمن من گناهى كند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نمايد و به هنگام ياد كردن از آن گناه از من شرم كند، او را مى آمرزم و آن گناه را از ياد فرشتگان نگهبان اعمال مى برم و آن را به نيكى بدل مى كنم. و از اين كار باكى ندارم كه من مهربانترين مهربانانم.

عدّة الداعىـ به نقل از مفضّل بن صالح ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: همانا خداوند را بندگانى است كه خالصانه با او معامله كنند و خدا نيز از اجر و پاداش خالص خود به ايشان دهد.اينان كسانى هستند كه در روز قيامت نامه هاى اعمالشان خالى است و چون دربرابر خداوند متعال بايستند آنها را ازاعمال سرّى ميان خود و ايشان پر كند. عرض كردم: سرورم! چرا چنين است [كه نامه هاى اعمالشان سفيد و خالى است]؟ فرمود: زيرا خداوند شأن آنان را بالاتر از اين قرار داده كه فرشتگان نگهبان از آنچه ميان خود و ايشان است آگاه شوند.

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «له معقّبات من بين يديه و من خلفه يحفظونه من امر اللّه» ۳ ـفرمود: به فرمان خدا او را از اينكه در چاهى بيفتد يا ديوارى بر سرش خراب شود يا آسيبى به او برسد، حفظ مى كنند و همين كه اجلش رسيد او را با آن تنها مى گذارند و به سوى مقدراتش مى رانند. اين معقّبات عبارتند از دو فرشته كه در شب از او مراقبت مى كنند و دو فرشته كه در روز محافظتش مى نمايند و اين كار را به نوبت انجام مى دهند.

تفسير القمّى: «و انّ عليكم لحافظين» ۴، فرمود: يعنى دو فرشته گماشته بر انسان، «كراماً كاتبين» ۵ كه خوبى ها و بدى ها را مى نويسند.