تنبيه الغافلينـ به نقل از ابو ذر غفارى ـ: از پيامبر خدا پرسيدم: اى پيامبر خدا! در صحف ابراهيم عليه السلام چه بود؟ فرمود: «در آن، مَثَل ها و پندهايى بود: سزاوار است كه خردمند، اگر خردش [در مقابل هوسش]شكست نخورده است، زبانش را نگه بدارد، زمانش را بشناسد و به كار خويش روى آورد. به راستى، هر كه سخن گفتن را از كارهايش به حساب آورد، سخن گفتنش كم مى شود، مگر در آنچه او را به كار آيد».

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا: فرمود: «اى ابو ذر! دوست دارى به بهشت بروى؟». گفتم: آرى، پدرم به فدايت! فرمود: «پس، آرزو كوتاه دار و مُردن را همواره پيشِ چشم خود بدار و از خداوند، چنان كه بايد، شرم داشته باش».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابوذر! چون صبح كردى، خويشتن را وعده رسيدن به شب مده و چون به شب درآمدى، خود را وعده رسيدن به صبح مده. از سلامتت، پيش از آن كه بيمار شوى، بهره برگير و از زندگى ات، پيش از مردنت؛ زيرا نمى دانى فردا چه نام خواهى گرفت [مُرده يا زنده].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در نصيحتش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! از به فردا افكندن آرزويت بپرهيز؛ زيرا تو در امروزِ خويش هستى، نه در فردا. پس اگر فردايى برايت بود، در آن فردا نيز چنان باشى كه امروز هستى و اگر فردايى برايت نبود، افسوس نخواهى خورد كه امروز، كوتاهى كرده اى.

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا فرمود: «اى ابو ذر! خدا را با ياد خامل، ياد كن». گفتم: ياد خامل چيست؟ فرمود: «ياد كردن نهانى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش هاى ايشان به ابو ذر غفارى ـ: اى ابوذر! بايد كه شُكوه خداوند در سينه ات بزرگ باشد. او را چنان ياد مكن كه شخص نادان در هنگام ديدن سگ، ياد مى كند كه: «خدايا! به حسابش برس» يا در هنگام ديدن خوك كه: «خدايا! به حسابش برس».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر غفارى ـ: اى ابو ذر! هر نشستنى در مسجد، بيهوده است، مگر براى سه كار: قرآن خواندن نمازگزار، يا ذكر خدا گفتن، يا پرسيدن در باره دانشى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: دلت را با ياد [خدا] بيدار بدار، و پهلويت را از [بستر] خواب، دور گردان، و از پروردگارت، خداى يگانه، پروا داشته باش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! محبوب ترين شما نزد خداوند عز و جل كسى است كه بيشتر به ياد او باشد.

صحيح مسلمـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا فرمود: «آيا تو را از محبوب ترين سخن نزد خداوند آگاه نكنم؟». گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از محبوب ترين سخن نزد خداوند، آگاه ساز. فرمود: «محبوب ترين سخن نزد خداوند، پاكا خدا، و ستايش، او را! است».

سنن الترمذىـ به نقل از ابو ذر ـ: به پيامبر خدا گفتم: پدرم به فدايت، اى پيامبر خدا! كدام سخن نزد خداوند، محبوب تر است؟ فرمود: «همان كه خدا براى فرشتگانش برگزيد: پاكا پروردگار من، و ستايش، او را! پاكا پروردگار من، و ستايش، او را!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! اگر برخيزى و آيه اى از كتاب خدا را فرا گيرى، برايت بهتر از صد ركعت نماز است و اگر برخيزى و بابى از دانش را فرا گيرى، چه به آن عمل بشود و چه نشود، بهتر از آن است كه هزار ركعت نماز بخوانى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر!. هر كس دانش را بطلبد تا بِدان، مردم را متوجّه خود كند، بوى بهشت را نمى يابد. اى ابو ذر! هر كس دانش را بطلبد تا بِدان به مردمْ نيرنگ بزند، بوى بهشت را نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارشش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هر گاه از دانشى پرسيده شدى كه آن را نمى دانى، بگو: «نمى دانم» تا از پيامدهاى آن، رهايى يابى و در آنچه نمى دانى، به مردم فتوا مده تا از كيفرِ روز قيامت بِرَهى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هيچ چيز نزد خداوند متعال، دوست داشتنى تر از اين دو نيست: ايمان آوردن به او، و ترك آنچه به ترك آن فرمان داده است.

صحيح مسلمـ به نقل از ابو ذر، از پيامبر صلى الله عليه و آله، آن جا كه سخن خداوند متعال را روايت مى نمايد ـ: اى بندگان من! همانا ستم را برخودم حرام كردم و آن را در ميان شما نيز حرام كردم. پس بر يكديگر ستم نكنيد.

الخصالـ به نقل از ابو ذر ـ: خدمت پيامبر خدا رسيدم، در حالى كه در مسجد تنها نشسته بود. از تعداد پيامبران سؤال كردم. فرمود: «يكصد و بيست و چهار هزار پيامبر». گفتم: از آنها چه تعداد، مُرسَل بودند؟ فرمود: «خيلى زياد. سيصد و سيزده نفر». گفتم: نخستين پيامبر، كه بود؟ فرمود: «آدم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! چهار تن از پيامبران، سُريانى هستند: آدم، شيث، اَخنوخ ـ كه همان ادريس عليه السلام است و نخستين كسى است كه با قلم نوشت ـ و نوح.

مكارم الأخلاقـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا در ميان اصحاب خود، به طورى مى نشست كه وقتى غريبه اى وارد مى شد، تا نمى پرسيد، متوجّه نمى شد كدام يك از آنها پيامبر خداست. از اين رو، ما از ايشان خواهش كرديم در جايى بنشيند كه اگر غريبه اى وارد شد، ايشان را بشناسد. پس، سكّويى از گِل درست كرديم و ايشان روى آن مى نشست و ما هم در دو طرف ايشان مى نشستيم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابو ذر! هر گاه در پى جنازه اى به راه افتادى، بايد عقلت با تفكّر و خشوع، به آن مشغول شود و بدان كه تو نيز به او مى پيوندى.