حدیث دربارهبزرگداشت

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ الغِفارِيِّ ـ: يا أبا ذَرٍّ، لِيَعظُم جَلالُ اللّهِ في صَدرِكَ، فَلا تَذكُرهُ كَما يَذكُرُهُ الجاهِلُ عِندَ الكَلبِ: «اللّهُمَّ أخزِهِ»، وعِندَ الخِنزِيرِ: «اللّهُمَّ أخزِهِ». ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش هاى ايشان به ابو ذر غفارى ـ: اى ابوذر! بايد كه شُكوه خداوند در سينه ات بزرگ باشد. او را چنان ياد مكن كه شخص نادان در هنگام ديدن سگ، ياد مى كند كه: «خدايا! به حسابش برس» يا در هنگام ديدن خوك كه: «خدايا! به حسابش برس».

۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 370 ح 2661، تنبيه الخواطر: ج 2 ص 58، أعلام الدين: ص 196 كلّها عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 82 ح 3.

کلیدواژه‌ها بزرگداشت یاد کردن و فراموش کردن خدا آداب یاد خدا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از دعاى ايشان پس از هر يك از نافله هاى دو ركعتى ظهر ـ: بيم از خودت را، و اميد به خودت را، و كُرنش در برابر خودت را، و آزرم و شرم از خودت را، و بزرگداشت يادت را، و مقدّس دانستن مقام با عظمتت را، در تمام مدّت عمرم، روزى ام فرما تا آن كه چون جان مرا مى ستانى، از من راضى باشى.

مصباح الشريعةـ در حديثى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ: هر گاه بنده، خداوند متعال را با بزرگى و اخلاص ياد كند، هر حجابى كه پيش از آن، ميان او و خدا بوده است، كنار مى رود. و هر گاه از ياد خدا غافل شود، او را چگونه مى بينى؟ در حبس و حجاب است و بر اثر جدا شدن از نورِ عظمت [خدا]، سخت و تاريك شده است.