حدیث دربارهدرخواست آب و غذا

الإمام الباقر أو الإمام الصّادق عليهماالسلام: إِنَّ أَهلَ النّارِ يَموتُونَ عِطاشا، وَ يَدخُلونَ قُبورَهُم عِطاشا، وَيُحشَرُونَ عِطاشا، وَيَدخُلونَ جَهَنَّمَ عِطاشا، فَيُرفَعُ لَهُم قَراباتُهُم مِنَ الجَنَّةِ فَيَقولونَ: «أَفِيضُوا عَلَينَا مِنَ المَاءِ أَو مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ» . ۱

امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام: اهل آتش، تشنه مى‏ميرند و تشنه وارد قبرهايشان مى‏شوند و تشنه به حشر مى‏آيند و تشنه داخل دوزخ مى‏شوند. پس، خويشاوندانشان را از دور در بهشت مى‏بينند و به آنها مى‏گويند: «از آن آب يا از آنچه خدا روزى‏تان كرده است، بر ما فرو ريزيد» .

۱.تفسير العيّاشي: ج 2 ص 19 ح 49 عن إبراهيم بن عبد الحميد، بحار الأنوار: ج 8 ص 338 ح 17 وراجع: تفسير الطّبري: ج 9 الجزء 16 ص 127.

کلیدواژه‌ها دوزخ احوال دوزخیان درخواست آب و غذا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در دوزخيان، چنان گرسنگى‏اى افكنده مى‏شود كه با عذابى كه در آن به سر مى‏برند، برابرى مى‏كند. پس فرياد كمك‏خواهى بر مى‏دارند؛ ولى با خوراكى از خارِ خشك ـ كه نه فربه مى‏سازد و نه گرسنگى را مى‏زدايد ـ به فريادشان رسيده مى‏شود. دوباره فرياد بر مى‏آورند كه گرسنه‏ايم. اين بار، خوراكى گلوگير به آنان خورانده مى‏شود. به ياد مى‏آورند كه در دنيا اگر لقمه‏اى در گلويشان گير مى‏كرد، آن را با نوشيدن آب فرو مى‏بردند. پس آب مى‏طلبند، و با چنگك‏هاى آهنى، ظرف‏هاى آب جوشان به طرفشان برده مى‏شود. همين كه به نزديك صورت آنان مى‏رسد، چهره‏هايشان را بريان مى‏كند. و چون وارد معده‏هايشان شود، امعا و احشاى آنها را تكّه تكّه مى‏كند. در اين هنگام، مى‏گويند: نگهبانان جهنّم را بخوانيد. و آنها به ايشان مى‏گويند: «مگر پيامبرانتان دلايل روشن به سوى شما نياوردند؟! مى‏گويند: «چرا». مى‏گويند: پس بخوانيد؛ ولى دعاى كافران جز در بيراهه نيست» . دوزخيان مى‏گويند: مالك [ـِ دوزخ]را بخوانيد [و از او خواهش كنيد]، پس مى‏گويند: «اى مالك! پروردگارت [را بخوان تا] جان ما را بستاند» و او پاسخشان مى‏دهد كه: «شما ماندگاريد» .

الكافى ـ به نقل از زراره ـ : از امام باقر عليه ‏السلام در باره اين سخن خداى عز و جل پرسيدم: «روزى كه زمين به زمينى ديگر بَدَل مى‏شود» . فرمود: «به گِرده نانى خالص تبديل مى‏شود و مردم از آن مى‏خورند تا آن گاه كه از حسابرسى فارغ شوند». كسى گفت: در آن روز، آنان چندان گرفتارند كه به خوردن و آشاميدن نمى‏رسند! فرمود: «خداوند عز و جل آدمى‏زاده را ميانْ‏تهى آفريده است و ناگزير از خوردن و آشاميدن است. آيا در آن روز، آنان گرفتارترند يا كسانى كه در آتش‏اند؟ [حتّى] كسانى هم كه در آتش‏اند، آب [و غذا]مى‏طلبند، و خداوند عز و جل مى‏فرمايد: «و اگر آب بطلبند، با آبى چون مسِ گداخته به دادشان رسيده مى‏شود كه چهره‏ها را بريان مى‏كند، و چه بد نوشيدنى است آن!» ».

امام صادق عليه ‏السلام: «روزِ ندا دادن به يكديگر» روزى است كه دوزخيان به بهشتيان ندا مى‏دهند كه: «از آن آب يا از آنچه خدا روزى‏تان كرده است، بر ما فرو ريزيد» .