حدیث دربارهدرخواست آب و غذا
الكافي عن زرارة: سَأَلتُ أبا جَعفَرٍ عليه السلام عَن قَولِ اللّهِ عز و جل: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ» ۱؟ قالَ: تُبَدَّلُ خُبزَةً نَقِيَّةً يَأكُلُ مِنهَا النّاسُ حَتّى يَفرُغوا مِنَ الحِسابِ. فَقالَ لَهُ قائِلٌ: إنَّهُم لَفي شُغُلٍ يَومَئِذٍ عَنِ الأَكلِ وَالشُّربِ! فَقالَ: إنَّ اللّهَ عز و جلخَلَقَ ابنَ آدَمَ أجوَفَ، ولا بُدَّ لَهُ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ، أهُم أشَدُّ شُغلاً يَومَئِذٍ أم مَن فِي النّارِ؟ فَقَدِ
استَغاثوا، وَاللّهُ عز و جل يَقولُ: «وَ إِن يَسْتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ» . ۲
الكافى ـ به نقل از زراره ـ : از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداى عز و جل پرسيدم: «روزى كه زمين به زمينى ديگر بَدَل مىشود» .
فرمود: «به گِرده نانى خالص تبديل مىشود و مردم از آن مىخورند تا آن گاه كه از حسابرسى فارغ شوند».
كسى گفت: در آن روز، آنان چندان گرفتارند كه به خوردن و آشاميدن نمىرسند!
فرمود: «خداوند عز و جل آدمىزاده را ميانْتهى آفريده است و ناگزير از خوردن و آشاميدن است. آيا در آن روز، آنان گرفتارترند يا كسانى كه در آتشاند؟ [حتّى]
كسانى هم كه در آتشاند، آب [و غذا]مىطلبند، و خداوند عز و جل مىفرمايد: «و اگر آب بطلبند، با آبى چون مسِ گداخته به دادشان رسيده مىشود كه چهرهها را بريان مىكند، و چه بد نوشيدنى است آن!» ».